مرکز پروژه های دانشجویی ایران پروژه ، پروژه آماده ، دانلود رايگان ، فروش پروژه هاي دانشگاهي : Forum / topic

Thu, 01 Jan 1970 01:00:00 +0100

Re:

Tue, 21 Jul 2009 18:34:06 +0200

با سلام
دوستان بیاین در مورد زبان برنامه نویسی asp.net صحبت کنیم .

خب کی پایه بحث هستش؟

Re:

Sun, 30 Aug 2009 07:03:49 +0200

ASP.NET فراتر از یک نسخه تکمیل شده در مقایسه با نسخه قبلی خود یعنی ASP کلاسیک است. ASP.NET یک محیط کامل جهت پیاده سازی نرم افزارهای تحت وب است. با اینکه ASP.NET از لحاظ گرامر با ASP کلاسیک شباهت هائی را دارد ولی تکنولوژی فوق با ارایه یک مدل جدید برنامه نویسی بهمراه زیر ساخت های لازم امکان ایجاد نرم افزارهای تحت وب را با امنیت و استحکام بیشتر فراهم می آورد.

ASP.NET برخلاف ASP کلاسیک ترجمه می گردد. در محیط دات نت می توان با استفاده از هر یک از زبانهای برنامه نویسی حمایت شده نظیر: Visual Basic.Net/c#/Jscrip.Net اقدام به نوشتن برنامه ها نمود. برنامه های ASP.NET از تمامی توان و پتانسیل های ارایه شده توسط دات نت استفاده می نمایند.

در ASP.NET می توان از ویرایشگرها ی ویژوال و سایر ابزارهای برنامه نویسی نظیر ویژوال استودیو دات نت استفاده نمود. پیاده کنندگان نرم افزارهای تحت وب به کمک ASP.NET می توانند از دو تکنولوژی عمده فرم های وب (Web Forms) و سرویس های وب (Web service) برای ایجاد نرم افزار استفاده نمایند.

● فرم های وب (Web Forms)

با استفاده از تکنولوژی فوق می توان صفحات وب متکی بر فرمهای وب قدرتمندی را ایجاد نمود. در زمان ایجاد صفحاتی از این نوع می توان از کنترل های سرویس دهنده ASP.NETبرای ایجاد عناصر معمولی در طراحی رابط کاربر (UI) و برنامه نویسی آنها برای انجام عملیات خاص استفاده نمود. استفاده از کنترل های سرویس دهنده باعث سرعت در امر پیاده سازی فرم های وب خواهد داشت.

● سرویس های وب XML

این نوع سرویس ها امکان دستیابی به قابلیت ها و پتانسیل های سرویس دهنده را از راه دور فراهم خواهندکرد. با استفاده از سرویس های فوق می توان بخش منطق وسیاست های راهبردی نرم افزارها و همچنین دستیابی به داده ها را مدیریت نمود.

سرویس های وب XML امکان مبادله داده بین سرویس گیرنده و سرویس دهنده و یا بین دو سرویس دهنده را بوجود می آورد. برای تبادل اطلاعات می توان از پروتکل های ارتباطی استانداری نظیر http و یا پیامهای XML استفاده نمود. نکته قابل توجه در رابطه با سرویس های فوق توانائی هر برنامه ( صرفنظر از زبان استفاده شده ) و تحت هر نوع سیستم عامل برای استفاده از سرویس های فوق است.

دو مدل فوق قادر به استفاده از تمامی مزایای تکنولوژی های ASP.NET خواهند بود. بدیهی است استفاده از پتانسیل های محیط دات نت نیز در این زمینه وجود دارد. در ادامه به برخی از این ویژگی های ASP.NETاشاره می گردد.

اگر دارای تجاربی در زمینه پیاده سازی نرم افزار های تحت وب بکمک تکنولوژی ASP باشید در اولین نگاه به ASP.NET حتما متوجه برخی شباهت های موجود خواهید شد. البته مدل اشیاء ASP.NET بصورت کاملا آشکار با ASP کلاسیک تفاوت داشته و می توان این ادعا را داشت که ASP.NET به مراتب ساختیافته تر و شی گراء تر شده است.

با توجه به مسئله فوق می بایست به این نکته نیز اشاره گردد که بASP.NET با ASP کلاسیک بطور کامل سازگار نبوده و تقریبا» تمامی صفحات ASP موجود مجبور خواهند بود شاهد برخی تغییرات باشند تا امکان اجرای آنان تحت ASP.NET فراهم گردد. یکی دیگر از تغییرات مهم در این زمینه وجود VisualBasic.NET است.

در صفحات ASP فعلی از VBscript استفاده شده است که بنوعی این زبان در دات نت مورد توجه قرار نگرفته و VisualBasic.NET جایگزین شده است. دستیابی به بانک های اطلاعاتی از طریق برنامه های ASP.NET بعنوان یک نیاز اساسی برای اغلب برنامه های تحت وب مورد توجه خاص قرار گرفته است.

در این راستا ASP.NET امکانات بیشتر و به مراتب راحت تر از لحاظ بکارگیری را پیش بینی کرده است و حتی امکان مدیریت بانک اطلاعاتی از طریق کدهای نوشته شده نیز وجود خواهد داشت.

ASP.NET با ارایه یک مدل ساده به پیاده کنندگان نرم افزارهای تحت وب این امکان را خواهد داد که منطق برنامه های خود را نوشته و آنها را در سطح Application اجراء نمایند. کدهای فوق را می توان در یک فایل متنی با نام Global.asax و یا در یک کلاس کمپایل شده که بعنوان یک اسمبلی بکار گرفته می شود استفاده نمود.

ASP.NET امکانات لازم برای دستیابی به و Application State و Session state را ارایه نموده است. برای پیاده کنندگان حرفه ای تر که قصد استفاده از API را دارند (ISAPI رابط برنامه نویسی است که در نسخه قبلی ASP از آن استفاده می گردید) رابط های جدیدتر و کامل تری را با نام و IHttpheandler و IHttpmodule را ارایه نموده است.

ASP.NET از امکانات و پتانسیل های موجود در دات نت و CLR بمنظور افزایش کارائی برنامه ها بخوبی استفاده می نماید. تمامی کدهای ASP.NET ترجمه می گردنند( تفسیر نمی گردند) در ASP.NET می توان ماژول هائی را که ارتباطی با برنامه ندارند حذف نمود ASP.NET . factorable از سرویس های پیشرفته Caching برای افزایش سرعت و کارائی برنامه ها بخوبی استفاده می نماید.

ASP.NET بهمراه یک شمارنده برای سنجش میزان کارائی عملکرد برنامه ها ارایه شده است. شمارنده فوق این امکان را فراهم می آورد که پیاده کنندگان و مدیران سیستم یک برنامه دات نت عملکرد شاخص های لازم برای افزایش کارائی برنامه ها را مشاهده بررسی و در صورت لزوم تجدید نظرهای لازم را اعمال نمایند.

اشکال زدائی برنامه های نوشته ASP.NET به کمک دیباگر به راحتی انجام خواهد گرفت. در این حالت می توان با افزودن چندین خط دیباگ در یک صفحه وب نقطه بروز اشکال را بسرعت و بسادگی تشخیص و در نهایت برطرف نمود. ASP.NET در این راستا کلاس جدیدی با نام TraceContext را ارایه نموده که پیاده کنندگان در زمان نوشتن برنامه قادر به درج دستورات خاص دیباگ در برنامه برای ردیابی خطاهای احتمالی خواهند بود.

دستورات فوق صرفا» در زمانی که امکان Tracing فعال شده باشد (برای یک صفحه وب و برای تمام برنامه) اجراء خواهند شد. دات نت و ASP.NET دارای امکانات لازم برای و Authorizaing و Authentication مناسب برای برنامه های تحت وب می باشند. امکانات فوق را می توان بسادگی اضافه و یا با سایر مدل های موجود و مورد نظر جایگزین نمود.

مقادیر مربوط به تنظیمات و پیکربندی برنامه های ASP.NET در فایل های XML ذخیره می گردنند با توجه به ماهیت فایل هائی از این نوع خواندن و نوشتن درون آنها بسادگی انجام خواهد یافت. هر برنامه می تواند دارای یک پیکربندی مجزاء بوده که در ادامه حیات برنامه و با توجه به نیازهای مطرح شده اعمال تغییرات بسادگی انجام خواهد گرفت. برنامه های ASP.NET همانند سایر برنامه های تحت وب از مجموعه ای فایل با نوع های متفاوت و دایرکتوری تشکیل می گردند. این فایل ها می توانند صفحات ASP.NET کنترل های کاربر (User Controls) فایل های سرویس های وب و فایل های تنظیمات و پیکربندی و اسمبلی باشند.

روزنامه جوان

Re:

Sun, 30 Aug 2009 07:08:05 +0200

پرل زبان برنامه‌نویسی تفسیری و سطح بالا ، شی‌گرا و یک زبان سمت سرور قدرتمند است که در آزمایشگاه Jet Propulsion ناسا توسط لری وال در سال ۱۹۸۷ طراحی شد. زبان پرل بطور وسیعی ساختار خود را از زبان C , و بعضی از خصوصیات خود را مدیون زبانهای : AWK , LISP , SED , SH می باشد .

● كاربرد پرل

پرل را امروزه در زمینه های هوش مصنوعی–ژنتیك –نظامی –تحقیقاتی – صنعتی و بطور گسترده ای در اینترنت میتوان یافت .

نوشتن یك: بانك اطلاعاتی – صفحه گسترده – سیستم عامل – و یا یك وب سرور شاید عاقلانه به نظر نرسد ولی در پرل امكانپذیر است .

زبان پرل قدرت بسیاری در پردازش متن دارد بطور مثال میتواند یك رشته را ایجاد و به عنوان یك فرمان سیستمی اجرا كند

● پرل به عنوان یك زبان قابل حمل

جالب است بدانید نرم افزاری كه شما تحت سیستم عامل LINUX و یا MAC نوشته اید به طور قطع روی سیستم عامل WINDOWS و UNIX هم اجرا میشود. مفسر پرل متن برنامه‮ ‬را‮ ‬خوانده‮ ‬و‮ ‬هم‌زمان‮ ‬تفسیر‮ ‬کرده‮ ‬و‮ ‬اجرا‮ ‬می‮ ‬کند‮‬.‮ ‮ در حال حاضر پرل را در بیش از ۰۴ سیستم عامل میتوان بكار گرفت و كتابخانه CPAN بیش از ۱۱۰۰۰ مازول را با كد منبع در اختیار تان می گذارد كه روزانه به این تعداد افزوده میشود.

● پرل و برنامه های ۳ بعدی

گستره استفاده پرل به عنوان زبانی برای ایجاد برنامه های ۳ بعدی تا حدی است كه تا چندی پیش متخصصین Graphcomp در تستی زبان C و PERL را برای اجرای برنامه ۳ بعدی بر روی ۳ سیستم عامل متفاوت : VISTA , UBUNTU , FEDORA با سخت افزار یكسان به كار گرفتند. در این میان پرل توانست با استفاده بهینه از منابع سیستم برتری خود را در این زمینه اثبات كند . نتایج تست Graphcomp : http://graphcomp.com/pogl.cgi?v=۰۱۱۱s۳m۳

● پرل و CGI

با پا به عرصه گذاشتن CGI به صفحات وب زبان پرل به خاطر قدرت بالا در پردازش متن و تطبیق الگو (Regular Expressions) در جمله زبانهایی قرار گرفت كه بطور وسیعی برای نوشتن CGI بكار گرفته میشود . در این میان وب سایت های پر ترافیك مانند :Livejournal.com, Ticketmaster.com Amzon.com , IMDB.com, از زبان پرل استفاده میكنند.

● پرل و شبكه

به خاطر قدرت بسیار پرل درزمینه برنامه نویسی سیستمهای شبكه بسیاری از متخصصین شبكه و هكرها از این قافله عقب نمانده و امروزه شاهد این هستیم كه بسیاری از برنامه های : مدیریت شبكه , سیستم های Spidering , و Exploite ها به زبان پرل نوشته میشود.

● پرل به عنوان یك زبان چسبنده (Glue Language)

پرل به عنوان یك زبان چسبنده می تواند در زبان های دیگر مورد استفاده قرار گیرد . یكی از جالبترین نكات یك برنامه مكمل پرل به نام VisualPerl هست كه به بسته NET. مایكروسافت میچسبد و شما در كنار ASP.NET میتونید با پرل نیز یرنامه نویسی كنید. به طور مثال می توانید در برنامه های .NET از پرل برای پردازش متن ویا هر چیز دیگری استفاده كنید این قابلیت تنها به .NET محدود نمیشود و پرل را می توان در دیگر زبان های برنامه نویسی بدون در نظر گرفتن پلتفرم ان استفاده كنید .

● حرف آخر

نكته ای كه باعث محبوبیت زبان پرل در میان برنامه نویسان شده است رایگان و اپن سورس بودن این زبان میباشد ‮ می‌توانید متن آن را به رایگان از اینترنت دریافت و در توسعه آن همکاری کنید

سید هادی حسینی

منبع : انجمن برنامه نویسان پرل

مقالات ارسالی به آفتاب

Re:

Sun, 30 Aug 2009 16:21:35 +0200

معرفی زبان HTML :

عبارت HTML مخفف (Hyper Text Markup Language) است . Html زبان استاندارد طراحی صفحات وب است و کليه کدهای صفحه اعم از طرف سرور و طرف مشتری در نهايت به کدهای HTML تبديل شده و توسط مرورگر نمايش داده می شوند.

HTML یک زبان نشانه گذاری است ، به اين معنی که بخش های مختلف توسط اجزايی به نام تگ از هم جدا شده ، که هر کدام دارای کاربرد و خواص مربوط خود هستند . اين تگ ها به مرورگر اعلام می کنند که هر بخش از صفحه چه نوع عنصری است و بايد به چه صورت نمايش داده شود .
در يک صحفه HTML می توان انواع عناصر از قبيل متن ، تيتر ، عکس ، جدول و ... را قرار داد ، که برای هر عنصر بايد از تگ مربوط به آن استفاده کرد . صفحات HTML فقط از کد ها که به صورت متن هستند تشکيل شده اند .

---------------------------------------

مفهوم تگ های HTML :

تگ های HTML برای نشانه گذاری محتويات صفحات به کار می روند و باعث می شوند که مرورگر بتواند تشخيص دهد هر بخش چه نوع عنصری است. هر تگ HTML ، يک بخش ابتدايی و يک بخش انتهايی دارد که هم نام بوده و به صورت استاندارد طبق شکل کلی زير به کار می روند :

< تگ انتها / > محتويات < تگ ابتدا >
مثال : < label > ..... < /label >
تگ ابتدايی مشخص کننده آغاز تگ و تگ پايانی ، مشخص کننده انتهای تگ است . هر تگ HTML ، بايد حتما در ادامه توسط تگ پايانی بسته شود . کليه نوشته ها و تگ های ديگری که در بين تگ ابتدا و پايان نوشته می شوند ، محتويات تگ را تشکيل می دهند .

خواص تگ های HTML :
هر تگ دارای مجموعه از خواص است که ويژگی های مختلف آنها را تعيين می کند . هر يک از اين خواص را می توان در درون تگ ابتدايي معرفی و مقدار دهی کرد .
راهنمايي : در ادامه هر يک از تگ های HTML معرفی شده و در صفحه مربوط به آنها خواص مربوطه نيز در جدول خواص مهم قرار داده شده اند . در ستون نام خاصيت نام آن و در ستون نوع خاصيت انواع مقادير قابل قبول برای آن خاصيت تعيين شده است .

مثال : برای مثال تگ < table > دارای خاصيتی به نام Border است ، که به دور جدول کادر يا حاشيه ايجاد می کند . نحوه تعريف و مقدار دهی آن به صورت زير است :
توجه : در هنگام تعريف بايد بين خاصيت و مقدار آن علامت = قرار داده و همچنين مقدارها بايد درون علامت " " قرار بگيرند .

< table border = "1" > محتويات < /table >
راهنمايی 2 : در بخش آموزش تگ ها سعی شده تا با ارائه مثال های مناسب مطالب توضيحی را در عمل نشان داد . برای اين منظور از جدول Example استفاده شده است ، که اين جدول دارای 2 قسمت است . در قسمت کد ، کد واقعی مورد نياز برای هدف ارائه شده و در قسمت خروجی نيز خروجی کد که به صورت اکتيو توسط مرورگر توليد شده ، نشان داده شده است .
توجه : تمام مثال های قسمت آموزش HTML بر طبق استانداردهای نرم افزار Microsoft Visual Studio 2005 طراحی شده و توسط مرورگرهاي مطرح Internet Explorer و FireFox تست شده است .

نکات مهم :
1.تگ های HTML نسبت به بزرگ و کوچک بودن حروف حساس نيستند ، يعنی تگ های < b > با < B > برابر هستند .
2.می توان يک تگ را در تگ ابتدايي نيز بست . برای اين کار از يک علامت / بعد از نام تگ و خواص مورد نظر تعريف شده استفاده می کنيم . در اين حالت نمی توان متن يا تگ ديگری را به عنوان محتويات برای آن تگ در نظر گرفت .
توجه کاربرد اين روش در مورد تگ هايي مثل < table > , < td > , < tr > و ... امکان پذير نيست .
Example :
< br / >
< input type = "text" name ="family" ... / >
3.هر تگ HTML محتویات درون خود را تحت تاثير قرار می دهد . برای مثال تگ < b > برای توپر کردن ( bold ) نوشته به کار می رود و چنانچه متنی بين تگ باز و بسته < b > قرار بگيرد ، توپر می شود .

Re:

Sun, 30 Aug 2009 16:31:01 +0200

معرفی CSS :

CSS مخفف عبارت ( Cascading Style Sheet ) است .
از CSS ، برای قالب دهی و اعمال خواص مورد نظر به عناصر و تگ های موجود در صفحات HTML استفاده می شود .
با استفاده از امکانات CSS ، می توان صفحات HTML را با سرعت ودقت بيشتری طراحی کرد و باعث کاهش حجم کد نويسی می شود .
توسط خواص CSS ، می توان ظاهر ، رنگ ، نحوه نمايش ، موقعيت قرار گيری ، تراز بندی افقی و عمودی و ... را برای عناصر HTML تعيين کرد .

توجه ! : قبل از مطالعه بخش CSS ، شما بايد به طور کامل با زبان برنامه نويسی HTML و بخصوص تگ < style > آشنا باشيد . برای مطالعه زبان HTML ، به بخش آموزش HTML و برای مطالعه تگ < style > ، به قسمت آموزش تگ < style > در HTML برويد .

--------------------------------------------------------------------------------

دليل استفاده و کاربرد CSS :

در اينجا با اشاره به يک موضوع کلی ، دليل استفاده از CSS را بيان می کنيم :

همانطور که می دانيد صفحات HTML ، از عناصر مختلفی مثل پاراگراف ، جداول ، عنوان ها و ... غيره تشکيل شده اند . امروزه صفحات وب از حالت ساده و يکنواخت خارج شده و طراحان سعی می کنند تا با استفاده از جلوه های تصويری مثل استفاده از رنگ های مختلف ، حالت های نمايش گوناگون و ... به جذابيت و زيبايي صفحات بيافزايند .
فرض کنيد که ما در صفحات يک وب سايت ، يکسری عنوان ها ، پارگراف ها و جداول داريم که اين عناصر در بيشتر صفحات تکرار شده و دارای ويژگی های يکسانی هستند . به طور مثال برخی از عنوان ها رنگ سبز داشته ، يا بعضی از پاراگراف ها دارای نوع و اندازه خاصي از Font هستند و يا جداول دارای پس زمينه رنگی هستند . در اينجا 2 راه حل جهت تعيين خواص برای اين عناصر وجود دارد :

1.در درون هر صفحه ، خواص مشترک را در تمام صفحات و در درون تگ های مورد نظر به صورت تکی تعيين کنيم ، که اين مسئله چند اشکال دارد :
•باعث تکرار شدن خواص مشترک عناصر در تمام صفحات و تگ های مورد نظر می شود .
•حجم کد نويسی بالا رفته و احتمال خطا افزايش می يابد .
•سرعت طراحی صفحات بسيار کاهش می يابد .
•اعمال تغييرات به عناصر بسيار وقت گير بوده و کار زيادی را می طلبد .
2.ما ابتدا عناصر با خواص مشابه را بر حسب id و class آنها ، در گروه های يکسان قرار می دهيم . سپس در يک فايل Style بيرونی و يا در تگ Style در بخش Head صفحه ، خواص و ويژگی های مشترک را در يکجا برای همه آن گروه ها تعريف کرده و سپس هر يک از عناصر را به گروه مورد نظر ارتباط می دهيم . برای آشنايي با روش دسته بندی و ارتباط عناصر در CSS ، به بخش آموزش تگ < style > در HTML برويد .
انجام روش دوم ، اشکالات روش اول را برطرف کرده و باعث می شود تا :
•خواص مشابه در عناصر و تگ ها تکرار نشود .
•حجم کد نويسی کاهش يافته و احتمال خطا کمتر می شود .
•سرعت طراحی صفحات افزايش می يابد .
•اعمال تغييرات به صفحات بسيار سريع و راحت صورت می گيرد .

--------------------------------------------------------------------------------

Re:

Sun, 30 Aug 2009 16:35:21 +0200

مقدمه سرور های کنترل داده :

ASP.NET شامل مجموعه ای از کنترل های داده ( data source Controls ) است ، که به شما امکان می دهد تا به منابع مختلف اطلاعات همچون پایگاه داده های مختلف ، فایل های XML و ساير اشیای داده ای متصل شده ، از آنها اطلاعات دريافت کرده و یا اطلاعات آنها را حذف ، اضافه و یا به روز کنيد .

اين کنترل ها به طور مستقيم به منبع اطلاعاتی متصل شده و از آن اطلاعات مورد نظر را دريافت کرده و يا به آن پاس می دهند . به عبارت ديگر کنترل های داده همانند پل ارتباطی بین منبع داده و کنترل هایی که شما برای نمایش و یا ویرایش اطلاعات در صفحات ASP.NET از آنها استفاده می کنيد ، عمل کرده و باعث می شوند تا سایر کنترل ها از اطلاعات به دست آمده استفاده کنند . در واقع آنها اطلاعات را برای کنترل های ديگر فراهم می کنند و خود قادر به نمايش آنها نيستند .

همانطور که در بخش های بعد توضيح خواهيم داد ، ما در صفحات ASP.NET برای نمايش منظم اطلاعات يک پايگاه داده در قالب هايي مانند جدول یا فرم ها ، از کنترل هایی مانند GridView ، FormView و یا DetailsView استفاده می کنيم . به اين کنترل ها در اصطلاح کنترل های وب یا data-bound Controls می گوييم و اين کنترل ها امکان اتصال مستقيم به يک پايگاه داده را ندارند و بايستی از طريق يک کنترل داده ای مناسب عمل اتصال و دريافت اطلاعات را انجام دهند . در واقع کنترل های وب به کنترل های داده و به نوبت هم کنترل های داده به پايگاه داده متصل می شوند . به عبارت ديگر رابطه زير بين کنترل های ASP.NET و منبع داده ای بر قرار است :

منبع داده ای کنترل داده کنترل وب

کنترل های داده هيچ گونه خروجی ظاهری و قابل مشاهده بر روی صفحه ندارند و فقط در بخش کد نویسی صفحه قابل دسترسی و تغيير هسنتد .
در اين بخش ما به معرفی خلاصه کنترل های داده ASP.NET که در ليست زير نمايش داده شده اند پرداخته و در بخش های آینده آنها را به طور مفصل تر شرح خواهيم داد :

•ObjectDataSource
•SqlDataSource
•AccessDataSource
•XmlDataSource
•SiteMapDataSource

--------------------------------------------------

معرفی کنترل های داده ASP.NET :

1 ) کنترل داده ObjectDataSource :

2 ) کنترل داده SqlDataSource :

کنترل SqlDataSource برای اتصال به يک پايگاه داده SQL Server ، OLB DB ، ACCESS و یا Oracle استفاده می شود . اين کنترل توانایی دريافت اطلاعات از منابع ذکر شده و همچنين حذف ، اضافه و یا به روز کردن اطلاعات در آنها را داراست . اين کنترل برای دريافت و ويرایش اطلاعات می تواند از دستورات مستقیم SQL که توسط کاربر و یا برنامه تعيين می شود و یا توابع آماده ( Stored Procedure ) استفاده کند . کاربر بايستی دستورات SQL لازم برای عملیات های Select , Insert , Update و یا Delete را در خواص مربوطه آنها در کنترل ، تعيين کند .

3 ) AccessDataSource :

کنترل AccessDataSource يک نسخه ويژه از کنترل SqlDataSource است که برای اتصال به يک پايگاه داده Microsoft Access طراحی شده است و توانایی ايجاد ارتباط با فایل های mdb. را داراست . همانند کنترل SqlDataSource ، شما می نوانيد دستورات صريح و مستقیمی برای اعمال مختلف اين کنترل از جمله Select , Insert , Update و ... را به زبان SQL تعيين کنید .

4 ) XmlDataSource :

کنترل XmlDataSource ، توانایی خواندن و نوشتن در فایل های XML را داراست ، بنابراين شما می توانيد از آن برای اتصال و دریافت اطلاعات و نيز به روز رسانی فایل های XML استفاده کنيد . اين کنترل در واقع تامين کننده داده از منابع XML برای کنترل هایی همچون TreeView يا Menu است که با ساختار ترتیبی و درختی که مخصوص نوع داده ای فایل های XML است ، کار می کنند .

5 ) SiteMapDataSource :

کنترل SiteMapDataSource برای کار با نقشه سايتها در ASP.NET طراحی شده است و توانایی ايجاد و دريافت اطلاعات لازم را برای عمليات پیمایش در سایت را داراست . نقشه سايت يک توصيف از کليه صفحه ها و زير صفحه های موجود در يک سايت است ، که به زبان XML طراحی می شود . اين کنترل توانایی اتصال به اين نوع فايل ها را داراست و کنترل های ديگر همانند Menu و يا TreeView می توانند از امکانات و اطلاعات فراهم شده توسط اين کنترل ، برای ايجاد منوهای ترتيبی جهت پیمایش سايت استفاده کنند .

Re:

Sun, 30 Aug 2009 16:41:04 +0200

معرفی Java Script :

در قسمت آموزش HTML ، با زبان طراحی صفحات وب آشنا شديد . به وسيله امکانات زبان HTML ، می توان انواع صفحات وب را با کليه اجزای مورد نياز از قبيل نوشته ها ، جداول ، تصاوير ، فرم ها و ... را ايجاد کرد . اما HTML صرفا يک زبان طراحی است و توانايي برنامه سازی ، کنترل فرم ها ، پاسخ به رويدادهای برنامه و عملکرد کاربر و ... را ندارد .
به همين دليل بايد از يک زبان برنامه نويسی در صفحات وب استفاده کرد . Java Script يکی از زبان های برنامه نويسی اسکريپتی است ، که اولين بار توسط شرکت Netscape Communicator عرضه کننده مرورگر معروف Netscape ارائه شد و امروزه متداولترين زبان اسکريپت نويسی صفحات وب است .

توجه : قبل از مطالعه قسمت آموزش Java Script ، شما بايد به طور کامل با زبان HTML و به خصوص تگ < script > آشنا باشيد . برای مطالعه قسمت های ذکر شده به بخش آموزش HTML و بخش آموزش تگ < script > برويد .

خصوصيات مهم Java Script :

•Java Script يک زبان برنامه نويسی اسکريپتی است . دستور العمل های زبان های اسکريپتی ، در کامپيوتر کاربر و توسط مرورگر اجرا شده و برای اجرا نيازی به برنامه کمکی خاصی ندارند . به اين زبان ها در اصطلاح طرف مشتری ( Client Side ) می گويند . در مقابل زبان های مثل ASP.NET ابتدا توسط سرور ارسال کننده وب اجرا شده و سپس نتايج خروجی به زبان HTML برای اجرا در مرورگر فرستاده می شود . به اين زبان ها در اصطلاح طرف سرور ( Server Side ) می گويند .
•زبان های اسکريپتی ، جزء زبان های برنامه نويسی سبک هستند . اين زبان ها در هنگام اجرا فازی به نام کامپايل* را طی نکرده و دستورات آن ها به صورت خط به خط اجرا می شوند .
کامپايل : برنامه های نوشته شده به زبان های برنامه نويسی مثل VB , C یا #C در هنگام اجرا ابتدا توسط کامپايلر به طور کامل خوانده شده و اشکال زدايي می شوند و در صورت عدم وجود اشکال ، اجرا خواهند شد . اما برنامه های نوشته شده به زبان های اسکريپتی ، به صورت خط به خط توسط مرورگر خوانده شده و اجرا می شوند .

برخی از امکانات Java Script :

•Java Script به طراحان وب ، يک ابزار برنامه نويسی ساده و کارا می دهد .
•Java Script به رويدادهای مختلف در صفحه واکنش نشان می دهد . برای مثال می توان يک تابع Java Script تعريف کرده تا در هنگام وقوع يک رويداد مثل کليک بر روی يک دکمه يا لود شدن صفحه ، اجرا شود .
•Java Script می تواند اطلاعات ارسالی يک فرم را اعتبار سنجی و کنترل نموده و در صورت صحيح بود ، آنها را به سرور ارسال کند . اين کار باعث جلوگيری از ورود اطلاعات نادرست به سرور و کاهش ترافيک آن می شود .
•Java Script توانايي تشخيص نوع و نسخه مرورگر مورد استفاده کاربر را داشته و می تواند بر حسب آن نوع مرورگر خاص ، تنطيمات و صفحات ويژه ای را بارگذاری نمايد .
•Java Script توانايي خواندن و نوشتن اطلاعات مورد نياز مرورگر را بر روی کامپيوتر بازديد کننده صفحه را داراست ، که در اصطلاح به اين کار ايجاد و خواندن Cookie می گويند .
•Java Script می تواند انواع کادرهای اخطار ، تاييد و دريافت ورودی را به کاربر نمايش دهد .
تفاوت Java و Java Script :

زبان های برنامه نويسی Java و Java Script دارای ساختار دستوری مشابه به هم هستند ، ولی 2 زبان کاملا مجزا هستند .
Java يک زبان شی گرا قدرتمند برای برنامه نويسی تحت ويندوز است ، در حالی که Java Script يک زبان ساده اسکريپت نويسی در مرورگر های وب است .

Re:

Sun, 30 Aug 2009 16:56:32 +0200

طي سلسله مقالاتي مي خواهيم با C# بيشتر آشنا شويم. فرض اين مقالات بر اين است كه آشنايي مختصري با زبانهاي برنامه نويسي داريد ، هر چند كار ما تقريبا از صفر شروع مي شود و هدف آن سادگي هر چه بيشتر است.

C# از دو زبان C++ و Java متولد شده است! حاوي بسياري از جنبه هاي C++ مي باشد اما ويژگي هاي شيء گرايي خودش را از جاوا به ارث برده است.

C# اگرچه از C++ گرفته شده است اما يك زبان "خالص" شيء گرا (Object oriented) مي باشد. هر دو زبان ياد شده جزو زبانهاي هيبريد محسوب مي شوند اما طراحان C# اين مورد را به اندازه ي C++ مهم تلقي نكرده اند. يك زبان هيبريد اجازه ي برنامه نويسي با شيوه هاي مختلف را ميسر مي كند. دليل اينكه C++ هيبريد است ، اين است كه قرار بوده تا با زبان C سازگار باشد و همين امر سبب گرديده تا بعضي از جنبه هاي C++ بسيار پيچيده شوند.

زبان سي شارپ فرض اش بر اين است كه شما مي خواهيد تنها برنامه نويسي شيء گرا انجام دهيد و همانند C++ مخلوطي از برنامه نويسي رويه ايي (Procedural) و شيء گرا را نمي خواهيد به پايان برسانيد. بنابراين بايد طرز فكر خودتان را با دنياي شيء گرايي تطبيق دهيد. در ادامه خواهيد ديد كه در سي شارپ هر چيزي شيء است حتي يك برنامه ي سي شارپ.

برنامه ي اول :

Visual studio.net را اجرا كنيد و سپس در صفحه ي ظاهر شده New Project را برگزينيد. حالا از گزينه ي Visual C# projects قسمت Console applications را انتخاب نماييد. نامي دلخواه همانند ex01 را وارد نموده و سپس Ok نماييد. كد زير به صورت خودكار براي شما توليد خواهد شد:

using System;

namespace ex01
{
///
/// Summary description for Class1.
///
class Class1
{
///
/// The main entry point for the application.
///
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
//
// TODO: Add code to start application here
//
}
}
}

اگر يك سري از مفاهيم آنرا متوجه نمي شويد اصلا مهم نيست! در مقالات آتي تمام اين موارد مفصل توضيح داده خواهند شد.
متد استاندارد Main در اينجا قسمتي است كه عمليات اصلي برنامه در حالت Console ( شبيه به برنامه هاي تحت داس اما 32 بيتي ) در آن انجام مي شود.
بدون متد Main برنامه هاي سي شارپ قادر به اجرا نخواهند بود. نوع آن در اينجا void تعريف شده است يعني اين متد خروجي ندارد. حتي اگر برنامه هاي استاندارد ويندوز را هم بخواهيد با C# بنويسيد بازهم متد Main حضور خواهد داشت ، هر چند به صورت خودكار ويژوال استوديو آنرا توليد مي كند.

طريقه ي نوشتن توضيحات (Comments) در سي شارپ همانند C++ مي باشد يعني :

/* any comments */

ويا

// any comments

و تنها برنامه نويس براي نوشتن توضيحاتي در مورد كدهاي خود از آنها استفاده مي كند و در خروجي برنامه ظاهر نمي شوند.

فعلا براي پايان قسمت اول از شيء Console و متد WriteLine آن براي نمايش يك جمله ي ساده استفاده مي كنيم. راجع به متدها ، متغيرها و غيره در آينده بيشتر صحبت مي كنيم.
در آخر برنامه ي ما چيزي شبيه به عبارت زير مي باشد:

using System;

namespace ex01
{
class Class1
{
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
Console.WriteLine("Hello C#!");
}
}
}

دكمه ي F5 را فشار دهيد تا برنامه اجرا شود.

تعريف متغيرها در سي شارپ:

سي شارپ عناصري را كه بكار مي گيرد همانند اعداد و كاراكترها ، به صورت نوع ها (Types) طبقه بندي مي كند. اين انواع شامل موارد زير مي شوند :
نوع هاي پايه ايي از پيش تعريف شده مانند اعداد و غيره.
نوع هاي تعريف شده توسط كاربر كه شامل STRUCT ها و ENUM ها مي شوند.

نحوه ي تعريف متغيرها از نوع هاي پايه ايي از پيش تعريف شده :
همانطور كه مي دانيد از متغيرها براي نگهداري اطلاعات استفاده مي شود. در سي شارپ ابتدا نوع متغير و سپس نام متغير و در آخر يك سمي كولون بكار برده مي شود. براي مثال :

int a;

كه در اينجا متغير a بعنوان يك متغير حاوي اعداد صحيح تعريف شده است.
نكته ي مهمي كه در اينجا حائز اهميت است ، مقدار دهي اوليه ي متغيرها مي باشد. در غير اينصورت كامپايلر سي شارپ برنامه را بايك خطا متوقف مي كند. دليل اين امر هم اين است كه از استفاده از متغيرهاي بدون مقدار در طول برنامه جلوگيري شود تا ميزان خطاهاي در حين اجرا كاهش يابد.

نوع هاي داده اي پايه ي زير در در سي شارپ به صورت پيش فرض مهيا هستند:

object : نوعي است نامحدود كه مي تواند تمام انواع ديگر را نيز شامل شود. مثال :

object = null;

string : رشته ؛ در اينجا يك رشته توالي كاراكترهاي يونيكد مي باشد. مثال :

string s= "hello";

sbyte : نوع داده ايي صحيح 8 بيتي علامت دار.
byte : نوع داده ايي صحيح 8 بيتي بدون علامت. مثال :

sbyte val = 12;

short : نوع داده ايي صحيح 16 بيتي علامت دار.
ushort : نوع داده ايي صحيح 16 بيتي بدون علامت. مثال :

short val = 12;

int : نوع داده ايي صحيح 32 بيتي علامت دار.
unit : نوع داده ايي صحيح 32 بيتي بدون علامت. مثال :

int val = 12;

long : نوع داده ايي صحيح 64 بيتي علامت دار.
ulong : نوع داده ايي صحيح 64 بيتي بدون علامت. مثال :

Long val1 = 12; long val2 = 34L;

كلا در اينجا u به معناي unsigned است.

float : نوع اعشاري با single precision .
double : نوع اعشاري با double precision . مثال :

float val = 1.23f;

bool : نوع داده ايي Boolean كه مي تواند true و يا false باشد. مثال :

Bool val = true;

char : كاراكتر، دراينجا char يك كاراكتر يونيكد است.

char val = 'h';

به نحوه ي تعريف كاراكتر ها و همچنين رشته ها در سي شارپ دقت كنيد.

decimal : نوع داده ايي دسيمال با 28 رقم معني دار.

decimal val = 1.23M;

يك نكته :

- بهتر است هنگام تعريف يك متغير ، نامي با مسما براي آن انتخاب شود تا در هنگام كار خواندن كد ساده تر گردد. همچنين رسم شده است كه نوع متغير را به صورت خلاصه به نام متغير اضافه مي كنند. براي مثال بجاي FirstName بهتر است بنويسيم strFirstName . به اين نوع نگارش Hungarian notation مي گويند.
- تمام نوع هاي پيش فرض تعريف شده در سي شارپ شيء هستند. در آينده بيشتر در اين مورد صحبت خواهيم كرد.

مثال اين قسمت :

يك برنامه ي console جديد در را VS.NET باز كنيد. نام آنرا در ابتدا ex02 انتخاب نماييد. در اينجا مي خواهيم دو متغير رشته ايي و صحيح را تعريف و سپس در خروجي نمايش دهيم.

كد نهايي به صورت زير مي باشد:

using System;

namespace ex02
{
///
/// Summary description for Class1.
///
class Class1
{
///
/// The main entry point for the application.
///
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
int intVar1 = 0;

int intVar2;
intVar2=1;

int intV3=15 , intV4 = 12;

string strText1 = "abcd";

Console.WriteLine(
"The value for variables are : intVar1="+intVar1 +
" intVar2="+ intVar2 +
" intV3=" + intV3 +
" intV4=" + intV4 +
" strText1=" + strText1);

Console.WriteLine(" Press any key to terminate");
Console.ReadLine(); // pause screen!

}
}
}

نكاتي در مورد كد فوق:

- بك اسلش ان ، در زبانهاي مشتق شده از سي به معناي new line مي باشد.
- در كد فوق نحوه ي تعريف چند متغير در يك خط و حالتهاي مقدار دهي مختلف را ملاحظه مي كنيد.
- از متد ReadLine براي نگه داشتن خروجي و مشاهده ي آن در اينجا استفاده كرديم.
- عادت كنيد به صورت دندانه دار كد بنويسيد. اينكار خوانايي كد را صد برابر مي كند. در اينجا كدهاي داخل متد main ، كاملا چند دندانه از آكولادهاي باز و بسته كردن آن جلو تر هستند.
- در كد بالا در متد WriteLine اعداد و رشته ها با هم جمع شده اند! اين مورد بدليل وجود overload هاي زياد اين تابع و ... ميسر گشته است. اصلا به آن دل نبنديد! چون در آينده كامپايلر سي شارپ اگر چنين اعمالي را در جاهاي ديگري مرتكب شويد به شدت با شما برخورد خواهد كرد!! براي جمع كردن اعداد با رشته ها حتما بايد عدد به رشته تبديل گردد و بعد ... . در اين مورد در مقالات بعدي بحث خواهد گرديد.

Re:

Sun, 30 Aug 2009 17:01:40 +0200

مقدمه :

در اين قسمت مي خواهيم با يك سري از اصول اوليه ي شيء گرايي در سي شارپ كمي آشنا شويم. لازم به ذكر است ، بسياري از مواردي كه در اين قسمت مطرح مي شوند فقط براي آشنايي شما است و در آينده بيشتر بحث و مرور خواهند شد.

آشنايي با فضاهاي نام (NameSpaces) :

فضاهاي نام روشي براي مديريت كد نويسي هستند. براي مثال آنها ايجاد شده اند تا تداخلي بين نام هاي توابع در برنامه شما رخ ندهد. اين مساله در پروژه هاي بزرگ خود را نشان مي دهد و ممكن است دو آيتم در يك پروژه نام هاي يكساني را پيدا كنند. بدين وسيله اين شانس تصادم و تداخل كاهش پيدا مي كند. براي ايجاد يك فضاي نام به صورت زير عمل مي شود:

namespace anyName
{
……..

Class anyClassName
{
……….
}

…….

}

يكي از فضاهاي نام پايه اي در دات نت فريم ورك ، فضاي نام System مي باشد. براي استفاده از آن مي توان از كد زير كمك گرفت :

using System;

تمام فضاهاي نام به صورت پيش فرض public مي باشند و در خارج از كد شما قابل دسترسي هستند. روش استفاده از آنها به صورت زير است:

ProjectName.NameSpace.ClassName.MemberName

نكته :
اگر دقت كرده باشيد هنگامي كه كرسر ماوس را روي هر آيتمي در منوي autocomplete نگه مي داريد و يا آنرا انتخاب مي كنيد يك راهنماي كوچك نمايش داده مي شود كه در حقيقت كامنت مربوط به آن تابع مي باشد. روش نوشتن چنين كامنت حرفه اي كه در منوهاي ويژوال استوديو ظاهر شود به صورت زير است كه بهتر است (!) قبل از هر تابع يا خاصيت يا كلاس و .... نوشته شود

///
///
///
///

كلاس ها :

چون سي شارپ تمام سر و كارش با كلاس ها است بنابراين بايد در مورد نحوه ي تعريف و استفاده از آنها تسلط كافي داشته باشيم.

يك پروژه ي جديد console در VS.NET باز كنيد و نام آنرا در ابتدا ex03 وارد نماييد.
بعد از باز شدن پروژه ، از منوي Project گزينه ي Add class را انتخاب كنيد تا كلاسي جديد به نام clsDate.cs را اضافه نماييم. ساختار فايل ايجاد شده توسط VS.NET به صورت زير است :

using System;

namespace ex03
{
///
/// Summary description for clsDate.
///
public class clsDate
{
public clsDate()
{
//
// TODO: Add constructor logic here (chashm!)
//
}
}
}

تابع يا متد clsDate كه در اينجا به صورت پيش فرض ايجاد شده است اصطلاحا سازنده (constructor) نام دارد. اين تابع هر بار كه يك شيء جديد از كلاس مي سازيم به صورت خودكار اجرا مي شود.

از اين كلاس مي خواهيم براي نمايش تاريخ/ ساعت و غيره استفاده كنيم.

براي مثال مي خواهيم تاريخ جاري سيستم را به صورت يك خاصيت از اين كلاس دريافت كنيم. براي اين منظور كد زير را به برنامه اضافه مي نماييم:

public string currentSystemDate
{
get
{
return System.DateTime.Today.ToString() ;
}
}

توضيح كد فوق :

خاصيتي را كه مي خواهيم از برنامه دريافت كنيم با كلمه ي كليدي get معرفي مي نماييم. هر چيزي كه اين قسمت برگرداند خروجي currentSystemDate خواهد بود. اين دستور زبان كه در بالا معرفي شد استاندارد است و در همه جا به يك صورت تعريف و بكار برده مي شود. پس شكل آنرا به خاطر بسپاريد.
از كلمه ي كليدي return براي برگرداندن يك خروجي از خاصيت و يا تابع استفاده مي شود.

براي استفاده از اين خاصيت جديد ، در فايل Class1.cs كه متد main برنامه ي ما در آنجا قرار دارد به صورت زير عمل مي كنيم :

clsDate m_var = new clsDate(); // initialize variable
Console.WriteLine ( m_var.currentSystemDate );
Console.ReadLine();//pause!

توضيح كد فوق :

براي استفاده از يك كلاس بايد يك متغير از آن را تعريف كنيم. در هر زباني يك سري نوع هاي استاندارد مانند int و string و غيره وجود دارند. كلاس هم در حقيقت يك نوع داده ي بسيار بسيار قدرتمند به شمار مي آيد. براي تعريف يك متغير از نوع جديد روش كار مانند سابق است. براي مثال زماني كه يك متغير عدد صحيح را تعريف مي كنيد به صورت زير عمل مي شود :

int i=0;

راي تعريف يك متغير از نوع داده اي كه خودمان تعريف كرده ايم نيز بايد به همين صورت عمل شود.

clsDate m_var = new clsDate();

از كلمه ي كليدي new اينجا به صورت استاندارد براي مقدار دهي اوليه به اين متغير جديد استفاده مي نماييم.

سپس به روش دستيابي به اين خاصيتي كه به كلاس اضافه كرده ايم مي رسيم.

m_var.currentSystemDate

كلا چه يك خاصيت و يا يك متد را به كلاس اضافه نماييم براي دستيابي به آن از عملگر نقطه پس از ذكر نام متغير تعريف شده از نوع كلاس خود ، استفاده مي نماييم. براي استفاده از خاصيت ها نيازي به آوردن () بعد از ذكر نام خاصيت نمي باشد.

عموما از خاصيت ها براي برگرداندن و يا تنظيم يك مقدار ساده استفاده مي شود و در آنها عمليات پيچيده اي مد نظر نمي باشد.

توضيحي در مورد ; () System.DateTime.Today.ToString
استفاده از خواص :

شما به ويژگي هاي يك شيء با استفاده از خواص آن مي توانيد دسترسي پيدا كنيد. يك property عضوي است كه امكان دسترسي به ويژگي شيء يا كلاس را فراهم مي كند. براي مثال طول يك رشته (string) ، سايز يك فونت ، عنوان يك فرم و نام يك مصرف كننده ، خاصيت هستند .
بسياري از اشياء ذاتي دات نت فريم ورك ، خواص مفيد زيادي را به همراه دارند. براي مثال شيء DateTime را در نظر بگيريد. با استفاده از خاصيت Today آن مي توان تاريخ جاري سيستم را بدست آورد. براي استفاده از يك خاصيت لازم است تا كلاس تعريف كننده شيء در برنامه مهيا باشد. منظور همان استفاده از فضاي نام مربوطه مي باشد. پس از وارد كردن فضاي نام كلاس مورد نظر مي توانيد از شيء و خواص آن استفاده كنيد. دو راه وجود دارد يا به صورت كامل تمام موارد بايد ذكر شوند مانند System.DateTime.Now; و يا با وارد كردن فضاي نام System كوتاه سازي صورت مي گيرد.
براي استفاده از هر متد و يا شيء ايي در سي شارپ بايد اين شيء قابل دسترسي باشد. براي مثال شيء Console كه از آن براي چاپ كردن خروجي بر روي صفحه ي نمايش استفاده مي كنيم در فضاي نام System واقع شده است. يا بايد در ابتداي برنامه ذكر كرد using System ; و سپس خيلي راحت از اين شيء استفاده كرد و يا مي توان اينكار را انجام نداد و نوشت : System.Console و الي آخر. با ذكر فضاي نام در ابتدا با استفاده از using مي توان خلاصه نويسي كرد.

نتيجه ي نهايي مثال اين فصل :

محتويات فايل Class1.cs :

using System;

namespace ex03
{
///
/// Summary description for Class1.
///
class Class1
{
///
/// The main entry point for the application.
///
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
clsDate m_var = new clsDate(); // initialize variable
Console.WriteLine ( m_var.currentSystemDate );

Console.ReadLine();//pause!
}
}
}

محتويات فايل clsDate.cs كه به برنامه اضافه كرديم:

using System;

namespace ex03
{
///
/// Summary description for clsDate.
///
public class clsDate
{
public clsDate()
{
//
// TODO: Add constructor logic here
//
}

public string currentSystemDate
{
get
{
return System.DateTime.Today.ToString() ;
}
}

}
}

Re:

Sun, 30 Aug 2009 17:14:21 +0200

ساختارهاي تصميم گيري :

در بسياري از موارد هنگام برنامه نويسي لازم است تا از عبارات شرطي استفاده كنيم. براي انجام اينكار دو روش عمده وجود دارد. استفاده از if و يا switch . از if بيشتر براي مقايسه هايي تكي و كوچك استفاده مي شود و حاصل مقايسه ي آن يا true است و يا false . از عبارت switch هنگامي استفاده مي شود كه مقايسه هاي متعددي بايد در مورد يك مقدار صورت گيرد.
هر دو عبارت if و switch توسط عبارتهايي Boolean كنترل مي شوند ( true و يا false ) . در هنگام استفاده از if اگر عبارت Boolean حاصل اش true باشد اولين قسمت شرط اجرا مي شود و سپس برنامه از انتهاي if ادامه پيدا مي كند. اگر حاصل عبارت Boolean مساوي false باشد كنترل برنامه به قسمت else منتقل مي شود.

مثال :

يك پروژه ي جديد console باز كنيد و نام آنرا ex04 بگذاريد. سپس كد زير را در آن وارد و جرا كنيد :

using System;

namespace ex04
{
class Class1
{
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
Console.WriteLine("Enter 1 character to be evaluated");

char cUserInput = (char) Console.Read();

if ( char.IsDigit( cUserInput ) )
Console.WriteLine("The char is a number!");
else
Console.WriteLine("The char is not a number!");

}
}
}

نكاتي در مورد كد فوق :

1- سي شارپ به كوچكي و بزرگي حروف حساس است . براي مثال cUserInput با cUserinput فرق مي كند.
2- حتما بايد بعد از if پرانتزها ذكر گردد.
3- حتما بايد داخل if يك عبارت Boolean ذكر شود مانند if(x>5) .
4- در سي شارپ مقايسه ي تساوي دو عبارت با == و انتساب با = انجام مي شود. ( موارد 1 و 4 مواردي هستند كه اغلب تازه كاران با آن مشكل دارند! ) براي مثال if(i==3) صحيح است اما if(i=3) در سي شارپ معنايي ندارد.
5- اگر بعد از if يك خط كد قرار گيرد نيازي به آوردن آكولاد ها نيست. هنگامي نياز به آكولادها مي باشد كه بيش از يك خط بايد بعد از if قرار گيرد.
6- در سي شارپ همانند اسلاف خودش براي تبديل نوع هاي داده ايي مي توان به صورت زير نيز عمل كرد : (char) Console.Read() ; يعني دريافتي Read به char تبديل مي شود .در اين مورد باز هم صحبت خواهد شد.
7- همانطور كه ذكر شد در سي شارپ همه چيز شيء است حتي نوع هاي پايه ايي مانند char . با استفاده از متد IsDigit آن مي توان چك كرد كه آيا ورودي آن عدد است يا خير؟ ( در مورد متدها صحبت خواهد شد )

استفاده از switch :

بهتر است اين مورد را با يك مثال دنبال كنيم.
پروژه ي سي شارپ جديدي به نام ex05 در حالت console در VS.NET باز كنيد. دراينجا مي خواهيم يك كلاس جديد تعريف كرده و توسط خاصيتي كه در آن ايجاد مي كنيم متوجه شويم روز جاري مطابق سيستم چه روزي است .
يك كلاس جديد از منوي پروژه ،‌با استفاده از گزينه ي Add class به برنامه اضافه كنيد و نام آنرا در ابتدا clsDate بگذاريد.

using System;

namespace ex05
{
///
/// Summary description for clsDate.
///
public class clsDate
{
public clsDate()
{
//
// TODO: Add constructor logic here
//
}

public string systemDayOfWeek
{
get
{

string res="";
switch( System.DateTime.Now.DayOfWeek.ToString())
{
case "Saturday" :
res = "شنبه";
break;

case "Sunday" :
res = "يک شنبه" ;
break;

case "Monday":
res = "دوشنبه";
break;

case "Tuesday":
res = "سه شنبه";
break;

case "Wednesday":
res = "چهار شنبه";
break;

case "Thursday":
res = "پنج شنبه";
break;

case "Friday":
res = "جمعه" ;
break;
}

return res ;
}

}

}
}

هنگام ذخيره كردن اين كد ويژوال استوديو به شما اخطار مي دهد كه كد داراي حروف يونيكد است. از منوي فايل گزينه ي advanced save options را انتخاب كنيد. در اينجا مي توان نوع ذخيره سازي را يونيكد انتخاب كرد.

براي استفاده از كلاس فوق مانند مطالبي كه در قسمت قبل گفته شد عمل مي كنيم :

using System;

namespace ex05
{
class Class1
{
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
clsDate m_var = new clsDate();
Console.WriteLine( m_var.systemDayOfWeek );
Console.ReadLine();

}
}
}

هر چند حالت console يونيكد را پشتيباني نمي كند ولي اصل برنامه براي ما مهم است و در آينده بيشتر از آن استفاده خواهيم كرد.

همانطور كه ملاحظه كرديد اگر از switch استفاده نمي شد بايد از 7 عدد if ‌استفاده مي گرديد كه اصلا ظاهر حرفه اي و شكيلي نداشت!
با استفاده از عبارت زير كار مقايسه شروع مي شود. روز سيستم در يافت شده و وارد بدنه ي switch مي گردد. سپس توسط case ها چك مي شود تا تساوي آن با عبارت بعد از case به اثبات برسد.

switch( System.DateTime.Now.DayOfWeek.ToString())

اگر هر كدام از عبارات بعد از case صحيح بودند كار پس از آن كه در اينجا انتساب است انجام شده و سپس توسط break كنترل برنامه از switch خارج مي شود و ادامه ي كار دنبال مي گردد.
اگر هيچكدام از case ها صحيح نبودند مي توان از گزينه ي default هم در صورت نياز استفاده كرد. اين حالت در يك چنين مواقعي اجرا مي گردد.

Re:

Sun, 30 Aug 2009 17:20:59 +0200

آرايه ها در سي شارپ :

هنگامي آرايه ها ايجاد مي شوند كه بخواهيم با مجموعه اي از اطلاعات همجنس كار كنيم. براي نمونه از يك آرايه براي ذخيره تعدادي كاراكتر مي خواهيم استفاده نماييم. آرايه ها هم يك نوع متغير هستند پس بايد تعريف و مقدار دهي اوليه شوند ، نوع و تعداد اعضاي آنها نيز بايد معين گردد.
فرض كنيد 10 داده ي هم جنس داريم ( براي مثال رشته (string) ) و مي خواهيم آنها را ذخيره كنيم. يا مي توان 10 متغير مختلف را تعريف كرد و سپس تك تك آنها را مقدار دهي نمود و يا يك آرايه تعريف نمود و سپس در خانه هاي مختلف آن اين ده عضو را چيد. اين مطلب زماني حائز اهميت مي شود كه داده هاي همجنس و به نوعي مرتبط ما تعداد زيادي داشته باشند.

براي تعريف آرايه چندين راه مختلف وجود دارد :
براي تعريف آرايه ابتدا نوع آنرا مشخص مي كنيد سپس [] را بايد جلوي تعريف نوع بگذاريد اين دستور زبان است و چون چرا ندارد! در زبان سي كمي متفاوت بود. اين كروشه ها بعد از نام متغير مي آمدند. و سپس در اينجا نام يك متغير را كه بعدا به آن ارجا مي دهيم خواهيد گذاشت. براي مثال

int[] table; // not int table[];

حد پايين آرايه صفر بوده براي مثال اگر آرايه chrData[] ده عضو داشته باشد، اولين عضو آن chrData[0] و آخرين عضو آن chrData[9] است.
مطلب ديگري كه در مورد آرايه ها خيلي مهم است اندازه ي آن است. يعني يك آرايه حاوي چند خانه ي خالي است كه ما اجازه داريم آنرا پر كنيم. مثال :

int[] numbers; // declare numbers as an int array of any size
numbers = new int[10]; // numbers is a 10-element array
numbers = new int[20]; // now it's a 20-element array

1- تعريف آرايه اي از رشته ها و مقدار دهي اوليه آن.

String[] strData = new string[2];

2- تعريف و مقدار دهي اوليه

string [] strData = { "1234","abcd" };

كه آرايه اي از نوع رشته اي به طول 2 عضو با مقدار دهي اوليه ايجاد شده است. در اين حالت نيازي به تعيين طول آن نمي باشد.

3- روشي ديگر براي مقدار دهي اوليه

strData[0] = "1234";
strData[1] = "abcd";

مثال : يك پروژه ي جديد Console سي شارپ را باز كنيد و نام آنرا در ابتدا ex06 بگذاريد. در اين مثال مي خواهيم نحوه ي كار با آرايه ها را مرور كنيم :

using System;

namespace ex06
{
class Class1
{
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
string[] sGoalList = new string[3];
string sReplyStatement = "You have choosen Goal '";

// Store goals in the array
sGoalList[0] = "Hike the Appalachian Trail";
sGoalList[1] = "Run the marathon";
sGoalList[2] = "Give $1 million to worthwhile causes";

// Store response to goals in the array
//(declaring and initializing on same line)
string[] sGoalResponse = {
"If you are staring from GA, you should get "
+ "started in early spring, so you will "+
"not get caught in snow.",
"Make sure that you have a good pair of shoes.",
"Start saving as soon as possible."};

// Give the user a list of goals to choose from
Console.WriteLine("GOAL LIST");

for(int i = 0; i < sGoalList.Length; i++)
{
Console.WriteLine("Goal " + i +
" - " + sGoalList[i]);
}

// Request the user to choose a goal.
Console.WriteLine (""); // Write an empty line for space
Console.Write("Please choose the number of the "
+ "goal that you want to achieve [0,1,2]: ");

Console.ReadLine();

}
}
}

نكاتي در مورد كد فوق :
1- نحوه ي استفاده از عملگر + را براي اتصال رشته هاي بلند در كد فوق مي توان ديد.
2- در سي شارپ پايان خط سمي كولون مي باشد. بنابراين نگراني در مورد چند خطي شدن يك دستور وجود ندارد.
3- هنگامي كه آرايه اي را با مقادير درون آكولادها ، مقدار دهي اوليه مي كنيد لزومي ندارد طول آن آرايه را مشخص كنيد ؛ مانند آرايه sGoalResponse در بالا. در غير اينصورت حتما بايد طول يك آرايه را كه معرف تعداد خانه هاي خالي آن است ، معرفي كنيد مانند آرايه sGoalList .
4- فعلا حلقه ي for را در اين مثال بخاطر داشته باشيد تا در مقاله ي بعدي راجع به آن صحبت كنيم

Re:

Sun, 30 Aug 2009 17:28:15 +0200

حلقه ها در سي شارپ :

مقدمه :

اگر نياز باشد تا قطعه اي از كد بيش از يكبار اجرا شود نياز به استفاده از حلقه ها مي باشد. براي مثال فرض كنيد آرايه اي به طول 1000 تعريف كرده ايد. اكنون مي خواهيد آنرا با هزار عدد متوالي پركنيد. بديهي است كه روش زير كارآمد نيست! :

int[] intData = new int[1000];
intData[0]=0;
.
.
.
intData[999]=1000;

نوشتن اين خطوط متوالي احتمالا با كپي و پيست و اصلاح آن حداقل نيم ساعت طول مي كشد! بنابراين نياز به وسيله اي حس مي شود كه بتوان بوسيله ي آن امثال اينگونه كارها را انجام داد.

تعريف حلقه ها و استفاده از آنها :
براي تعريف حلقه ها ابزارهاي متعددي مانند while, do , for , foreach وجود دارند. استفاده و انتخاب آنها بستگي به سليقه ي شما و منطق برنامه دارد. در هر حال يك مساله بديهي است كه همواره بيش از يك راه حل براي يك مساله وجود خواهد داشت.

استفاده از حلقه ي for :

عموما كدنويسي را با كد نويسي مي توان آموخت! بنابراين در مورد انواع حلقه ها مثالهايي ارائه خواهد گرديد.

يك برنامه ي سي شارپ جديد console را در VS.NET باز كنيد و نام آنرا درابتدا ex07 انتخاب نماييد. سپس كد زير را درون آن بنويسيد :

using System;

namespace ex07
{
class Class1
{
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
int[] intData = new int[1000];

for (int i=0 ; i<1000 ; i++ )
intData[i]=i;

for(int i=0 ; i< intData.Length ; i++)
{
int j = intData[i];
Console.WriteLine("intData[" + i + "]=" + j);
}

Console.ReadLine();

}
}
}

توضيحاتي در مورد كد فوق :
1- براي تعريف حلقه ي for همانطور كه مي بينيد بايد تعداد بار اجراي حلقه ( اينجا از 0 تا 999 است ) و همچنين نحوه ي رسيدن از 0 به 1000 را مشخص كرد ( در اينجا i++ است يعني هر بار يك واحد به شمارشگر حلقه اضافه مي شود. )
2- در زبان سي i++ يعني i=i+1 و i-- يعني i=i-1 و كلا i-=n يعني i=i-n و به همين ترتيب. براي مثال i*=n يعني i=i*n و i+=n يعني i=i+n و ...
3- اگر پس از حلقه ي for يك خط كد داشته باشيم نيازي به آكولاد نيست (مانند قسمت اول كد). ولي اگر تعداد خطوط مربوط به بدنه ي for زياد بود بايد حتما از آكولاد استفاده شود (مانند قسمت دوم كد). (اين قاعده اي كلي است در زبانهاي مشتق شده از زبان سي در مورد هر چيزي!)
4- فرض كنيد در قسمت اول كد بالا بجاي 1000 مي نوشتيد 1001 . سريعا با يك خطاي زمان اجرا مواجه مي شديد. زيرا مي خواستيد به عضوي از آرايه دسترسي پيدا كنيد كه تعريف نشده است. راه مدرن چك كردن اين مسائل استفاده از خاصيت Length آرايه است كه در قسمت دوم كد در عمل مشاهده مي نماييد. هميشه از اين روش استفاده كنيد.
5- حلقه ي اول يعني اينكه كار پر كردن آرايه intData را از صفر تا 999 يكي يكي (i++) انجام بده.

استفاده از حلقه ي while : يك برنامه ي سي شارپ جديد console را در VS.NET باز كنيد و نام آنرا درابتدا ex08 انتخاب نماييد. سپس كد زير را درون آن بنويسيد :

using System;

namespace ex08
{
class Class1
{
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
int n = 1;

while (n < 6)
{
Console.WriteLine("Current value of n is {0}", n);
n++;
}

Console.ReadLine();
}
}
}

توضيحاتي در مورد كد فوق :
1- حلقه ي while در بالا كار انجام حلقه را تا هنگامي انجام مي دهد كه شرط ذكر شده در ابتداي آن صادق و برقرار باشد. يعني در حلقه ي فوق تا وقتي n<6 است اين حلقه ادامه خواهد يافت.
2- حلقه ي while صفر يا بيشتر بار ممكن است اجرا شود.
3- در كد فوق از {0} استفاده گرديده است. متد WriteLine به شما اين اجازه را مي دهد كه n تا آرگومان براي آن تعريف كنيد و مقادير هر كدام را كه خواستيد در كد نمايش دهيد از {x} استفاده كنيد. در اين مورد مقدار آرگومان x ام نمايش داده مي شود.

استفاده از حلقه ي do :

يك برنامه ي سي شارپ جديد console را در VS.NET باز كنيد و نام آنرا درابتدا ex09 انتخاب نماييد. سپس كد زير را درون آن بنويسيد :

using System;

namespace ex09
{

class Class1
{
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
int x;
int y = 0;

do
{
x = y++;
Console.WriteLine(x);

}while(y < 5);

Console.ReadLine();

}
}
}

توضيحاتي در مورد كد فوق :
1- اين حلقه به حلقه ي do…while معروف است و هر دو جزء آن بايد ذكر گردد.
2- اين حلقه تا زماني كه شرط ذكر شده در قمست while صحيح است ادامه مي يابد.
3- اين حلقه در ابتداي كار بدون توجه به قسمت while حداقل يكبار اجرا مي شود. (مثال زير را اجرا نماييد)

int n = 10;
do
{
Console.WriteLine("Current value of n is {0}", n);
n++;
} while (n < 6);

استفاده از حلقه ي foreach :

يك برنامه ي سي شارپ جديد console را در VS.NET باز كنيد و نام آنرا درابتدا ex10 انتخاب نماييد. سپس كد زير را درون آن بنويسيد :

using System;

namespace ex10
{
class Class1
{
[STAThread]
static void Main(string[] args)
{
int odd = 0, even = 0;
int[] arr = new int [] {0,1,2,5,7,8,11};

foreach (int i in arr)
{
if (i%2 == 0)
even++;
else
odd++;
}

Console.WriteLine(
"Found {0} Odd Numbers, and {1} Even Numbers.",
odd, even) ;

Console.ReadLine();

}
}
}

توضيحاتي در مورد كد فوق :
1- از foreach براي حركت در بين اعضاي يك آرايه (مانند مثال بالا) و يا مجموعه ايي از اشياء استفاده مي شود (روشي شكيل ، مدرن و مطمئن! و تقريبا به ارث رسيده از ويژوال بيسيك!!).
2- در زبانهاي مشتق شده از C ، عملگر % ، باقيمانده را محاسبه مي كند.
3- در كد فوق با استفاده از حلقه ي foreach تك تك اعضاي آرايه در مورد زوج و يا فرد بودند مورد بررسي قرار گرفته اند و تعداد اعضاي زوج و فرد در آخر نمايش داده مي شود

Re:

Tue, 01 Sep 2009 16:43:55 +0200

چگونه LCD لپ تاپ روشنایی پیدا می کند؟

اکثر صفحه های LCD (کوتاه شده ی عبارت Liquid Crystal Display) با لوله های فلورسنت موجود در آنها که در قسمت بالا، کنار و گاهی اوقات پشت LCD قرار دارند، روشنایی پیدا می کنند. یک صفحه ی سفید پخش کننده ی نور، اشعه های نور را به طور مساوی و یکنواخت هدایت و پراکنده می نماید تا تصویری یکدست ایجاد کند. به این اشعه ها نور زمینه گفته می شود.لامپ فلورسنت اغلب یک لوله ی شیشه ای بلند و راستی است که نور سفید تولید می کند. درون این لوله ی شیشه ای بخار جیوه ی کم فشار قرار دارد. هنگامی که این بخار یونیزه شود، اشعه ی ماوراء بنفش ساتع می گردد. چشم انسان نسبت به این اشعه حساس نیست (اگرچه پوست انسان حساسیت نشان می دهد). داخل لامپ فلورسنت با یک لایه ی فسفر پوشیده شده است. فسفر ماده ای است که انرژی را دریافت کرده و آن را به شکل روشنایی قابل رویت منتشر می کند. به عنوان مثال انرژی مربوط به یک الکترون پرسرعت در مجرای تلویزیون توسط فسفر جذب شده و پیکسل ها را تشکیل می دهد. نوری که ما از یک لوله ی فلورسنت مشاهده می کنیم، نوری است که فسفر درون این لوله ایجاد می کند. هنگامی که فسفر انرژی دریافت می کند، نور مهتابی پس می دهد و این یک وجه تسمیه است.

مقایسه ی اندازه ی لوله ی فلورسنت لپ تاپ در برابر مدادی که در کنار آن قرار دارد و ملاحظه می کنید که چقدر کوچک است.صفحه ی نمایش لپ تاپ از لامپ کوچک فلورسنت کاتدی سرد یا CCFL (مخففCold Cathode Fluorescent Lamp) برای نور زمینه استفاده می کند. هر یک از این لوله های کوچک قادر است منبع نور سفید و روشنی را مهیا سازد که توسط صفحه ی پشت LCD پخش می شود. در لامپهای CCFL علاوه بر ایجاد نور وسیع، دمای آنها از دمای محیط بیشتر نمی شود. این ویژگی باعث شده است که لامپهای ایده آلی برای صفحه های LCD باشند، زیرا منبع نور می بایست در مجاورت اجزای دیگری قرار بگیرد که با حرارت زیاد، خراب می شوند. یک مورد جالب در مورد این لامپها، اندازه ی شگفت انگیز آنها است. آنها بسیار باریک اند و بورد الکترونیکی کنترل کننده ی آنها نیز کوچک است. در عین حال آسیب پذیری آنها نسبتاً زیاد است و شکستن آنها کار مشکلی نیست، به همین دلیل وقتی لپ تاپتان را از جایی می اندازید، صفحه ی آن تاریک می شود.

Re:

Tue, 01 Sep 2009 16:47:33 +0200

پردازنده های دو هسته ای Intel

طی دو سال اخیر پردازنده های رومیزی Intel در وضعیت مناسبی قرار نداشته اند. CPUهای Pentium 4 و Pentium D با سرعت Clock نسبتاً بالایی کار می کنند اما در مقایسه با رقیب خود یعنی AMD عملکرد ضعیفتری داشته اند. همچنین برق بسیار زیادی مصرف می کنند که بیشتر آن به صورت گرما تلف می شود. به عبارت دیگر داغتر و کندتر از Jesica Simpson بوده اند. علی رغم تلاش های انجام شده توسط مهندسین Intel و انواع تولید، این تراشه ها بر اساس ریز معماری افزایش شبکه (Net burst) قادر نبوده اند بخوبی بر محدودیت های ذاتی شان غلبه کنند تا با Athlon 64 برابری نمایند. در نتیجه Intel تصمیم گرفت Net burst را کنار بگذارد و روی طرح جدید کارآمد و کم مصرف مربوط به طرح تیم اسرائیلی که مسئول Pentium M بود، کار کند.حاصل تلاش آن تیم ریز معماری جدیدی برای CPU است به نام Core، که Core 2 Duo و Core 2 از اولین پیاده سازی های اجرایی بر روی کامپیوترهای رومیزی می باشد. اکنون ماههاست که به معماری Core وابسته شده ایم. این معماری جریاناتی از جزئیات فنی جالب، پیش بینی های محکی نیمه رسمی، و پیش بینی و بررسی محصولاتی که هنوز به بازار نیامده اند را با خود به همراه دارد. خوشبختانه انتظار برای پردازشگرهای Core 2 به پایان رسید. اخیراً شرکت Intel قصد داشت محصول جدید خود را با تایید نهایی به عموم عرضه کند. پس از ساعت ها آزمایش و مقایسه ی این تراشه های Intel در برابر بهترین محصولات AMD (به خصوص Athlon 64 X2)، این نتیجه حاصل شد که تراشه های Core 2 بهترین کارایی را دارند. بدینوسیله Intel گام بلند خود را برداشت و با بازگشت به دوران اوج، شهرت خود را بازیافت. ذیلاً به برخی از جزئیات و مشخصات این محصول پرداخته می شود.

صرفنظر از عملکرد خوب Core 2 Duo، این تراشه مکعبی ساده است که از این لحاظ تفاوت چندانی با پردازشگرهای Pentium سابق ندارد. همانند آنها در یک سوکت به شکل LGA775 قرار می گیرد و بر روی یک باس 1066MHz کار می کند، همچنین پردازشگرهای Core 2 Duo E6700 مثل محصولات اخیر Intel در فرآیند ساخت 65 نانومتری Intel تولید می شوند. اما بر خلاف آنها Core 2 Duo ترکیبی از دو تراشه که با هم در یک محفظه قرار گرفته باشند، نیست؛ بلکه طرحی دو هسته ای است که حدوداً دارای 291 میلیون ترانزیستور چیده شده در ناحیه ای به مساحت 143 میلیمتر مربع می باشد. در مقابل، در هر یک از دو تراشه ی متعلق به Pentium Extreme Edition 965، بطور تخمینی 188 میلیون ترانزیستور درون قابی با مساحت 81 میلیمتر مربع دارد. اگر این دو تراشه را در کنار یکدیگر قرار دهیم، این پردازنده در مجموع نسبت به Core 2 Duo تعداد ترانزیستور و همچین فضای قاب بیشتری خواهد داشت.

Intel قصد دارد در ابتدای نسل این تراشه ها، پنج نوع از محصولات Core 2 را ارائه کند که قیمت و مشخصات آنها در جدول زیر آمده است.

Model	Clock speed	Bus speed	L2 cache	TDP	Price
Core 2 Extreme X6800	2.93GHz	1066MHz	4MB	75 W	$999
Core 2 Duo E6700	2.67GHz	1066MHz	4MB	65 W	$530
Core 2 Duo E6600	2.4GHz	1066MHz	4MB	65 W	$316
Core 2 Duo E6400	2.13GHz	1066MHz	2MB	65 W	$224
Core 2 Duo E6300	1.86GHz	1066MHz	2MB	65 W	$183

قیمت مدلهای میانی جدول با توجه به کارکرد آنها کاملاً مناسب هستند. اما آنچه واقعاٌ لازم است که به آن توجه کنید، ستون TDP است. این پارامتر که کوتاه شده ی عبارت Thermal Design Power می باشد، میزان خنک سازی مورد نیاز برای تراشه را مشخص می کند، و این عدد به طور چشمگیری نسبت به Pentium Extreme Edition 965 دارای برچسب 130W، کاهش یافته است.

سرعت Clock نیز کاهش یافته، زیرا ریزمعماری Core بر روی عملکرد بالا به ازای هر Clock تمرکز دارد و به فرکانس های استراتوسفری Clock چندان اهمیت نمی دهد. پر سرعت ترین پردازنده ی Core 2، پردازنده ی X6800 Extreme است که با سرعت ساعت 2.93GHz و TDP بالاتر و تفاوت قیمت تقریباً 500 دلاری آن، از بقیه ی مدلها متمایز می شود.

Re:

Fri, 04 Sep 2009 11:53:53 +0200

كتاب آموزش VB.Net
زبان آموزشي فارسي
آقايان امير احساني و حامد بنايي

دانلود مجانی کتاب با فرمت پی دی اف

Re:

Fri, 04 Sep 2009 14:54:47 +0200

كدام زبان برنامه‌نويسي را انتخاب كنم؟ از كدام نوع ديتابيس استفاده كنم؟ اين‌ها سؤالات قديمي و تاحدودي كليشه‌اي هستند. با اين حال خواندن يكي دو مقاله جالب در اينترنت باعث شد، طرح مجدد اين موضوع هميشگي را خالي از فايده ندانم.

اصولاً هر از گاهي بايد اين پرسش را مجدداً در كليه سطوح مهندسي نرم‌افزار، چه در صنعت، چه در رسانه‌ها و چه در دانشگاه‌ها مطرح كرد و دليل آن هم، بسيار ساده است. زبان‌هاي برنامه‌نويسي نيز مانند زبان‌هاي گويشي انسان‌ها پويا هستند و مرتباً متحول مي‌شوند. در اين راستا برخي خود را با نيازهاي روز تطابق داده و برخي نيز از اين تحولات جا مي‌مانند.

به همين دليل لازم است هر چند وقت يك‌بار اين پرسش را مطرح كرده و جديدترين پاسخ‌ها را به نقد بگذاريم. براي اين‌كه بحث از حالت نظري خارج شود و حالت كاربردي پيدا كند، اجازه مي‌خواهم نظرم را در اين مورد به اختصار بيان كنم.
برنامه‌نويسي وب‌

فعلاً برنامه‌نويسي تحت وب داغ‌ترين سوژه در دنياي برنامه‌نويسي است. شايد بد نباشد يادآوري كنم كه اصولاً فلسفه برنامه‌نويسي تحت وب چه بود كه به اينجا رسيد. علت محبوبيت و رشد گسترده برنامه‌نويسي تحت وب، حل شدن مشكل كلاينت بود.

در اين مدل از برنامه‌نويسي، برنامه‌نويس دغدغه چنداني درباره قابل نصب بودن برنامه‌اش روي پلتفرم‌هاي مختلف ندارد زيرا وضعيت تقريباً روشن است. همين كه برنامه شما روي يكي دو مرورگر معروف مانند فايرفاكس و اينترنت اكسپلورر جواب بدهد، كافي است.

بنابراين در پاسخ به اين سؤال كه كدام زبان برنامه‌نويسي وب را انتخاب كنيم، بايد گفت زبان‌هايي كه از همه ساده‌ترند و تغيير و تحولات را به سرعت مي‌پذيرند. در حال حاضر در اين زمينه دو فناوري PHP و ASP.NET پيشتاز هستند. زبان اسكريپت‌نويسي PHP شباهت‌هايي به زبان C دارد.

به همين دليل سرعت كامپايل شدن آن بالا است و سايت‌هايي كه از اين زبان استفاده مي‌كنند اندكي سريع‌ترند. فناوري ASP.NET از ويژوال بيسيك دات‌نت يا سي‌شارپ استفاده مي‌كند. اين دو زبان، به ويژه در جديدترين نسخه فناوري دات‌نت در يك حد هستند.

اما به نظر من ويژوال بيسيك همچنان جذاب‌تر و ساده‌تر به نظر مي‌رسد. سايت‌هايي كه با اين دو زبان نوشته مي‌شوند نرم‌افزارهاي قدرتمندي را پديد مي‌آورند كه قدرت انعطاف و گستره كارايي آن‌ها بالاست زيرا هر دو زبان OOP هستند. علاوه بر سهولت برنامه‌نويسي، پشتيباني از برخي موج‌هاي نو مانند اي‌جكس هم بحث روز است.

هم PHP و هم ASP.NET وضع خوبي در اين زمينه دارند. علاوه بر اين، برخي فناوري‌هاي روز هم خيلي مهم هستند كه وب‌سرويس يكي از آن‌هاست. در حال حاضر رقابت شديدي ميان فناوريSOAP كه از سوي آي بي‌ام و مايكروسافت و ديگران پشتيباني مي‌شود و فناوري REST كه از سوي ياهو و برخي شركت‌هاي بزرگ ديگر حمايت مي‌شود، وجود دارد.

اما وضع بعضي زبان‌ها مانند جاوا (JSP) و ColdFusion در دنياي وب خراب است و برخي زبان‌ها اخيراً دوباره مورد توجه قرارگرفته‌اند كه از آن جمله مي‌توان به Python و Ruby اشاره كرد. وضعيت جاوا در وب در اين ميان جالب توجه است. برخلاف موفقيت چشمگير جاوا در برنامه‌نويسي براي سيستم‌هاي بزرگ، اين زبان به شدت در وب دچار ناكامي است. وب يك دنياي بصري است و به سادگي و ظاهر سيستم‌ها اهميت مي‌دهد.

به همين دليل زبان‌هاي فاقد ابزارهاي ويژوال و قدرتمند كه در عين حال ساده نيز هستند در اين وادي محكوم به زوالند و اين مسئله براي جاوا كه در زمينه وارد كردن مفاهيم بصري و پويا به دنياي وب پيشگام بود، ناگوار است، البته اين قضيه هيچ ربطي به زبان اسكريپت‌نويسي «جاوااسكريپت» كه با ظهور اي‌جكس جان تازه‌اي پيدا كرده، ندارد.
برنامه‌نويسي سيستم‌هاي بزرگ‌

اما وضعيت در صنايع و سازمان‌هاي بزرگ بسيار متفاوت است. در جاهايي مانند صنايع مالي و بانكي، صنايع پتروشيمي و نفت، صنايع مخابراتي، سازمان‌هاي دولتي، صنايع خودروسازي و مانند اين‌ها، هنوز هم جاوا و مشتقاتش حرف اول را مي‌زنند. قدرت جاوا در اين حوزه‌ها به قدري است كه حتي مي‌توان - البته با كمي احتياط - گفت موفقيت سيستم‌هاي ديگري مانند اوراكل (كه مبتني بر جاوا است) نيز بي ارتباط با استيلاي جاوا بر اين محيط‌ها نيست.

كاركردن با جاوا در محيط‌هاي بزرگ كار آساني نيست. اوراكل هم آسان نيست و به طور كلي ورود به اين عرصه‌ها چالش‌هاي مختلفي را پيش روي برنامه‌نويسان و شركت‌هاي نرم‌افزاري قرار مي‌دهد، به همين دليل سيستم‌هاي مبتني بر جاوا، گران و پرهزينه و غولآسا هستند. با اين حال توجه كنيد كه منظور از سازمان‌هاي بزرگ در اينجا سازمان‌هايي هستند كه از نظر ابعاد، تعداد كلاينت‌ها و تراكنش‌ها واقعاً بزرگ هستند و منظور ما از آن شأن و منزلت يك سازمان نيست.

در واقع شركت‌هايي مانند اپراتورهاي موبايل يا صنعت نفت در ايران را مي‌توان نمونه‌هايي از اينگونه سازمان‌ها محسوب كرد. اما بسياري از سازمان‌هاي دولتي در ايران صرف ‌نظر از اهميت استراتژيك يا منزلتشان، به دليل ساختار قديمي سازمان و مدرنيزه نشدن و مكانيزه نبودن فرآيندهاي سازمان يا تنها به اين دليل كه بيشتر از چند هزار كاربر ندارند، جزء سازمان‌هاي متوسط در اين بحث به حساب مي‌آيند.
سازمان‌هاي متوسط و كوچك‌

شركت‌ها و سازمان‌هايي كه كمتر از چند هزار كاربر يا چند صد كلاينت دارند، و آن‌هايي كه خيلي كوچك و در حد مجموعه‌هاي ده الي بيست نفره هستند در اين خانواده از كاربران سيستم‌هاي نرم‌افزاري قرار مي‌گيرند. براي اغلب اين سازمان‌هاي كوچك و بزرگ، هنوز هم چند صد هزار تومان هزينه براي توسعه و استقرار سيستم‌هاي نرم‌افزاري، رقم بزرگي به شمار مي‌رود.

هم به اين دليل و هم به دلايل فني، اين سازمان‌ها و شركت‌ها بايد از فناوري‌ها و زبان‌هايي براي توسعه سيستم‌هاي نرم‌افزاري خود استفاده كنند كه هزينه كمتري دارند و كاركردن با آن‌ها ساده‌تر است. من براي اينگونه مجموعه‌ها استفاده از زبان سي‌شارپ و راه‌حل‌هاي مبتني بر ويندوز (مانند SQL Server) را توصيه مي‌كنم.

سهولت و قدرت كار با ديتابيس، يكي از دلايل اصلي قدرت زبان‌هاي دات‌نتي است. البته به تازگي سيستم‌عامل، لينوكس هم طرفداران زيادي پيدا كرده است ولي موضوع انتخاب پلتفرم و سيستم‌عامل متفاوت از انتخاب زبان و فناوري برنامه‌نويسي است.

شايد به همين دليل، برخي به دنبال پياده‌سازي سي‌شارپ در اين محيط‌هاي غيرمايكروسافتي هستند. اما به هرحال زبان جاوا در سيستم‌هاي غيرمايكروسافتي طرفداران خاص خودش را دارد، ضمن اين‌كه ترديدي ندارم كه هنوز هم استفاده از زبان ويژوال بيسيك دات‌نت و API نرم‌افزارهاي آفيس مايكروسافت (مانند اكسس) بهترين گزينه براي شركت‌هاي كوچك و چندنفره است.
برنامه‌نويسي براي موبايل‌

در حوزه برنامه‌نويسي وب زبان ++C و پس از آن زبان‌ جاوا پيشتاز است. زبان‌هاي دات‌نت نيز كه اخيراً به اين حوزه راه يافته‌اند، با فاصله زيادي آن دوتاي ديگر را تعقيب مي‌كنند. زبان ++‌C زبان غامض و پيچيده‌اي است و به نظر من به تدريج رو به افول گذاشته است.

اما C و ++C زبان سخت‌افزار هستند و هربار كه سخت‌افزار جديد و ناشناخته‌اي خلق مي‌شود زبان شماره يك آن C است. به‌تدريج كه آن پلتفرم سخت‌افزاري جان مي‌گيرد، دوباره زبان‌هاي شيءگرا مانند جاوا و سي‌شارپ دوروبرش قوت مي‌گيرند. ++C ‌زبان اصلي سيستم‌‌عامل‌هاي سيمبيان و ويندوز موبايل است. زبان جاوا نيز كه مستقل از سيستم‌عامل تلقي مي‌شود، در جايي كه سيمبيان يا ويندوز موبايل غايب باشند، حرف اول را مي‌زند. البته چنان‌كه مي‌توان حدس زد، هيچ كس روي سيستم‌عامل ويندوز موبايل جاوا را جدي نمي‌گيرد و نگاه‌ها به سوي سي شارپ است.
زبان‌هاي ديگر
جدا از برخي زبان‌هاي برنامه‌نويسي كه در كاربردهاي خاصي مانند هوش مصنوعي ممكن است قدرت بيشتري داشته باشند، ساير زبان‌ها ديگر كهنه به نظر مي‌رسند؛ فرترن و كوبول از آن جمله‌اند. البته زبان‌هاي كار با بانك‌هاي اطلاعاتي رابطه‌اي مانند T-SQL و PL/SQL موضوع متفاوتي است كه در بحث ما نمي‌گنجد. يك نكته ديگر هم باقي مي‌ماند و آن هم ديدگاه محافل آكادميك درباره زبان‌هاي برنامه‌نويسي است.

بدون ترديد زبان جاوا هنوز هم محبوب‌ترين زبان در محافل آكادميك است و پس از آن سي شارپ به دليل شباهتش به جاوا مطرح است. البته در برخي از دانشگاه‌هاي ايران هنوز هم ممكن است زبان‌هاي قديمي و فرسوده‌اي مانند فرترن تدريس شود كه اگر چنين باشد جاي تأسف است.

ولي به نظر من علاقه محافل آكادميك به اين يا آن زبان ممكن است گمراه‌كننده باشد. آنچه اهميت دارد كاربرد و كارايي زبان در يك زمينه به‌خصوص و انعطاف‌پذيري آن در مقابل تغييراتي است كه در صنعت و نيازهاي مصرف‌كنندگان پديد مي‌آيد. بقيه مسائل، همگي سليقه‌اي هستند و نبايد با تعصب با اين موضوع برخورد كرد.

Re:

Fri, 04 Sep 2009 14:58:02 +0200

این سایت محبوبیت زبانهای برنامه نویسی موجود را هر یک ماه یکبار مشخص میکند.
این رتبه بندی بر اساس آمار موجود تعداد متخصصان آن زبان ، درس ها و آموزش ها، مقالات و ابزارهای جانبی آن زبان ارائه میشود.همچنین از موتورهای جستجوگر یاهو،ام اس ان و گوگل نیز کمک گرفته میشود.

Re:

Tue, 01 Sep 2009 16:25:10 +0200

ليزر چيست؟

از نظر لغتي ليزر يا Laser مخفف اين كلمات «Light amplification by stimulated emission of radiation» به معناي تقويت نور بوسيله امواج تحريك شده مي باشد. ليزر بر اساس پديده رزونانس كار مي كند. خروجي ليزر يك ميدان مغناطيسي همسان است. در يك اشعه همسان انرژي الكترومغناطيسي، همه امواج داراي يك فركانس و فاز هستند.براي ساخت يك ليزر پايه، به يك اتاقك يا حفره نياز است اين حفره به گونه اي طراحي شده است كه امواج مادون قرمز (IR)، نور مرئي، يا امواج ماوراء بنفش را مي تاباند. به طوري كه اين امواج يكديگر را تقويت مي كنند. حفره مورد نظر مي تواند انباشته از گاز، مايع يا حتي يك ماده جامد باشد. اما انتخاب اين ماده روي طول موج خروجي تأثير مي گذارد. در هر سمت اتاقك يك آينه وجود دارد. يكي از آينه ها كل امواج را باز تابش مي كند و اجازه نمي دهد هيچ انرژي از آن عبور كند. ولي آينه ديگر كاملاً باز تابنده نيست و در حدود 5 درصد از انرژي را از خود عبور مي دهد. و اما انرژي موجود در حفره يا اتاقك از يك منبع خارجي تأمين مي شود. كه به اين عمل تپش (pumping) گويند. عمل تپش يك ميدان مغناطيسي به كمك فركانس طبيعي اتمهاي ماده داخل حفره (پديده رزونانس) مي سازد كه در نتيجه آن اتمهاي ماده داخل حفره شروع به نوسان مي كنند. امواج بين دو آينه منعكس مي شوند. طول حفره به گونه اي انتخاب مي شود كه فركانس رفت و برگشت امواج با فركانس طبيعي ماده داخل حفره هماهنگ باشد به گونه اي كه امواج يكديگر را تقويت كنند. در اين فركانس امواج الكترومغناطيس از آن سمت حفره كه آينه اش درصدي از امواج را از خود عبور مي دهد پديدار مي شوند. خروجي مي تواند يك اشعه پيوسته يا يك سري امواج ناپيوسته باشد.ليزر قرمز يك نوع ساده و معمول از اين اشعه است و تونلي ميله اي شكل دارد كه از تركيب اكسيد آلومينيوم و كروم جامد ساخته شده است. خروجي به صورت پالس هاي (ناپيوسته) در فواصل 500 ميكروثانيه مي باشد. و عمل تپش بوسيله يك لوله حلزوني شكل كه به دور حفره پيچيده شده است انجام مي گيرد. و فركانس خروجي در محدوده نور قرمز قابل ديدن است. ليزر هليوم ـ نئون نوع ديگري از انواع مواد معمول موجود براي ساخت ليزر است. و به خاطر قيمت مناسب آن در وسايل بازي و سرگرمي الكترونيكي استفاده مي شود. همانطور كه از نام آن پيداست حفره از گازهاي هليوم و نئون پر شده است. . خروجي آن قرمز لاكي روشن است. به جاي هليوم و نئون مي توان از گازهاي ديگر هم استفاده كرد كه اشعه هايي با طول موج متفاوت توليد مي كنند. مثلاً آرگون ليزري به رنگ آبي قابل ديدي توليد مي كند. و تركيبي از نيتروژن دي اكسيد كربن و هليوم اشعه مادون قرمز توليد مي كند. ليزر يكي از برجسته ترين اختراعات قرن بيستم است كه موارد استفاده فراواني از آن در علوم الكترونيك، كامپيوتر، پزشكي و... كشف شده است.

Re:

Tue, 01 Sep 2009 16:30:02 +0200

GPS چيست؟

GPS مخفف كلمات Global positioning system به معناي سيستم تعيين موقعيت جهاني است و عملاً شبكه اي از ماهواره هاست كه براي نقاط مختلف كره زمين مي تواند ارتفاع طول و عرض جغرافيايي را تعيين كند. امروزه GPS بيش از گذشته كاربردي شده و در زندگي روزمره استفاده مي شود به عنوان مثال كامپيوترهاي ناوبري كه روي خودروهاي امروزي نصب شده اند بوسيله سيستم GPS كار مي كنند و مي توانند بهترين مسير را به شما با توجه به موقعيت كنوني اعلام كنند. همينطور به كاربرد آن در تلفن هاي همراه و سيستمهاي ساعت دقيق مي توان اشاره كرد. و سيستم هاي گيرنده رسيور هم به سرعت در حال فراگيري هستند.براي اينكه GPS بتواند كار كند 24 ماهواره در مدار زمين قرار گرفته اند. هر ماهواره به گونه اي در فضا قرار گرفته كه هر گيرنده روي زمين بتواند با 4 ماهواره ارتباط برقرار كند. هر ماهواره داراي يك كامپيوتر، راديو و يك ساعت خودكار است. اين ساعت از فركانس اتم به جاي كوارتز يا چرخدنده استفاده مي كند چون اتم بسيار دقيق تر است براي محاسبه طول و عرض جغرافيايي حداقل به 3 ماهواره نياز است و اگر ماهواره چهارم در محدوده برد گيرنده باشد آنگاه مي توان ارتفاع از سطح دريا را هم اندازه گرفت. هر چه تعداد ماهواره هاي در دسترس بيشتر باشد دقت محاسبات بيشتر است. امروزه سيستم هاي گيرنده GPS در طيف وسيعي از مدل هاي قابل حمل و نقل كوچك دستي تا ايستگاههاي زمين شناسي ساخته مي شوند.به هر حال استفاده از GPS از كاربردهاي نظامي گرفته تا وسايل بازي الكترونيكي در حال گسترش است. احتمالاً در آينده كاربردهاي بيشتري از آن كشف خواهد شد. و امروزه GPS به عنوان امكانات قابل نصب مطرح است و احتمالاً در آينده به عنوان يك تجهيز استاندارد مورد استفاده قرار خواهد گرفت

Re:

Tue, 01 Sep 2009 16:31:50 +0200

كد FCC چيست؟

اگر تا به حال با قطعات سخت افزار كامپيوتر سر و كار داشته ايد احتمالاً متوجه شده ايد كه بسياري از قطعات بدون مارك به نظر مي رسند. و در بسياري موارد قطعات بوسيله همان كارخانه اي كه نام آنها روي قطعه حك شده، ساخته نشده است. بلكه در كارخانه اي در تايوان يا چين ساخته شده است. مثلاً كارت صدايي با مارك ياماها فقط چيپ آن توسط اين كارخانه ساخته شده است. ولي خود كارت ممكن است در چندين كارخانه ديگر ساخته شود.اما براي دانلود نرم افزار يك قطعه بايد دريافت سازنده واقعي قطعه كيست تا درايور آن را بدست آورد.آنچه در اين مقاله مي خواهيم در مورد آن صحبت كنيم كد FCC است كه روي بسياري قطعات سخت افزاري قابل مشاهده است. هر قطعه سخت افزاري يا الكترونيكي يك كد FCC دارد. اين كد يك كد شناسايي ثبت شده در FCC ( مخفف Federal Communication Commission ) است، در محلي قابل ديد روي قطعه پرينت مي شود. با استفاده از اين كد مي توانيد اطلاعات زيادي در مورد قطعه مورد نظر خود بدست آوريد.دقت كنيد كه ممكن است بعضي از قطعات داراي 2 كد FCC باشند يكي را FCC ID و يكي را FCC REG گويند. و براي جستجوي اطلاعات در مورد قطعه مورد نظر بايد كد FCC ID مد نظر قرار گيرد.فرض كنيد كد FCC يك قطعه HBQDM336P_DFV1 باشد در اين كد سه حرف اول يعني HBQ اطلاعات مربوط به نام تجاري كارخانه سازنده را مي دهد ولي اگر كد را به صورت كامل وارد كنيد اطلاعات دقيق تري بدست مي آوريد. مثلاً متوجه خواهيد شد كه كد بالا مربوط به يك مودم است و ...

Re:

Tue, 01 Sep 2009 16:33:07 +0200

خنك كاري كامپيوتر با مايعات

احتمالاً براي شما بسيار پيش آمده است وقتي با كامپيوتر كار مي كنيد احساس كنيد جز سر و صداي زياد فن صداي ديگر نمي شنويد و اگر يك كارت گرافيك قدرتمند داشته باشيد احتمالاً صداي فن آن هم به ديگر فن ها اضافه مي شود.در اغلب كامپيوترها اين فن ها به خوبي از عهده وظيفه خود كه همان خنك كاري چيپ هاست به خوبي برمي آيند اما براي افرادي كه مي خواهند از بهترين سخت افزار و آخرين تكنولوژي استفاده كنند و در عين حال بار پروسسي زيادي روي كامپيوتر خود مي اندازند ممكن است فن به تنهايي قادر به تهويه گرماي توليد شده نباشد. در اين حالت خنك كاري با مايعات يا آب راه حل مسئله است اين عمل ممكن است كمي غير منطقي به نظر برسد (آب آن هم در درون كامپيوتر!) اما اين حقيقتي است كه براي خنك كاري، آب به مراتب بهتر از هوا عمل مي كند. سيستم خنك كاري با آب در كامپيوتر بسيار شبيه سيستم خنك كاري اتومبيل است. با اين تفاوت كه به جاي موتور اتومبيل، پروسسور كامپيوتر با آب خنك مي شود. همه اين سيستم ها براساس يك اصل ساده ترموديناميك كار مي كنند كه مي گويد: «گرما از جسم گرمتر به جسم سردتر كه در مجاورت آن قرار دارد منتقل مي شود. تا زمانيكه آن دو جسم هم دما شوند.» مي دانيم كه پروسسور كامپيوتر به شكل يك چيپ ست است اين چيپ شامل تعداد بسيار زيادي ترانزيستور است كه هر كدام مانند يك سوئيچ صفر و يك (قطع و وصل جريان) عمل مي كنند وقتي پروسسور در حال كار است اين ترانزيستورها با سرعت بالا در حال صفر و يك شدن هستند و اين يعني عبور جريان بالا از پروسسور و در نتيجه ايجاد مقدار قابل توجه گرما. در بيشتر كامپيوترها اين گرما با استفاده از يك قطعه آلومينيومي كه سطح تماس بالايي دارد به نام heat sink و يك فن اين گرما را دفع مي كنند تا از سوختن پروسسور شما جلوگيري كنند. يعني براساس همان اصل ترموديناميكي چيپ هيت سينك را گرم مي كند. و هيت سينك هوا را گرم مي كند و فن هواي گرم از آن منطقه خارج و هواي سرد را جايگزين مي كند. در بيشتر مواقع اين سيستم به خوبي كار مي كند اما بعضي مواقع اين قطعات الكترونيكي گرماي بيشتري از توان سيستم تهويه هوا توليد مي كنند. و نيز گاهي بعضي از چيپ overclock مي شوند يعني به گونه اي تنظيم مي شوند كه از سرعت حالت كار عادي خود سريعتر كار كنند و بنابراين گرماي بيشتري توليد مي كنند. و در ست همينجاست كه سيستم خنك كاري با آب وارد كار مي شود. آب هدايت گرمايي بيشتري از هوا دارد. و مي تواند گرما را سريعتر از هوا منتقل كند. همچنين آب ظرفيت گرمايي ويژه بالاتري دارد. و قبل از اينكه شروع به گرم شدن كند مي تواند گرماي بيشتري جذب كند. بنابراين دو دليل مي توان براي ضرورت استفاده از سيستم خنك كاري با آب آورد: 1ــ قطعات الكترونيكي گرمايي بيشتر از آنچه هواي اطراف مي تواند جذب كند توليد كنند. 2ــ فن بايد به اندازه كافي بزرگ و قوي باشد تا گرماي اضافي را دور كند بنابراين برق بيشتري مصرف مي كند. و گرد و غبار بيشتري وارد كامپيوتر مي شود. و همين طور سر و صداي زياد توليد مي كند.

Re:

Mon, 07 Sep 2009 16:43:48 +0200

در بيشتر موارد مادر برد براي مشكلاتي كه ناشي از قطعات ديگر است مقصر شناخته مي شود.معمولاً مشكلات مربوط به مادر برد كمتر پيش مي آيد ( البته اين براي بازار فعلي ايران خيلي صدق نمي كند) بنابراين بايد مشكل اصلي را پيدا كرد.

در اينجا ليستي از آزمايشهايي است كه از مادر برد رفع اتهام مي كند.

آيا حداقل چيزهاي كه براي بوت شدن كامپيوتر لازم است وجود دارند؟ حداقل اجزاء براي بوت شدن عبارتند از: يك مادر برد، پروسسور، مقدار كافي حافظه (RAM)، يك كارت گرافيك و درايو براي بوت شدن اگر يكي از اين اجزا موجود نباشد سيستم شما كار نخواهد كرد. آيا همه اين اجزاء به درستي متصل شده اند؟

در موقع بروز اشكال ابتدا سعي كنيد قطعات را يك به يك جايگزين كنيد تا به قطعه مشكل دار برسيد آيا جامپرها به درستي قرار گرفته اند؟ شما بايد جامپرها را براي نوع، سرعت، ولتاژ و سرعت باس CPU و ديگر مشخصات آن در جاي خود قرار دهيد هر چند تعداد زيادي از مادربردهاي امروزي به طور اتوماتيك اين كار را انجام مي دهند. هميشه دستور العمل (دفترچه همراه) مادربرد را بخوانيد و در نظر داشته باشيد اگر تغييراتي در BIOS سيستم انجام داده ايد آن را به حالت DEFAULT برگردانيد. آيا وضع ظاهري مادر برد مشكلي ندارد؟ هيچگونه شكستگي يا پينهاي خم شده وجد ندارد؟ آيا منبع تغذيه مشكل ندارد؟ اگر شما قطعه اي را ارتقا داده ايد يا قطعه اي را به سيستم اضافه كرده ايد ممكن است توان منبع تغذيه براي شما براي تأمين توان مورد نياز قطعه جديد كافي نباشد. توان معمول براي كامپيوتر معمولي 250 الي 300 وات مي باشد.

عيب يابي اجزاي ديگر كامپيوتر:

در اينترنت جستجو كنيد و ببينيد آيا مادربردهاي از خانواده مادربرد شما مشكل خاصي ندارد؟ وب سايت كارخانه سازنده را چك كنيد و ببينيد آيا هيچ تغييرات و UPDATE اي براي مادر برد شما در نظر گرفته شده است؟

مشكلات صفحه كليد

اگر پيغام خطايي ناشي از پيدا نشدن صفحه كليد دريافت كرديد ابتدا مطمئن شويد صفحه كليد به خوبي متصل شده است

چيپهاي كنترلر كي برد را امتحان كنيد اگر به نظر مي رسيد كه آنها صدمه ديده اند ممكن است احتياج به تعويض چيپها يا كل مادربرد داشته باشيد.

مشكلات CMOS

در شرايط به خصوص ممكن است لازم باشد كه CMOS را پاك كنيد بعضي مواقع كه شما براي بوت شدن سيستم كلمه عبور ( password) تعيين كرده ايد و آنها را فراموش كرده ايد يا بعضي مواقع BIOS را به گونه اي تنظيم كرده ايد كه مشكلاتي براي سيستم بوجود آورده و نمي توانيد آن را درست كنيد اين راه مفيد است. در بعضي مادربردها پاك كردن حافظه CMOS مادربرد باعث دردسر است زيرا تنظيم دوباره آن مشكل است و شايد به ياد آوردن كلمه عبور راحتتر باشد ولي در مادربردهاي امروزي معمولاً اين مشكل كمتر است چند راه براي پاك كردن حافظه CMOS وجود دارد بعضي از مادربردها جامپرهايي براي پاك كردن CMOS دارند كه احتمالاً در دستور العمل استفاده از مادر برد به آن اشاره شده است جامپر را يك لحظه برداشته و دوباره سر جايش بگذاريد و CMOS پاك مي شود. در زمان انجام اين كار مطمئن شويد كه سيستم شما از تغذيه برق جدا شده است و بنابراين هيچ ولتاژي روي مادربرد نيست.

راه طولاني تر اين است كه باطري سيستم را از محل خود خارج كنيد اين عمل بايد دو روزي طول بكشد راه غير ايمن و سريعتر اين است كه بعد از برداشتن باتري مثبت و منفي جايگاه باتري را بوسيله يك سيم به يكديگر متصل كنيد. سپس دوباره آن را در جاي خود قرار دهييد اگر باطري مادربرد شما قابل برداشتن نيست بايد با نمايندگيهاي مادربردتان تماس بگيريد.

زمان و تاريخ در سيستم به درستي نمايش داده نمي شود تنظيمات به هم ريخته يا خطاي Dead Battery دريافت مي كنيد رفع اين اشكال ساده است عمر باطري تمام شده است و بايد آن را عوض كنيد.

من نمي توانم وارد setup كامپيوتر شوم:

هر كامپيوتري كليدهاي بخصوصي براي وارد شدن به setup را دارد و اين به سازنده BIOS و نسخه آن بستگي دارد. اما بلافاصله بعد از روشن كردن كامپيوتر كليدهايي كه براي وارد شدن به SETUP لازم است را مي توانيد ببينيد. در بيشتر مواقع اين اطلاعات در پايين صفحه مانيتورتان قابل نمايش است و معمولاً‌به اين صورت نمايش داده مي شود:

press "--------" to enter setup يا

"------" is the key to hit

من تغييراتي در تنظيمات CMOS داده ام ولي اين تغييرات اعمال نمي شود

در زمان خروج از CMOS setup مطمئن شويد كه گزينه "save and exit" را انتخاب كرده و كليد enter را فشار دهيد در صورتي كه شما گزينه "exit without saving" را انتخاب كرده باشيد با اين مشكل مواجه مي شويد.

مادربرد شكسته است؟

اگر مادر برد خميده شده است آن را به حالت اول برگردانيد. ولي اگر مادربرد واقعاً شكسته است كاري نمي توانيد بكنيد و بايد يك مادربرد جديد بخريد

Re:

Mon, 07 Sep 2009 16:46:36 +0200

كارت هاي صدا حداقل 4 وظيفه را در كامپيوتر بر عهده دارد. آنها بعنوان synthesizer رابط MIDI و مبدل آنالوگ به ديجيتال (A/D) در حال ضبط كردن و مبدل ديجيتال به آنالوگ (D/A) در حال پخش عمل مي كنند. اكنون به توضيح هر كدام مي پرداريم:

The Synthesizer:

Synthesizer رساننده صدايي است كه كارت صدا توليد كرده است. در اينجا ما سه نوع سيستم داريم:

FM Synthesiz,Ware tables Sampling,Physical Modeling

FM Synthesiz:

ارزانترين كارتهاي صدا از تكنولوژي FM براي مدل كردن آلات موسيقي متفاوت استفاده مي كنند. اين كارتهاي صدا واقعاٌ Synthesizer هستند. كارت صدا اصواتي توليد مي كند كه از تركيب يك سري صداهاي مصنوعي ساخته شده است.

Ware tables Sampling:

Ware table بهترين وگرانترين تكنولوژي در كارتهاي صدا است. اين بدان معني است كه صدا در كارتهاي صدا از دستگاههاي واقعي ضبط مي شود. بعنوان مثال از روي يك پيانو يك نمونه كوچك ضبط و ذخيره مي شود و زماني كه موزيك اجرا مي شود در حقيقت شما به اين اصواتي كه بصورت نمونه ضبط شده است گوش مي دهيد، لذا زماني كه اين نمونه هاي صوتي داراي كيفيت بالايي باشند كارت صدا اصوات دل انگيزتري توليد مي كند. در اين حالت صداي پيانو مانند يك پيانو واقعي شنيده مي شود. سيستم Ware table در كارت صداهاي Blasters AWE بكار رفته است.

Physical Modeling:

در اين حالت اصوات توليدي در نتيجه نرم افزار مدل شده اند. در اين حالت به نظر مي آيد كه پروسسور بايد كار طاقت فرسايي انجام دهد.كارت صداهاي Orginal مارك Gold شامل صداي 14 دستگاه هستند كه بدين روش مدل شده اند.

آزمايش صدا:

كيفيت اصلي كارت صدا را بوسيله اجراي يك فايل MIDI مي توان امتحان كرد. در اين حالت براحتي مي توانيد تفاوت را احساس كنيد. همچنين در تعداد نت هايي كه در يك لحظه مي تواند اجرا شود هم، تفاوت وجود دارد.

اگر شما مي خواهيد موزيك خود را در كامپيوتر خود بسازيد، الزاماٌ براي ساختن اين موزيك از صداهاي موجود در كامپيوتر خود استفاده كرده ايد و هرچه كار شما بزرگتر باشد نمونه صداهاي بيشتري احتياج داريد.

بعضي كارتهاي صدا نمونه هاي صداهاي جديد را مي پذيرند و شما مي توانيد نمونه هاي جديد خود را ذخيره سازيد. در اين حالت كارت صدا يك RAM بعنوان حافظه در خود دارد تا بتوانيد صداهاي مورد نظر را روي آن دانلود كنيد.

مبدل آنالوگ به ديجيتال:

زمانيكه در حال ضبط صداهاي آنالوگ هستيد(مثلاٌ هنگام ضبط صدا از ميكروفن) به يك مبدل آنالوگ به ديجيتال احتياج داريد و مبدل ديجيتال به آنالوگ نيز زماني استفاده مي شود كه صداي ديجيتال بايد مجدداٌ براي آمپلي فاير اسپيكرهاي شما به سيگنال آنالوگ تبديل شود.

امواج صدا پس از اين كه از طريق ميكروفن به كارت صدا منتقل مي شوند، در آنجا به يكسري پالسهاي ديجيتال تبديل مي گردند كه هر از چند گاهي در يك فايل ذخيره مي شوند. بنابراين ضبط يك صوت در كامپيوتر شامل يك فرآيند تبديل آنالوگ به ديجيتال ميباشد. اما در حالت اجراي يك فايل صوتي جريان بيتهاي صفر و يك اطلاعاتي تبديل به سيگنالهاي آنالوگي مي شوند كه در نهايت به بلندگوي اسپيكر شما ختم مي گردد.

فرآيند نمونه گيري:

همانطور كه ذكر شد ضبط ديجيتالي صدا را بعنوان نمونه گيري شناختيم. شما مي توانيد هر صدايي را كه مي خواهيد، روي يك فايل ذخيره كنيد و براي اينكار كافي است شما كارت صدايي بهمراه ميكروفن داشته باشيد. عمليات نمونه گيري نيز مي تواند با روشها و كيفيتهاي متفاوت انجام پذيرد:

نمونه گيري 8 بيتي يا 16 بيتي،11.22 يا 44 كيلو هرتز، استريو يا مونو

عددي كه بر حسب كيلو هرتز بيان مي شود نشان مي دهد كه صدا نمونه هاي صوتي چند هزار بار در ثانيه ضبط مي شود.

كيفيت صداي نمونه گيري شده:

يك نمونه صدا مانند صداي ضبط شده روي نوار كاست است كه كيفيت آن مي تواند خوب يا بد باشد در اينجا بر نحوه تنضيمات براي كيفيت گذري مي كنيم.

در هنگام ضبط صداي ديجيتالي در هر ثانيه چندين نمونه از صدا گرفته مي شود هر چه تعداد اين نمونه ها در واحد زمان بيشتر باشد كيفيت بهتر است. طبيعتاً يك نمونه گيري بدون وقفه از سيگنال صوتي بهترين كيفيت را خواهد داشت ولي در عمل غير ممكن است.

براي ضبط سي دي هاي صوتي ( Audio CD ) به تعداد 44100 بار در ثانيه از سيگنال صوتي نمونه گيري مي شود.

كيفيت با واحد Hz و رزولوشن با تعداد بيت اندازه گيري مي شود. هر چه مقدار KHz بيشتر باشد كيفيت بهتر مي شود اما فايل شما هم بزرگتر مي شود. نمونه گيري 8 بيت يا 16 بيت به اين اشاره دارد كه چه مقدار اطلاعات از سيگنال صوتي در هر بار نمونه گيري ذخيره شود. 16 بيت يك كيفيت خوب به ما تحويل مي دهد.

فرض كنيد فايل صوتي ديجيتال شما استريو 2 كانال 16 بيت در 44.1KHz باشد حجم فايل صوتي به صورت زير خواهد بود

176400=44100 نمونه در ثانيه*16 بيت* 2 كانال

همانطور كه مي دانيد 8 بيت برابر يك بايت است بنابراين اندازه فايل ها با كيفيت CD در حالت استريو به صورت زير خواهد بود

زمان اجرا حجم فايل
1 دقيقه 10 مگابايت
1 ساعت 605 مگابايت
74 دقيقه 746 مگابايت

آنچه در اينجا مي بينيد مربوط به فايل با فرمت Wave است. استريو 16 بيت و 44KHz كيفيت بسيار خوبي در اختيار شما قرار مي دهد اما فايلهاي با فرمت Wave حجم زيادي اشغال مي كنند فايلهاي MP3 بسيار فشرده شده اند

Re:

Mon, 07 Sep 2009 18:33:38 +0200

دوربين هاي اينترنتي دوربين هاي كوچك ديجيتالي هستند كه مي توانند به كامپيوترها متصل شوند. اين دوربين ها مي توانند عكس هاي ديجيتال را با سرعت بالا بگيرند كه ميتوانند در اينترنت براي تله كنفرانس يا يك ارتباط زنده در وب استفاده شوند در چند سال گذشته وب كم ها به طور قابل توجهي ارزان شده اند ( تعداد زيادي از آنها زير 100 دلار قيمت دارند ) و كيفيت و سهولت استفاده و سازگاري با نرم افزار در آنها ارتقاء يافته است. اندازه ي تصوير عمومآ 640در480 پيكسل است. نرم افزار لازم براي عملكرد ابزار و تنظيمات تصوير و كنفرانس از راه دور ( تلكنفرانس ) اغلب با خود وب كم همراه است.

زمانيكه Web Cam ها را ارزيابي مي كنيد.

شما بايد آن را از نظر كميتهاي اندازه تصوير ( image size ) و كيفيت تصوير ( image quality ) و سرعت فريم ( frame speed ) سبك، سنگين كنيد. بخصوص شما بايد به موارد زير توجه داشته باشيد:

پهناي باند ( Bandwidth ) اگر تصاويرتان را از طريق يك خط تلفن مي فرستيد يا كسي كه قرار است عكس شما را ببيند با يك مودم و يك خط تلفن معمولي به اينترنت متصل است شما پهناي باند زيادي نخواهيد داشت. بنابراين تصاوير بزرگ با رزولوشن بالا به راحتي و سرعت مناسب با يك خط تلفن معمولي نمايش داده نخواهند شد. تصاوير با قطع و وصل زياد و همراه با پرش خواهند بود. در نتيجه رزولوشن بالاتر ترجيح داده نمي شود بنابراين شما احتياج نخواهد داشت كه يك دوربين با قيمت بالا كه رزولوشن بالايي دارد بخريد در حاليكه از رزولوشن بالاي آن نتوانيد استفاده كنيد.

اتصال: بيشتر web com ها به كامپيوتر شما از طريق پورت USB متصل مي شوند بنابراين مطمئن باشيد يكي از اين پورتها در كامپيوترتان در دسترس باشند. ( اگر همه ي پورتهاي USB سيستم شما استفاده شده است ممكن است بخواهيد از يك hub براي افزايش تعداد پورتهاي در دسترسي خود استفاده كنيد. )

نرم افزار: انواع مختلفي از نرم افزارها با دوربين هاي مختلف عرضه مي شود بعضي از پكيچ ها شامل نرم افزار ويرايش تصوير هستند كه به شما اجازه مي دهند كنتراست و درخشندگي ( brightness ) و اشباع ( saturation ) و رنگ ( hue ) يك تصوير را تغيير دهيد و همچنين نرم افزار تلكنفرانس مي تواند همراه با web cam موجود باشد.

همچنين ويژگيهاي ديگري وجود دارند كه ممكن است بخواهيد از آنها استفاده كنيد به عنوان مثال شما مي توانيد بعضي از webcamها را از كامپيوتر جدا كنيد و با آنها عكس بگيريد به عبارت ديگر از آنها به عنوان يك دوربين ديجيتال ارزان قيمت استفاده كنيد البته به خاطر داشته باشيد رنج رزولوشن دوربينهاي ديجيتال از يك مگا پيكسل آغاز مي شود در حاليكه يك webcam در رنج 0/3 مگا پيكسل كار مي كند. بنابراين كيفيت عكس در webcam به طور قابل ملاحظه اي كمتر است.

Re:

Mon, 07 Sep 2009 19:40:31 +0200

نگاهي اجمالي دوربينهاي ديجيتال

يكي از دلايل محبوبيت دوربينهاي ديجيتال سازگاري آنها با كامپيوتر هاي شخصي و اينترنت است با تخصص نسبتاً كمي يك شخص مي تواند عكس بگيرد آن را ببيند و آن را پاك كند و در دقايقي آن را به كامپيوتر خود upload كند آنگاه مي تواند در اينترنت نمايش داده شود و يا بوسيله email فرستاده شود با گرفتن عكس و چاپ و ظهور آن و سپس اسكن آن (كه در دوربينهاي معمولي بايد اين مراحل طي شود) ‌تصوير شما تبديل به يك عكس ديجيتال قابل استفاده در وب و كامپيوتر مي شود ولي در دوربين ديجيتال همه اين مراحل يكجا انجام مي شود و آن هم در لحظه گرفتن عكس بنابراين سرعت و هزينه و كيفيت كار افزايش مي يابد در اين قسمت ما به چند ويژگي دوربين ديجيتال كه ممكن است قبل از خريد يك دوربين ديجيتال بخواهيد آنها را مورد توجه قرار دهيد اشاره مي شود و همينطور در مورد اينكه چگونه عكس را از دوربين ديجيتال به كامپيوتر خود انتقال دهيد بحث مي كنيم.

انواع دوربينهاي ديجيتال:

عكسهاي ديجيتال از هزاران نقطه كه به نام پيكسل شناخته مي شود تشكيل شده اند هر چه تعداد پيكسلهايي كه عكس را در طول و عرض آن تشكيل مي دهند بيشتر باشند كيفيت عكس بيشتر است اظلاعات مربوط به تعداد پيكسلهاي طول و عرض بيان مي شوند و بعضي به صورت حاصلضرب آن دو مثلاً 1280*960=1228880 پيكسل يا حدود 1.3 مگا پيكسل بيان مي شود. يك دوربين با 5 مگا پيكسل (1920*2560) قدرت اين را دارد كه عكسهاي ديجيتال با رزولوشن بالا و كيفيت حرفه اي بگيرد البته هر چه رزولوشن بالاتر باشد قيمت دوربين هم بالاتر است.

دوربينهاي ديجيتال ارزان قيمت معمولاً با اصطلاح point and shot ياد مي شوند زيرا حمل نقل آنها آسان است و معمولاً در شرايط مختلف نور و فوكوس به صورت اتومات در حد قابل قبولي عمل مي كنند. يك دوربين 1.3 مگا پيكسلي براي خلق تصاويري كه در وب يا ارسال email استفاده مي شوند كاربرد دارندهمچنين از تصاوير ديجيتال مي توان خيلي راحت پرينت گرفت. در دنيا سايتهاي زيادي هستند كه شما ميتوانيد عكسهاي خود را براي آنها بفرستيد و آنها بعد از پرينت گرفتن از آنها با قيمت كمي آنها را براي شما مي فرستنديك دوربين ديجيتال 1.3 مگا پيكسلي مي تواند عكسهاي خوب براي يك پرينت 4 اينچ در 6 اينچ خلق كند و يك دوربين 2.2 مگا پيكسلي براي يك پرينت كيفيت بالا در ابعاد 5 اينچ در 7 اينچ كافي است.

بدليل اينكه رزولوشن مانيتور كامپيوتر شما از رزولوشن پرينتر كمتر است براي يك عكس كيفيت بالا در اينترنت به يك دوربين گرانقيمت احتياج نداريد.

خداحافظ فيلم عكاسي!

به جاي فيلم عكاسي دوربينهاي ديجيتال عكسها را گرفته و ذخيره مي كنند حافظه هاي مختلفي روي دوربين قرار دارند كه چهارتا از مشهورترين آنها عبارتند از:

compact flash memory cards

compact flash II memory cards

smart media memory cards

memory sticks

كارتهاي compact flash و media smart كوچك هستند كه سوتكهايي دارند كه بوسيله آنها به دوربين متصل مي شوند هر دوربين ديجيتال با يك نوع از اين حافظه هاي قابل جابجايي همراه است و حافظه هاي اضافي هم قابل دسترسي است. بعضي از انواع دوربينهاي ديجيتال از تكنولوژي ديسكهاي مغناطيسي استفاده مي كنند كه ظرفيت ذخيره بيشتر دارند هر چند قابل تعويض نيستند. زمانيكه مي خواهيد يك دوربين ديجيتال بخريد بايد از نوع حافظه و تكنولوژي ساخت آن مطلع باشيد.

باتريها مهم هستند

مهم نيست كه چه دوربين ديجيتالي را انتخاب كنيد باتري قابل شارژ براي آن يك ضرورت است بيشتر دوربينهاي ديجيتال ارزانقيمت همراه با باتريهاي قليايي ارائه مي شوند. اما بدليل اينكه دوربين براي ذخيره عكس، فوكوس و زوم احتياج به انرژي دارد كه يك باتري قليايي معمولي را به سرعت خالي مي كند.

يك انتخاب باتري نيكل متل هيدرايد است (NIMH) است كه در سايز AA ارائه مي شوند. و نسبت به محيط حساسيت كمتري دارند ( برخلاف باتريهاي نيكل كادميوم (NiCad) كه از مواد توكسيك تشكيل شده اند) و يك دوربين ديجيتال را براي مدت طولاني تري نسبت به باتريهاي قليايي تغذيه مي كنند.

همچنين بعضي دوربينهاي ديجيتال داراي باتريهاي ليتيوم و باتريهاي يوني ليتيوم هستند. باتريهاي ليتيوم دو يا سه برابر عمر باتريهاي قليايي را دارند و به خوبي شارژ را نگه مي دارند. باتريهاي يوني ليتيوم قابل شارژ هستند.كه البته هر دو نوع باتريهاي ليتيوم و يوني ليتيوم گرانقيمت هستند.

انتقال عكس از دوربين به كامپيوتر

زمانيكه يك دوربين ديجيتال مي خريد همراه با آن كابلهايي وجود دارند كه بوسيله آنها به كامپيوتر وصل مي شوند. كابلهاي سريال و USB ( مخفف Universal Serial Bus) مي توانند به كامپيوتر وصل شوند. اتصال سريال بسيار كند است. امروزه اكثر دوربينهاي ديجيتال بوسيله USB به كامپيوتر متصل مي شوند كه انتقال فايل را بسيار سريعتر انجام مي دهند.

يك راه ديگر براي انتقال اطلاعات از كامپيوتر به دوربين دستگاههاي كارت خوان هستند. اين يك وسيله به اندازه موس است كه بوسيله USB به كامپيوتر وصل مي شود بعضي از كارت خوانها فقط يك نوع حافظه را مي توانند بخوانند اما كارت خوانهايي هم وجود دارند كه چند نوع حافظه را مي توانند بخوانند جور بودن و همخواني كارتهاي حافظه با دستگاه كارت خوان خود معضلي است.

يك راه هم قرار دادن كارت حافظه در يك رابط فلاپي ديسك (وسيله اي شبيه يك فلاپي ديسك) و گذاشتن آن در درايو فلاپي كامپيوتر است براي كامپيوترهاي notebook رابطهاي كارت (شبيه كارتهاي اعتباري) كه اجازه مي دهد حافظه به اسلاتهاي notebook متصل شود، مورد استفاده قرار مي گيرد.

Re:

Tue, 08 Sep 2009 10:50:24 +0200

تقریبا هر کامپیوتر رومیزی و سرور دارای یک یا چند هارد دیسک میباشد. هر پردازنده مرکزی و سوپرکامپیوتر در حالت عادی به صدها عدد از این هارد دیسک متصل است. امروزه دستگاههای زیادی را می توان یافت که تا چندی پیش از نوار (Tape) استفاده میکردند ولی حال از هارد دیسک استفاده میکنند. این تعداد انبوه از هارد دیسکها یک کار را به خوبی انجام میدهند. آنها اطلاعات دیحیتال را به یک فرم تقریباً همیشگی ذخیره میکنند. آنها این توانایی را به کامپیوترها می دهند تا در هنگامی که برق میرود اطلاعات خود را بیاد بیاورند.

اساس هارد دیسک

هارد دیسکها در دهه 1950 اختراع شدند. در ابتدا آنها دیسکهای بزرگی به ضخامت 20 اینچ بودند و فقط مقدار محدودی مگابایت اطلاعات میتوانستند ذخیره کنند. در ابتدا نام آنها "دیسکهای ثابت یا ماندنی" (Fixed Disks) یا وینچسترز (Winchesters) (یک اسم رمز که قبلا برای یک محصول محبوب IBM استفاده می شده.) بود. بعدا برای تشخیص هارد دیسک از فلاپی دیسک نام هارد دیسک بر روی آنها گذاشته شد.
هارد دیسکها یک صفحه گرد سخت (بشقاب) دارند که قادر است میدان مغناطیسی را نگه دارد، بر خلاف لایه پلاستیکی انعطاف پذیری که در فلاپیها و کاستها دیده می شود.
در ساده ترین حالت یک هارد دیسک هیچ تفاوتی با یک نوار کاست ندارد. هم هارد دیسک و هم نوار کاست از یک تکنیک برای ذخیره کردن اطلاعات استفاده میکنند . این دو وسیله از مزایای عمده ذخیره سازی مغناطیسی استفاده میکنند. میدان مغناطیسی براحتی پاک و دوباره نوشته می شود. این میدان براحتی می تواند الگوی شار مغناطیسیای که بر روی میدان ذخیره شده را بیاد بیاورد.

نوار کاست در برابر هارد دیسک

بیایید باهم نگاهی به بزرگترین تفاوتهای بین نوار کاست و هارد دیسک داشته باشیم:
· ماده مغناطیسی قابل ظبط در کاست بر روی یک نوار نازک پلاستیکی روکش شده است. در یک هارد دیسک ماده مغناطیسی قابل ضبط روی یک صفحه آلومینیومی یا شیشهای با دقت بالا، لایه بندی شده است، همچنین این صفحه به خوبی صیقل داده شده تا هر گونه ناهمواری از بین برود.

· در نوار کاست هِدِ خواندن/نوشتن (Read/Write Head) مستقیما با نوار در تماس است. در یک هارد دیسک هد خواندن/نوشتن در بالای صفحه حرکت میکند و در حقیقت هیچ وقت با صفحه تماس نمییابد.
· در یک نوار کاست شما برای اینکه به یک نقطه خاص دسترسی داشته باشید باید از دکمههای جلوبر (Fast-Forward) و معکوس (Reverse) استفاده کنید که این امر در یک نوار طولانی می تواند زمان زیادی صرف کند. در یک هارد دیسک شما بطور تقریبی میتوانید فورا به هر نقطه روی سطح دیسک حرکت کنید.
· در یک نوار کاست، نوار با سرعت 2 اینچ در ثانیه (تقریبا 5/08 cm در ثانیه) از بالای هد حرکت میکند درحالی که در هارد دیسک یک صفحه آن میتواند با سرعتی بالغ بر 3000 اینچ در ثانیه در زیر هد چرخش کند.
· در یک هارد دیسک اطلاعات در دامنههای مغناطیسی بی نهایت کوچکی در مقایسه با نوار کاست ضبط میشوند. کوچک بودن این دامنهها بعلت دقت صفحه (بشقاب) و سرعت هارد دیسک می باشد.
بعلت این تفاوتها یک هارد دیسک قادر است مقدار شگفت انگیزی از اطلاعات را در فضای کوچکی ذخیره کند. یک هارد دیسک همچنین میتواند در کسری از ثانیه به هرکدام از اطلاعات دسترسی داشته باشد.

ظرفیت و توان اجرایی

یک کامپیوتر رومیزی به طور معمول یک هارد دیسک با ظرفیتی بین 20 تا 120 گیگابایت دارد که اطلاعات بصورت فایلها در آن ذخیره شده اند. در ساده ترین تعریف یک فایل به مجموعهای از بایتها گفته میشود. در این بایتها ممکن است کدهای اسکــــِی (ASCII Codes) کاراکترهای مربوط به یک نوشته ذخیره شده باشد، یا اینکه می توانند شامل دستورات یک برنامه نرم افزاری برای اجرا شدن توسط کامپیوتر باشند، یا اینکه می توانند شامل پیکسل رنگهای یک تصویر GIF باشند، هیچ فرقی نمی کند که در این بایتها چه چیزی ذخیره شده است، به هرحال یک فایل حقیقتاً یک رشته از بایتها می باشد. هنگامی که یک برنامه در حال اجرا شدن است و تقاضای یک فایل را می کند، هارد دیسک بایتهای آن را بازیابی میکند و آنها را به CPU میفرستد.

ما دو راه برای اندازه گیری توان اجرایی یک هارد دیسک داریم:
- سرعت انتقال اطلاعات (Data Rate): سرعت انتقال اطلاعات برابر است با تعداد بایتهایی که هارد دیسک می تواند در هر ثانیه در اختیار CPU قرار دهد. سرعتهایی مانند 5 تا 40 مگابایت در ثانیه معمول هستند.
- زمان جستجو (Seek Time): زمان جستجو مقدار زمان بین درخواست CPU برای یک فایل و اولین بایت فرستاده شده به CPU میباشد. زمانهایی بین 10 تا 20 میلی ثانیه معمول هستند.
پارامتر دیگری که در اینجا برای هارد دیسک ها مطرح است ظرفیت میباشد، که عبارت است از تعداد بایتهایی که هارد دیسک میتواند نگهداری کند.

اعضای داخلی: بورد الکترونیکی

بهترین راه برای اینکه بفهمیم یک هارد دیسک چگونه کار میکند این است که نگاهی بدرون آن داشته باشیم؛ (بخاطر بسپارید که باز کردن یک هارد دیسک باعث خرابی آن می شود، بنابراین این بخش چیزی نیست که شما بتوانید در خانه امتحان کنید مگر اینکه یک هارد از بین رفته داشته باشید.)

هارد دیسک در واقع یک جعبه آلومینیومی مهر و موم شده میباشد که مدارات الکترونیکی کنترل کننده در یک طرف آن ضمیمه شده است. همچنین کنترلهای الکترونیکی، سیستم خواندن/نوشتن و همچنین موتور که صفحات را میچرخاند در آنجا وجود دارند.
این مدارات الکترونیکی یک میدان مغناطیسی نیز بر روی سطح دیسک در میان بایتها ایجاد می کنند (برای خواندن) و یک میدان مغناطیسی نیز بر روی بایتها متفاوت با میدان اولی ایجاد می کنند (برای نوشتن)، این اجزای الکترونیکی بر روی یک بورد کوچک جمع شدهاند تا از دیگر اجزاء جدا شوند (شکل زیر).

اعضای داخلی: در زیر بورد
در قسمت زیرین بورد اتصالات موتور چرخاننده صفحات قرار دارد و همچنین حفرهای فیلتر شده (برای جلوگیری از ورود گرد و غبار) برای یکسان کردن فشار هوای بیرون و درون هارد دیسک قرار دارد .
با برداشتن پوشش هارد دیسک قسمت درونی هارد دیسک آشکار میشود که بینهایت ساده ولی بسیار دقیق و مختصر میباشد :

در این تصویر مشاهده می کنیم:
- بشقاب ها (Platters): این صفحات معمولاً با سرعت 3600 تا 7200 دور در دقیقه (rpm) در هنگام فعالیت درایو چرخش میکنند. این صفحات به شکلی ساخته شدهاند تا تحمل این چرخش را داشته باشند، همچنین این صفحات بسیار صاف و صیقلی هستند (بطوری که شما در تصویر میتوانید انعکاس تصویر عکاس را در صفحات ببینید... راه سادهای برای اجتناب از آن وجود نداشت!).
- بازوی متحرک (Arm): این قطعه هد خواندن/نوشتن را در بالای صفحات نگهداری میکند و بوسیلۀ دستگاهی که در قسمت گوشۀ بالا قرار دارد کنترل میشود. بازو قادر است هدها را از مرکز تا لبۀ صفحات حرکت دهد. مکانیزم عمل بازو و دستگاه آن بسیار دقیق و سریع میباشد. یک بازو در یک هارد دیسک معمولی فاصلۀ بین مرکز تا لبۀ دیسکها را می تواند 50 بار در ثانیه طی کند – دیدن این عمل از نزدیک حتماً شما را متحیر خواهد کرد!
اعضای داخلی: صفحات و هدها
برای افزایش مقدار اطلاعاتی که درایو قادر است ذخیره کند اکثر هارد دیسکها دارای سیستم چند بشقابی (Multi Platters) هستند. درایوی که در شکل زیر مشاهده می کنید سه بشقاب و شش هد خواندن/نوشتن دارد.

بعضی از درایوها از یک کانال مارپیچ صوتی (Voice Coil) استفاده میکنند – همان تکنیکی که در بلندگو برای به لرزش درآوردن مخروط بلندگو استفاده شده در اینجا نیز برای حرکت بازوها استفاده میشود.

ذخیرۀ اطلاعات

اطلاعات برروی صفحات هارد دیسک بصورت قطاعهای دایرهای (Sectors) و شیارها (Tracks) ذخیره میشوند. ترکها دوایر متحدالمرکزی هستند و سکتورها قسمتهای جدا شدهای روی این شیارها هستند.

در این شکل یک ترک نوعی برنگ زرد در شکل و همچنین یک سکتور نوعی برنگ آبی نشان داده شده است. یک سکتور تعداد ثابتی از بایتها را در خود دارد – برای مثال 256 یا 512. بعداً سکتورهای درایو در سیستم عامل گروه بندی میشوند و به هر گروه از این سکتورها یک خوشه (Cluster) گفته میشود.
ترکها و سکتورها در مرحله شکل دادن سطح پایین (Low Level Format) شکل میگیرند. در این مرحله نقاط شروع و پایان سکتورها بر روی صفحات نوشته میشود. این مرحله درایو را آماده می کند تا بلوکهایی از بایتها را در خود نگهداری کند. ساختمان بندی درایو برای ذخیرۀ فایلها در شکل دادن سطح بالا (High Level Format) صورت میگیرد، عملی که در این نوع فرمت صورت می گیرد مانند این است که بخواهیم کمدهای مخصوص پروندهها را در سکتورها قرار دهیم. این نوع فرمت درایو را برای نگهداری فایلها آماده می کند.

Re:

Fri, 05 Feb 2010 20:14:10 +0100

تفاوت BIOS و CMOS چيست؟

افراد زيادي كه با كامپيوتر سر وكار دارند دو اصطلاح BIOS (كه مخفف basic input/output system است) و CMOS (كه مخفف complementary metal oxide semiconductor است) را با هم اشتباه مي گيرند و به يك معنا به كار مي برند.
البته اين دو به هم مرتبطند ولي دو جزء مشخص و مجزا از هم هستند كه وجودشان براي كامپيوتر ضروري است. BIOS برنامه اي است كه يك كامپيوتر را استارت مي كند، در حاليكه CMOS جايي است كه برنامه BIOS اطلاعات و جزئيات مورد نيازش از قبيل تاريخ، زمان و تنظيمات سيستم را ذخيره مي كند.

BIOS يك برنامه كوچك است كه كنترل سيستم را از زمانيكه كامپيوتر روشن مي شود تا زمانيكه سيستم عامل كنترل را بدست مي گيرد در اختيار دارد. BIOS يك Firm ware (برنامه اي كه در حافظه فقط خواندني ROM قرار دارد) است.

CMOS يك نوع تكنولوژي از حافظه است كه مي تواند تنظيمات مورد نيازش را براي راه اندازي كامپيوتر در خود ذخيره كند. و در صورت نياز كاربر مي تواند اطلاعات يا تنظيماتي را اصلاح كند. BIOS كامپيوتر قطعاتي مانند فلاپي ديسك درايو و هارد ديسك و سرعت كلاك سخت افزاري را كنترل و راه اندازي مي كند.

اما پارامترهاي خاصي براي راه اندازي كامپيوتر مورد نياز است كه بايد در جايي ذخيره و نگهداري شود.
اينجا همان حافظه CMOS است و برنامه BIOS هر بار براي انجام وظايف خود از اين اطلاعات استفاده
مي كند. بنابراين مشاهده مي كنيد كه اين دو به هم مرتبطند ولي دو واحد جداگانه هستند.

Re:

Fri, 05 Feb 2010 20:15:38 +0100

چگونه صفحه يك تلوزيون LCD را تميز كنيم.

تلوزيون LCD را مي توان به راحتي و با چيزهايي كه در خانه وجود دارد تميز كرد فقط كافيست دستور العمل زير را در انجام آن رعايت نماييد:

1- دو شاخه برق تلوزيون خود را از پريز جدا كنيد.

2- از يك محلول تميز كننده ضعيف استفاده كنيد. بهترين محلول آب مقطر است. اما اگر صفحه تلوزيون شما به يك نظافت اساسي نياز داشت، آنگاه از محلولي كه يك قسمت آن آب و يك قسمت سركه باشد استفاده كنيد. مطمئن شويد از محلولي كه در آن الكل وجود دارد براي نظافت LCD خود استفاده نمي كنيد.

3- بعد از اينكه محلول شما آماده شد بايد آن را داخل يك ظرف آب پاش بريزيد. (مانند اسپري هايي كه در آرايشگاه ها استفاده مي كنند.) توجه داشته باشيد هيچگاه نبايدمحلول را مستقيماً روي صفحه نمايش تلوزيون خود بپاشيد.

4- حال كمترين مقدار لازم از حلال را روي يك تكه پارچه نخي يا پنبه اي نرم و تميز اسپري كنيد. تكه پارچه شما بايد جنس نرمي باشد. مانند تكه پارچه هايي كه براي تميز كردن عينك استفاده مي شود. پارچه را فقط مرطوب كنيد چون اگر پارچه شما خيلي خيس شود ممكن است هنگامي كه در حال پاك كردن صفحه نمايش هستيد مقداري از محلول از درزهاي كناري نفوذ كند. و سبب صدمه جدي شود.

5- يكبار كه پارچه را مرطوب كرديد از آن استفاده كنيد و به صورت دايره اي روي صفحه تلوزيون بكشيد. حركات سريع دايره اي بر روي صفحه تلوزيون خش نمي اندازد. مطمئن شويد كه فشار كمي بر روي صفحه LCD وارد مي كنيد. فشار دست شما بايد فقط آنقدر باشد كه پارچه با صفحه تلوزيون تماس داشته باشد با انگشت خود بر روي پارچه فشار وارد نكنيد چون ممكن است صدمه جدي به LCD شما وارد كند.

Re:

Fri, 05 Feb 2010 20:25:43 +0100

آيا روشن گذاشتن طولاني مدت كامپيوتر درست است؟

امروزه دانش كامپيوتر آنقدر پيشرفت كرده است كه مي توان بدون مشكل كامپيوتر را براي مدت طولاني يا حتي به صورت 24 ساعته روشن نگه داشت حتي مي توان از زمان بي كاري كامپيوتر براي Update آنتي ويروس كامپيوتر و اسكن آن استفاده كرد. ولي براي روشن نگه داشتن طولاني كامپيوتر نكته هايي وجود دارد كه ياد آوري انها خالي از لطف نيستبدانيد كه:

- هر بار روشن يا خاموش كردن كامپيوتر باعث تغيير دماي آن مي شود. كه به اين تغييرات دمايي تنش هايي حرارتي گفته مي شود. و از لحاظ فيزيكي مي تواند آسيب پذيري هر قطعه اي را ( حتي غير الكترونيكي ) افزايش دهد. مشكل ديگري كه هنگام روشن كردن كامپيوتر وجود دارد، جرقه اي است كه هنگام وصل كليد زده مي شود. اين جرقه هاي اضافه ولتاژ هاي نا خواسته اي ايجاد مي كنند. با اينكه فيلتر هايي براي حذف اين نوسانات ولتاژ وجود دارند اما هميشه مقداري از نوسانات از اين فيلتر ها عبور مي كنند. بنابراين اگر قرار است پس از مدت كوتاهي دوباره كامپيوتر خود را روشن كنيد بهتر است اصلاً آنرا خاموش نكنيد. پس براي افزايش عمر كامپيوتر خود بهتر است از روشن و خاموش كردن هاي بيهوده كامپيوتر خودداري كنيد.
- هارد ديسك كامپيوتر شما مي تواند با سرعت 5400 يا 7200 يا 15000 دور در دقيقه ديسك هاي خود را به بچرخاند. وقتي كه يك كامپيوتر روشن است بيرينگ ( يا به قول عوام بلبرينگ ) آن در حال سايش است. و بد نيست بدانيد هارد ديسك هاي امروزي به طور متوسط مي توانند 100000 تا 250000 ساعت بدون مشكل و بدون وقفه كار كنند. كامپيوتر هايي كه براي سرور ها ساخته مي شوند از تكنولوژي استفاده مي كنند كه بتوانند هفت روز هفته را به صورت شبانه روزي كار كنند. و چكيده اين تكنولوژي در كامپيوتر هاي شخصي استفاده شده است بنابراين بيشتر آنها مي توانند براي يك دهه يا حتي بيشتر بدون مشكل كار كنند. بنابراين خيلي لازم نيست نگران هارد ديسك خود به عنوان يكي از قطعات داراي استهلاك مكانيكي نگران باشيد.
- فن CPU، منبع تغذيه، حتي كارت گرافيكي مقداري برق مصرف مي كنند. اما اگر از مود ذخيره انرژي ( Power Option ) در كامپيوتر خود استفاده كنيد. مي توانيد مصرف آنرا به ميزان قابل توجهي كاهش دهيد. و اگر از مانيتور CRT براي كامپيوتري كه قرار است مدت طولاني روشن بماند استفاده مي كنيد بهتر است آنرا با يك مانيتور LCD تعويض كنيد چون اين مانيتورها مانند يك بخاري برقي در تابستان هستند. و نه تنها انرژي بيشتري مصرف مي كنيد بلكه بايد براي تهويه گرماي انها هم فكري بكشيد. كامپوتر هايي (مادر برد هايي ) كه داراي برچسب EPA يا Energy Star هستند مي توانند.
به راحتي مانيتور يا هارد ديسك ( اگر براي مادربرد و CPU اين عمل انجام نشود ) را در حالت خواب قرار دهند كه سبب كاهش مصرف انرژي مي شود و در عين حال كار خود را انجام مي دهند بدون اينكه صدمه اي به به يكي از قطعات آن وارد شود.
- مانيتور هاي CRT قديمي با مشكلي مواجه بودند كه اگر يك تصوير را طولاني مدت نمايش مي دادند آن تصوير روي صفحه نمايش به صورت هاله باقي مي ماند يا اصطلاحاً مي گفتند تصوير روي صفحه نمايش سوخته است. كه راه حل اين مشكل استفاده از Screen Saver است. اما اين مشكل در مانيتور هاي CRT امروزي به مراتب كمتر شده است و در مانيتور هاي LCD هم چنين مشكلي وجود ندارد.
- اگر مي خواهيد كامپيوتر خود را براي مدت طولاني روشن بگذاريد بهتر است يك محافظ در برابر صاعقه براي آن نصب كنيد.

Re:

Fri, 05 Feb 2010 20:27:53 +0100

نظافت پورت هاي بلا استفاده

پورت ها يا درگاه ها براي اتصال تجهيزات و ابزارهاي مختلف به كامپيوتر مورد استفاده قرار مي گيرند و معمولاً تعداد پورت ها بيش از آن است كه همه آنها استفاده شود و تعدادي از آنها غير قابل استفاده باقي مي مانند و محل اتصال آنها در برابر گرد و غبار و آشغال بدون پوششي باقي مي ماند.

اين پورت ها عبارتند از:- پورت اترنت- پورت USB- پورت پارالل- پورت سري (سريال)

نظافت پورت ها كار بسيار ساده اي است ولي قبل از شروع بايد نكاتي را رعايت كنيد تا كامپيوتر شما صدمه نبيند.

قبل از تميز كاري كامپيوتر خود را شات دان دهيد و كابل آن را از پريز برق جدا كنيد.
اگر بيشتر كثيفي از گرد و غبار تشكيل شده است يك بلوئر هواي (دمنده هوا) مخصوص كامپيوتر خريداري كنيد اين دمنده ها خيلي گران نيستند و از آن براي تميز كاري داخل كامپيوتر هم مي توانيد استفاده كنيد.

اگر كثيفي ها كمي چسبناك تر هستند و با هواي فشرده نمي توانيد آنها را از بين ببريد بهتر است از يك مسواك استفاده كنيد تا كاملاً داخل شكاف ها را تميز كنيد. ولي اين كار را به نرم و با حوصله انجام دهيد.

تميز كننده هاي اسفنجي هم براي نظافت قسمت هاي بزرگتر مي توانند استفاده شوند براي اين منظور اسفنج خود را به الكل آغشته كنيد و سپس پورت مورد نظر را تميز كنيد قبل از اينكه دوباره از كامپيوتر استفاده كنيد اجازه دهيد تا پورت ها كاملاً خشك شوند.

توضيحات فوق فقط براي نظافت پورت هاي خارجي بود كه با توجه به آنها مي توانيد به راحتي هر پورت خارجي كامپيوتر را بدون مشكل تميز كنيد.

Re:

Fri, 05 Feb 2010 20:30:18 +0100

چگونه يك لپ تاپ مسافرتي انتخاب كنيم

افرادي كه مدام در سفر هستند و در عين حال لپ تاپ ابزار كار آنهاست، به لپ تاپي نياز دارند كه در شرايط مختلف نياز هاي آنها را برآورده كند.
و در عين حال به اندازه كافي با دوام باشد.
البته وقتي از يك لپ تاپ با دوام و محكم سخن به ميان مي آيد معمولاً قيمت ها هم بسيار بالا هستند.هر چه لپ تاپ شما سنگين تر باشد احتمال افتادن و صدمه ديدن آنهم بيشتر است و همينطور در سفر تبديل به يك بار خسته كننده مي شود.
بنابراين وزن هم يك عامل تاثير گذار در انتخاب شما خواهد بود.

مدت زماني كه باتري شارژ نگه مي دارد هم براي لپ تاپ مسافرتي بسيار مهم است براي چنين لپ تاپي حداقل سه ساعت كاركرد باتري ضروري است و همانطور كه مي دانيد هر چه عمر يك لپ تاپ بيشتر مي شود كارايي باتري آنهم كمتر مي شود.
بعضي ها از باتري هاي جانبي استفاده مي كنند كه گرانقيمت است و جاي زيادي هم مي گيرد.
بايد توجه داشته باشيد لپ تاپي كه در ابتداي عمر كاري اش سه ساعت شارژ نگه مي دارد بعد از يك سال به سختي يك ساعت و نيم شارژ نگه مي دارد. بنابراين بايد در انتخاب باتري توجه بيشتري كنيد.

براي انتخاب لپ تاپ مارك يا برند آن ديگر آنقدر ها مهم نيست چون قطعات زيادي بين آنها مشترك است تا در بازار رقابتي قيمت پايين تري ارائه شود.
حقيقت تلخي كه وجود دارد اين است كه لپ تاپ ها ديگر براي عمر طولاني ساخته نمي شوند ولي نكته اي كه بايد به آن توجه شود دماي كار لپ تاپ است اگر به لپ تاپي كه در حال كار است (مخصوصاً زير آن) دست بزنيد متوچه اين گرما مي شويد.
بعضي از لپ تاپ ها دماي بيشتري دارند حتي زمانيكه در حالت Stand by هستند. اين لپ تاپ ها معمولاً داراي پرسسور معيوب هستند.

يكي از سؤالاتي كه معمولاً همه مي پرسند اين است كه آيا بايد كارت گرافيك (اصطلاحاً ) آنبرد باشد يا داراي يك كارت گرافيك جدا باشد.
در پاسخ بايد بگويم اين بستگي به شما دارد. آيا مي خواهيد با لپ تاپ خود بازي هاي گرافيكي روز يا نرم افزار هاي طراحي 3 بعدي را اجرا كنيد.

در اين صورت بهتر است لپ تاپ شما كارت گرافيك مستقل داشته باشد. البته در اين حالت قيمت هم بالا خواهد رفت. و مصرف باتري آن هم بيشتر مي شود.
توجه داشته باشيد كه نرم افزار هايي مانند فتوشاپ يا illustrator با گرافيك آنبرد هم بدون مشكل كار مي كنند و امروزه چيپ هاي گرافيكي آنبرد پيشرفت زيادي كرده اند و قابليت هاي بالايي دارند.
و فقط كافيست لپ تاپ شما رم كافي داشته باشد.

Re:

Fri, 05 Feb 2010 20:35:33 +0100

آناتومي حافظه هاي SSD

حافظه هاي SSD كه (مخفف Solid State Drive ) در حقيقت يك وسيله ذخيره سازي اطلاعات و فايل ها و برنامه هاي كامپيوتري درست مانند هارد ديسك ها هستند.
اما براي ذخيره سازي اطلاعات از چيپ هاي حافظه فلش استفاده مي كنند.
در حاليكه هارد ديسك ها اطلاعات را روي ديسك هاي مغناطيسي ذخيره مي كنند. چون حافظه هاي SSD اطلاعات را به صورت الكتريكي ذخيره مي كنند. در مقايسه با ذخيره سازي اطلاعات در هارد ديسك ها كه به صورت مغناطيسي است به مراتب سريعتر هستند.
ما مي توانيم دو دليل براي سرعت بالاتر حافظه هاي SSD ذكر كنيم: اول، احتياج به تبديل اطلاعات از مغناطيسي به الكتريكي و بالعكس براي تبادل اطلاعات با مادربرد وجود ندارد، دوم اينكه هيچ قطعه مكانيكي در حافظه هاي SSD وجود ندارد، بنابراين اطلاعات به سهولت در دسترس هستند. در حاليكه در يك هارد ديسك به اندازه زمانيكه هد به محل ذخيره اطلاعات برسد زمان نياز است.
در اين مقاله از مقالات آموزش سخت افزار ياد بگير دات كام قصد داريم شما را بيشتر با حافظه هاي SSD آشنا كنيم.با توجه به آنچه گفته شد در SSD ها اطلاعات در چيپ هاي حافظه ذخيره مي شوند نه در ديسك سخت بنابراين استفاده از ديسك SSD كه اين روزها مصطلح شده است صحيح نمي باشد و بهتر است بگوييم حافظه هاي SSD.

حافظه هاي SSD در اندازه هاي متنوعي در بازار يافت مي شوند اما اندازه معمول آنها 4.75 در 6.35 سانتي متر است اين اندازه استاندارد هارد ديسك هايي است كه براي لپ تاپ ها استفاده مي شود و جالب است بدانيد حافظه هاي SSD اولين بازاري را كه هدف گرفتند بازار لپ تاپ ها و وسايل الكترونيكي قابل حمل نقل بود البته در اين بازار مزاياي قابل توجهي براي رقابت با هارد ديسك ها هم دارند.

اولين مزيت حافظه هاي SSD مصرف برق كمتر در آنهاست هر چند اين اختلاف براي يك كامپيوتر شخصي كه تغذيه خود را از پريز برق مي گيرد خيلي قابل لمس نيست ولي براي يك لپ تاپ كه تغذيه خود را از باتري مي گيرد قابل توجه است.
دوم اينكه حافظه هاي SSD نسبت به هارد ديسك ها نسبت به ضربه و تكان هاي شديد بسيار مقاوم تر هستند و اطلاعات خود را از دست نمي دهند در حاليكه در هارد ديسك در اثر ضربه يا تكان هاي شديد ممكن است به سادگي همه اطلاعات خود را از دست بدهيد.

حافظه هاي SSD با درگاه هاي رابط مختلف براي تبادل اطلاعات يافت مي شوند ولي معمولاً حافظه هاي SSD با درگاه ساتا ( SATA ) ارائه مي شوند.در داخل حافظه هاي SSD سه قسمت اصلي وجود دارد: حافظه فلش، كنترلر و بافر كه مختصري در مورد هر كدام صحبت مي كنيم.

حافظه هاي فلش
حافظه هاي فلش همان جايي است كه اطلاعات ذخيره مي شوند. اين همان نوع حافظه اي است كه در حافظه هاي USB و كارت هاي حافظه وجود دارد اين نوع حافظه وقتي تغذيه اش قطع مي شود اطلاعات را در خود نگه مي دارد در حاليكه در حافظه هاي الكترونيكي ديگر مانند آنهايي كه در رم كامپيوتر شما وجود دارد اين گونه نيست و با قطع تغذيه اين اطلاعات از بين مي روند. علت گراني يك حافظه SSD هم در اين است كه تعداد زيادي از اين چيپ ها را در خود جاي داده است.

حافظه بافر
يك چيپ حافظه SDRAM با توان مصرفي پايين است كه براي افزايش سرعت تبادل اطلاعات بين كنترلر و درگاه SATA مورد استفاده قرار مي گيرد.كنترلركنترلر در حقيقت مغز SSD است و همان قسمتي از حافظه SSD است كه تعيين كننده سرعت آن مي باشد. تا كنون فقط چند شركت خاص اين نوع چيپ ها را توليد كرده اند كه معروفترين آنها عبارتند از: Indilinx ، اينتل، سامسونگ، JMicron .
كنترلر چيپ هاي حافظه فلش را در رديف هايي سازماندهي مي كند كه به آنها « كانال » مي گويند و از نظر تئوري به صورت مستقل قابل دسترسي هستند. بنابراين يك كنترلر با 10 كانال احتمالاً از كنترلري كه 8 كاناله است سريعتر است. گفتم احتمالاً چون كارايي و عملكرد خوب به عوامل ديگري هم بستگي دارد. اين كنترلر ها را با نام SOC يا System On a Chip هم مي خوانند.

Re:

Fri, 05 Feb 2010 20:40:45 +0100

رم و Dual channel

نحوه عملكرد رم (RAM) به گونه اي است كه مانع از كاركرد كامپيوتر با بالاترين سرعت ممكن مي شود. علت اين است كه سرعت cpu بيشتر از رم است و معمولاً براي ارسال اطلاعات به حافظه رم بايد لحظاتي منتظر بماند. در طول اين مدت انتظار cpu بي كار مي ماند (البته اين حرف كاملاً صحيح نيست ولي براي بيان منظور مناسب است). در يك كامپيوتر ايده آل رم بايد به اندازه cpu سريع باشد.

فن آوري Dual channel براي دو برابر كردن سرعت ارتباط بين حافظه رم و كنترلر حافظه (memory controller) ابداع شده است. كه نتيجه آن افزايش سرعت و كارايي كل كامپيوتر است. در اين مقاله از سلسله مقالات آموزش سخت افزار در يادبگيردات كام سعي كرده ايم شما را بيشتر با Dual channel آشنا كنيم.

قبل از اينكه درباره نحوه كار Dual channel صحبت كنيم اجازه دهيد نحوه اتصال رم به سيستم را توضيح دهيم.حافظه بوسيله مداري به نام «كنترلر حافظه» كنترل مي شود. اين مدار از نظر فيزيكي داخل چيپ (چيپ north bridge يا MCH كه مخفف هاب كنترل حافظه است كه چيپ هاي ساخت اينتل هستند و ويژگيهاي بهتري دارند.) قرار دارند و در مورد AMD اين مدار داخل cpu قرار دارد (cpu هايي مانند AMD64، Athlon 64 phenom اين گونه اند ولي cpu هاي قديمي تر مانند Athlon XP نحوه كاري شبيه اينتل داشتند.)

حافظه رم از طريق يك سري هادي به كنترلر حافظه متصل شده است. اين هاديها به سه گروه تقسيم شده اند: اطلاعات، آدرس و كنترل. هاديهاي باس اطلاعات يا ديتا اطلاعاتي را كه در حال خواندن است حمل مي كنند.
(مثلاً اطلاعات را از رم به كنترلر حافظه و سپس cpu انتقال مي دهند.) هاديهاي باس آدرس به حافظه رم مي گويند دقيقاً كدام اطلاعات بايد خوانده شود يا كدام اطلاعات بايد ذخيره شوند.
و هادي هاي كنترل دستوراتي را به ماژول هاي حافظه رم مي فرستند. و مي گويند چه عملياتي درحال انجام است. به عنوان مثال مي گويند اين يك فرمان نوشتن (ذخيره كردن) يا يك فرمان خواند است.

يك هادي مهم ديگر در باس كنترل وجود دارد و آن سيگنال كلاك (پالس ساعت) رم است كه اين سيگنال در كنترلر حافظه توليد مي شود. در شكل زير توضيحات بالا به سادگي قابل مشاهده است. البته اين شكل براساس مدل اينتل كشيده شده است.
و همانطور كه گفته شد در cpu هاي شركت AMD مدار كنترلر حافظه در داخل cpu قرار دارد و بنابراين باس حافظه مستقيماً و بدون واسطه از cpu مي آيد.
سرعت حافظه رم به فركانس سيگنال پالس ساعت يا همان كلاك بستگي دارد اين سيگنال در مادربردهاي اينتل ساپورت توسط چيپ مادربرد توليد مي شود و براي سيستمهاي بر پايه AMD اين پالس توسط cpu توليد مي شود. تا هنگام نگارش اين مقاله cpu هاي ساخت AMD از حافظه DDR3 پشتيباني نمي كنند چون مدار كنترل حافظه اي كه در داخل cpu گنجانده شده اين فناوري را نمي شناسد.

اگر بخواهيم اثر پالس ساعت را روي كار حافظه بيان كنيم بهتر است مثالي بياوريم فرض كنيد كامپيوتري داريد كه كنترلر حافظه آن سيگنال پالس ساعتي برابر 667 مگاهرتز توليد مي كند.

(2*333) و رم شما DDR2-800 است در بهترين حالت رم شما با 667 مگاهرتز كار مي كند. اين محدوديت فيزيكي كنترلر حافظه شماست. البته اين محدوديت در cpu هاي AMD وجود ندارد.

ماژول هاي حافظه رم در داراي ظرفيت محدودي براي انتقال اطلاعات هستند امروزه اين ظرفيت اين باس اطلاعاتي 64 بيت است. كاري كه در فن آوري Dual channel انجام شده اين است كه پهناي باند اين باس انتقال اطلاعات را از 64 به 128 بيت توسعه داده اند.

Re:

Fri, 05 Feb 2010 20:45:50 +0100

wifi چيست؟

wifi مخفف كلمات Wireless Fidelity مي باشد و در حقيقت يك شبكه بي سيم است كه مانند امواج راديو و تلويزيون و سيستم هاي تلفن همراه از امواج راديويي استفاده مي كند. برقراري ارتباط با شبكه بي سيم شباهت زيادي به يك ارتباط راديويي دو طرفه (مانند بي سيم پليس) دارد.

آنچه رخ مي دهد به اين شكل است:

يك مبدل بي سيم اطلاعات را به سيگنالهاي راديويي ترجمه ميكند و آنها را ارسال مي كند.
يك روتر (router) بي سيم سيگنالها را دريافت و رمز گشايي مي كند و تبديل به اطلاعات مي كند. حال اين اطلاعات با استفاده از يك اتصال سيمي اترنت به اينترنت فرستاده مي شود.

اين فرآيند در جهت معكوس هم كار مي كند (آنچه بيشتر كاربران معمولي آنرا احساس ميكنند) يعني روتر اطلاعات را از اينترنت دريافت مي كند. تبديل به سيگنال هاي راديويي كرده و براي كامپيوتر هايي كه مجهز به سيستم بي سيم هستند ارسال مي كند.

امواج راديويي كه براي شبكه هاي بي سيم استفاده مي شوند با امواج راديويي به كار رفته در تلفن هاي همراه و واكي تاكي ها و مانند آنها تفاوت هايي دارد. آنها مي توانند امواج راديويي را ارسال و دريافت كنند و 0 و 1 ها (اطلاعات ديجيتال) را به امواج راديويي و بالعكس تبديل كنند. اما امواج راديوي wifi چند تفاوت قابل توجه با اين امواج راديويي دارند:

ــ انتقال اطلاعات با استفاده از امواج فركانس بالاي 2.4 گيگاهرتز يا 5 گيگاهرتز صورت مي گيرد. كه فركانس آن از فركانس امواج راديويي واكي تاكي تلفن هاي همراه و تلويزيون به مراتب بالاتر است. البته فركانس بالاتر اجازه حمل اطلاعات بيشتري را مي دهد.

ــ آنها از استاندارد 802.11 استفاده مي كنند كه با چند چاشني مختلف عرضه مي شوند و عبارتند از:

802.11a: اطلاعات را با فركانس 5 گيگاهرتز انتقال مي دهند و مي تواند اطلاعات را حداكثر تا سرعت 54 مگابايت در ثانيه ارسال كند. و اثر اعواجاج و تداخل امواج در آن بسيار كم است.

802.11b: ارزان ترين و كندترين استاندارد است و قيمت پايين سبب عمومي شدن آن شده است. اما امروزه با كاهش قيمت استانداردهاي سرعت بالا كمتر استفاده مي شود. و از فركانس 2.4 گيگاهرتز استفاده مي كند كه مي تواند با سرعت حداكثر تا 11 مگابايت در ثانيه به انتقال اطلاعات بپردازد.

802.11g: اين استاندارد هم از فركانس 2.4 گيگاهرتز استفاده مي كند اما سرعت انتقال اطلاعات آن به مراتب از 802.11b بيشتر است و تا 54 مگابايت بر ثانيه مي رسد.

802.11b: جديدترين استاندارد است كه به طور گسترده اي در حال رشد است و از نظر تئوري تا 54 مگابايت در ثانيه مي تواند اطلاعات را انتقال دهد اما در دنياي واقعي تا سرعت 24 مگابايت در ثانيه اندازه گيري شده است اما گزارشهايي هم از سرعت هاي 140 مگابايت در ثانيه وجود داشته است.

ــ امواج راديويي wifi مي توانند در سه باند فركانسي منتقل شوند به عبارت ديگر مي توانند به سرعت بين باندهاي مختلف «پرش فركانسي» انجام دهند. پرش فركانسي سبب كاهش تداخل مي شود و به شما اجازه مي دهد به طور همزمان با چند دستگاه ارتباط بي سيم برقرار كنيد.

همه دستگاهها و كامپيوترهايي كه مجهز به آداپتور بي سيم wifi هستند مي توانند از يك روتر استفاده كنند و به اينترنت متصل شوند اين اتصال راحت و نامرئي است و نسبتاً ارتباط امني است. اگر چه در صورت خرابي روتر يا استفاده همزمان افراد زيادي از حداكثر پهناي باند ممكن است قطع ارتباط رخ دهد.

در حاشيه: استانداردهاي ديگر wifi هم وجود دارند مانند 802.15 كه براي WPAN ها (يا شبكه هاي محلي خصوصي بي سيم) استفاده مي شوند و Wimax يا 802.16 كه مزاياي سيستم هاي بي سيم و سيستم هاي ارتباطي سرعت بالا را همزمان داراست. Wimax امكان دسترسي به اينترنت سرعت بالا به صورت بي سيم در فواصل دور را مهيا مي سازد.

Re:

Fri, 05 Feb 2010 20:48:55 +0100

CPUقيمت ممكن است معادل كيفيت نباشد:

پروسسور يا CPU قلب يك كامپيوتر است.
جديدترين CPU اگر چه سريعترين است گرانترين CPU هم هست هر چند كارايي يك كامپيوتر بوسيله CPU آن شناخته ميشود مثلاً مي گويند اين كامپيوتر پنتيوم 4 يا 3 است ولي اين به تنهايي بازتاب كارايي يك كامپيوتر نيست زيرا اين كميت فقط سرعت پروسسور را نشان مي دهد و نه كارايي كل كامپيوتر كه اجزاي مهم ديگري غير از CPU دارد.

مثلاً يك كامپيوتر كه در حال اجراي چند نرم افزار حجيم و سنگين است و پروسسور پنتيوم 4 آن 2400 گيگا هرتز است ممكن است اطلاعات را خيلي سريع پردازش كند اما هميشه منتظر هارد ديسك است كه يك قطعه كندتر است مي ماند معني اين جمله آن است كه پروسسور براي انتقال اطلاعات بيشتر وقت خود را در يك انتظار بيهوده مي گذراند بنابراين اين پروسسور پنتيوم 4 ممكن است 50 درصد سريع تر از همتاي 1600GHz خود در پردازش اطلاعات باشد در حاليكه همه اجزاي دو كامپيوتر يكسان باشند بنابراين اختلاف در كارايي دو كامپيوتر ممكن است فقط 8 تا 10 درصد باشد.

بنابراين بهترين انتخاب چيست؟اساساً هرگز نبايد بدنبال بهترين و گرانترين بود بله درست است. مگر اينكه عاليترين كارايي چيزي است كه دقيقاً لازم داريد. جديدترين پروسسور و قطعات كامپيوتر اگرچه بهترين كارايي را دارد اما از نظر قيمت اختلاف بسيار زيادي با نمونه كندتر خود دارد بعلاوه زمانيكه يك پروسسور جديد راهي بازار شود نمونه قبلي آن يك افت قيمت خواهد داشت بر اساس اين حقايق با يك حساب سرانگشتي براي پيدا كردن يك پروسسور سريع و در دسترس پروسسوري را انتخاب كنيد كه حدود 3 ماه قبل ( شايد براي ايران بيش از اين زمان لازم باشد ) وارد بازار شده است اين به شما اجازه مي دهد كه يك پروسسور پيشرفته با قيمت مناسب تهيه كنيد.

اكنون چه پروسسورهايي در دسترس هستند؟پروسسورهاي كامپيوترهاي امروزي كه ساخت كارخانه اينتل هستند شامل اينتل پنتيوم 4 و سلرون هستند. پنتيوم 4 كه انتهاي كارايي را عرضه مي كند و سلرون كه سطح كارايي پايين تري دارد.

پروسسورها با سرعتهاي مختلفي بر حسب گيگا هرتز ( معادل يك ميليارد هرتز يا يك ميليارد سيكل در ثانيه است) براي پنتيوم 4 سرعت از 1.4 گيگا هرتز تا 2.53 گيگا هرتز متغيير است و براي سلرون سرعت از 0.85 گيگا هرتز تا 1.8 گيگا هرتز متغيير است ( البته تا زمان ارائه اين مقاله ).

پنتيوم 4 يا سلرون:سئوال بهتر براي پرسيدن اين است: آيا يك پنتيوم 4 مي تواند كاري انجام دهد كه يك سلرون نمي تواند انجام دهد؟ جواب منفي است. يك سلرون هر كاري را كه يك پنتيوم 4 انجام مي دهد مي تواند انجام دهد فقط نه به همان سرعت حتي براي يك پنتيوم 1.7 گيگا هرتز و يك سلرون 1.7 گيگا هرتز پنتيوم 4 سريعتر است

آيا تفاوت وقتي كه از تمام قدرت كامپيوتر استفاده مي شود مشخص مي شود؟پاسخ مثبت است و شما متوجه تفاوت سرعت اندكي مي شويد اما تفاوت زماني چنداني براي انجام يك عمل مشخص مشاهده نمي شود. و به اين دليل اگر يك سلرون بخريد مقدار قابل توجهي در بودجه خود صرفه جويي كرده ايد.

چند پيشنهاد:به خاطر داشته باشيد اگر شما درگير حجم زيادي از كارهاي گرافيكي مانند شبيه سازي 3 بعدي، ويرايش، فيلم يا بازيهاي كامپيوتري هستيد بايد يك پنتيوم 4 همراه با مقدار زيادي RAM بخريد اگر تمام كاري كه شما انجام مي دهديد شامل تايپ چند نامه، گشت گذار در اينترنت يا حتي هر چند وقت يكبار بازيهاي كامپيوتري است يك سلرون براي شما كافي است.چند سازنده CPU عبارتند از:
AMD | Evergreen Technologies | IDT | Intel | National Semiconductor | RISE Technology | ST Microelectronics | Texas Instruments |

Re:

Fri, 05 Feb 2010 20:51:40 +0100

اگر مي خواهيد كامپيوتر بخريد ...

اين مقاله يك راهنماي عمومي براي خريد كامپيوتر است. اجزاي كامپيوتري كه مي خواهيد بخريد آخرين تكنولوژيها در آنها به كار رفته است. پس براي خريد كامپيوتر همه ما احتياج به قدري مطالعه داريم به اميد آنكه اين مقاله مختصر به شما براي بهترين انتخاب كمك كند.

CPU

براي CPU ها دو انتخاب اساسي بين سرعت و قيمت وجود دارد. مارك اينتل داراي كارايي خوبي است. اما در برابر آن AMD انتخاب خوبي است براي كساني كه بودجه كمتري دارند. اما هميشه جنسي را كه از حد معمول بازار گرانتر است نخريد زيرا نسبت كارايي به قيمت مقدار زيادي افت مي كند به عبارت ديگر به همان اندازه كه كه پول بيشتري مي دهيد قدرت CPU خريداري شده بيشتر نيست. اما اينكه چگونه بفهميم كه خريد چه CPUاي با چه سرعتي به صرفه است كافيست از چند فروشنده ليست قيمت بخواهيدمتوجه خواهيد شد كه از يك سرعت خاص به بالا ناگهان قيمت به شدت بالا مي رود ( كه البته اين موقت است ) پس پول خود را بيهوده تلف نكنيد. فاكتور ديگري كه براي CPU ها مهم است حافظه پنهان يا cache memory آن است كه هر چه اين مقدار بيشتر باشد CPU زمان كمتري را صرف نقل انتقال بيهوده اطلاعات مي كند و علت آن اين است كه اين حافظه مستقيماً روي CPU قرار دارد البته توجه داشته باشيد cache بالا براي مصارف حرفه اي مانند ساخت انيمشن بدرد مي خورد پس در اين مورد هم به قيمت توجه داشته باشيد زيرا ممكن است در مصارف روزمره اختلاف آن خيلي محسوس نباشد.

حافظه

ميزان RAM براي كامپيوتر شما مهم است. براي كاركرد بهينه كامپيوتر بايد به مقدار كافي RAM داشته باشيد RAM علاوه بر مقدار حافظه يك فاكتور مهم ديگر هم دارد و آن سرعت باس آن است كه نشان مي دهد اطلاعات با چه سرعتي مي توانند به RAM منتقل شود نكته مهم ديگر اين است كه در هنگام خريد مادربرد به تعداد اسلاتهاي RAM (يا همان DIMM ) آن توجه داشته باشيد تا به تعداد كافي موجود باشد تا در آينده امكان ارتقا حافظه سيستم وجود داشته باشد. اين مخصوصاً زماني بدرد مي خورد كه به علت گراني موقت RAM ( بازار ناپايدار كامپيوتر ) يا كمبود بودجه به طور موقت RAM كمتري خريداري مي كنيد و مي خواهيد در آينده به مقدار كافي به RAM سيستم خود اضافه كنيد.

HARD DRIVE يا ديسك سخت

دو فاكتور براي انتخاب وجود دارد ميزان حافظه يا حجم كه با واحد GB (گيگا بايت ) مقدار آن تعيين مي شود و سرعت كه هر چه بيشتر باشد زمان كمتري براي خواندن و نوشتن روي HARD DRIVE لازم است. اكثر HARD DRIVE هاي امروزي بيشتر از مقدار بيشتر نياز شما فضا در اختيارتان قرار مي دهند. البته اين بستگي به شما دارد كه چه نوع اطلاعاتي را بخواهيد روي HARD DRIVE خود ذخيره كنيد مثلاً اگر تعداد زيادي فيلم روي HARD DRIVE خود آرشيو كنيد به فضاي نسبتاً زيادي احتياج داريد ولي براي اكثر مصارف خانگي فضاي HARD DRIVE هاي موجود بازار كه داراي قيمت مناسبي هم هستند بيش از نياز فضا در اختيارتان قرار مي دهد. يكي از عواملي كه در كارايي HARD DRIVE شما تاثير دارد اين است كه به مقدار كافي حافظه cache داشته باشد.

OPTICAL DRIVES

بيشتر كامپيوتر هاي فروخته شده امروزي داراي رايتر يا DVD هستند. اگر قصد ديدن فيلم با كامپيوتر را نداريد، بهتر است از DVD در برابر رايتر CD صرفنظر كنيد. براي سي دي رايتر 3 سرعت ذكر مي شود سرعت رايت (سرعت نوشتن اطلاعات ) ، سرعت ري رايت ( كه براي سي دي هاي با قابليت چندين بار رايت استفاده مي شود ) و سرعت خواندن اطلاعات. از درايوي استفاده كنيد كه حداقل 40X سرعت رايت، 12X سرعت زي رايت و 40X سرعت خواندن اطلاعات و حداقل 2 مگابايت بافر داشته باشد.

Re:

Fri, 04 Sep 2009 11:12:20 +0200

نمی‌توان طرحی داشت اگر نتوان آن را به درستی اندازه‌گیری کرد و آغاز پروژه بدون وجود طرح مانند آن است که شکست پروژه طراحی شده باشد.
پروژه‌ي نرم‌افزاری موفق، پروژه‌ای است که در قالب هزینه و زمانی معین و از پیش تعیین شده به انجام برسد. نرم‌افزار کاری تولیدی به شمار می‌رود که هزینه‌ي عمده‌ي آن نیروی کارآزموده ومتخصص است. بنابراین مهم‌ترین ابزار یک پروژه نرم‌افزاری و به طور تقريبي بخش اعظم هزینه‌های آن به نیروی کار متخصص درگیر در آن مرتبط است. سوال این است که چه‌گونه می‌توان زمان و هزینه‌ي یک پروژه نرم‌افزاری را تخمین زد. ماهیت خلاق پروژه‌های نرم‌افزاری و انتزاعی بودن آن تخمین هزینه و زمان انجام آن‌ها را بي‌نهايت مشکل می‌کند. روش‌های متداول تخمین زمان و هزینه خود اساسا انتزاعی است با این همه هنوز هم تخمین پروژه امری لازم و ضروری محسوب می‌شود.
روش‌های مختلفی در تخمین و برآورد حجم فعالیت‌های لازم در انجام یک پروژه نرم‌افزاری در جامعه نرم‌افزار ارايه شده است. فارغ از این‌که از چه روشی در تخمین زمان و هزینه یک پروژه نرم‌افزاری استفاده می‌شود، مهم آن است که بدون وجود اطلاعات کافی در زمینه حوزه و دامنه سیستم و قابلیت‌ها و توانایی‌های آن و هم‌چنین شرایط محیطی و فرهنگی تیم تولید نرم‌افزار و پیچیدگی‌های تکنیکی آن، برآورد واقع‌بینانه پروژه کاری دور از دست‌رس می‌نماید. پس نخست باید اطلاعات ضروری آماده شود. نگارنده این اطلاعات را در سه دسته تقسیم کرده است:
اطلاعات مربوط به حوزه سیستم و نیازهای کارکردی و غیر کارکردی آن
اطلاعات مربوط به محیطی که سیستم در آن عملیاتی خواهد شد.
اطلاعات مربوط به محیط تولید و توسعه سیستم
از این سه دسته اطلاعات گروه اول مهم‌ترین است. عدم تشخیص درست نیازها و قابلیت‌های کارکردی و غیر کارکردی سیستم، عموما و به‌غایت ما را از تخمین درست هزینه و زمان مورد نیاز دور می‌کند. به همین دلیل لازمه یک برآورد مناسب، تشخیص و تعیین اولیه نیازهای سیستم در فرآیندی سازمان‌یافته است. در روش‌های سنتی ساخت‌یافته به طور معمول بخشی از فعالیت‌های مرحله‌ي امکان‌سنجی به این امر اختصاص دارد. در فرآیندهای مدرن مهندسی نرم‌افزار مانند RUP نیز یکی از فعالیت‌های مهم مرحله اول آن یعنی Inception به تعیین و تخمین نیازهای سیستم و انتظارات اولیه برمی‌گردد؛ یعنی همان اطلاعات لازم جهت برآورد هزینه و زمان پروژه نرم‌افزاری.نکته‌ي مهم آن است که در کشور ما ایران، به طور معمول قبل از انجام چنین مرحله‌ای و صرفا بر اساس شرح مشخصات بسیار کلی سیستم؛ یعنی بدون داشتن سه بخش اطلاعات كه در بالا به آن اشاره شد، زمان و هزینه پروژه‌ استعلام و برآورد و حتا تعیین می‌شود. چنین کاری در عمل به شکست پروژه‌های نرم‌افزاری منجر می‌شود. چرا که در مسیر تولید سیستم به دلیل اختلاف فزاینده‌ای که بین برآوردهای اولیه و هزینه‌های واقعی پروژه‌ای به وجود می‌آید دو نتیجه مشخص را غیر قابل اجتناب می‌کند:
- یا هزینه تولید سیستم افزایش می‌یابد که این یعنی ضرر تولیدکننده نرم‌افزار
- و یا سیستم با قابلیت‌ها و انتظارات ناکافی و در کیفیتی نامناسب ارايه می‌شود و این یعنی ضرر کارفرما یا مشتری پس چه باید کرد؟ چه‌گونه می‌توان اطلاعات لازم سه گانه فوق را به دست آورد؟ آیا استفاه از RFP گروه اطلاعات اول را فراهم می‌سازد؟ به این سئوال به سختی می‌توان پاسخ داد؛ چرا که بر حسب آن که RFP را چه گروهی و با چه فرمت و استانداردی تهیه کرده باشد، جواب می‌تواند متفاوت باشد. در این میان حلقه‌ي گمشده‌ی دیگری نیز به نظر می‌آید. اجرای مرحله اول فرآیند برای تعیین و برآورد واقعی‌تر پروژه ضروری است، با این همه مشکل در آن است که مشخص نیست هزینه‌ي اجرای این مرحله بر عهده کارفرما خواهد بود یا مجری؟ در صورتی که پروژه طی قراردادی قبل از اجرای این مرحله واگذار شود، پس برآوردها تفاوت فراوانی با واقعیت خواهد داشت و در صورتی که قرارداد پس از مرحله‌ي اول و جمع‌آوری اطلاعات بسته شود، در آن صورت هزینه‌ي اجرای مرحله اول بر عهده چه کسی خواهد بود؟ به همین دلیل بسیاری از پروژه‌های نرم‌افزاری در نیمه‌ي راه به دلیل برآوردهای غلط به شکست می‌انجامند یا در واقع نمی‌توانند نیازهای کاربران را برآورده نمایند. همان طور که گفته شد روش‌های مختلفی برای تخمین و برآورد حجم فعالیت‌های لازم برای انجام یک پروژه نرم‌افزاری معرفی شده است. معروف‌ترین آن‌ها روش COCOMO است. از آن‌جا که قصد این نوشته تشریح این روش نیست فقط به بيان این نكته بسنده می‌شود که در این روش اساسا میزان خطوط کد لازم برای تولید برنامه بر اساس مفهوم Function point تخمین زده شده و بر اساس آن حجم فعالیت‌های لازم برای پروژه تخمین زده می‌شود. با فرض این‌که نیازهای سیستم در قالب یوزکیس‌ها شناسایی شده اند، متخصصین RUP نیز روش‌های گوناگونی را برای تخمین هزینه و برآوردهای واقع بینانه پروژه ارايه کرده‌اند. روش دیگری که در میانه‌ي دهه‌ي 1990 ارايه شد روش Use Case Point است. در این روش با تعریف Use Case Point های سیستم و تخصیص نفر ساعت لازم برای پیاده‌سازی آن‌ها حجم فعالیت لازم تخمین زده می‌شود. هر یوزکیس شامل سناریو یا سناریوهایی است. علاوه بر UseCaseهای سیستم واسطه‌های ارتباطی یوزکیس با دنیای بیرون ازجمله برای مثال پنجره‌های ویندوز و یا صفحات وب نیز وجود دارند که طراحی و پیاده‌سازی آن خود حجم کار قابل توجهی را می‌طلبد. بنابر این قدم اول تشخیص یوزکیس‌ها و تشريح سناريوهای آن‌هاست. فرآیند تشخیص و تشریح یوزکیس‌های سیستم هر چه با دقت بیش‌تری انجام شود، برآوردهای واقعی‌تری را منتج خواهد بود. اما همان‌طور که کارشناسان RUP به خوبی می‌دانند، یوزکیس‌ها به عنوان مدلی از فعالیت‌های سیستم به طور كامل انتزاعی بوده و بسته به آن‌که چه کسی و از چه زاویه‌ای آن‌ را می‌نویسد سطوح و پیچیدگی‌های مختلفی می‌توانند داشته باشند. برای مثال می‌توان صدور چک را یک یوزکیس تلقی کرد و هم‌زمان می‌توان صدور چک را زیرسیستمی معرفی نمود که خود شامل تعداد مشخصی یوزکیس است. نتیجه آن که سطوح یوزکیس‌ها می‌توانند مختلف باشند و بنابراین در تعیین تعداد یوزکیس پوینت‌ها باید دقت بیش‌تری مبذول نمود. به هرحال بهتر است که سطوح انتزاع در تمامی سیستم از یک روال ثابتی پیروی کند، در غیر این صورت باید ضریب سطح انتزاع نیز در معادلات مربوط به Use Case Point در نظر گرفته شود
یوزکیس پوینت روشی در ارزیابی و تخمین هزینه و زمان پروژه های نرم‌افزاری قبل از تشریح دقیق‌تر این روش اصطلاحات خاص این روش را بهتر بشناسیم: آن‌چه خواننده باید بداند: 1. خواننده باید اطلاعات پایه را در مورد نوشتن یوزکیس داشته باشد. این مقاله توصیفی در مورد یوزکیس‌ها ارايه نداده و تنها نحوه تخمین زمان انجام را معرفی می‌کند. بنابراین اگر این نوشته را بدون اطلاع مکفی در مورد مفهوم بازیگر، نقش ، سناریو می‌خوانيد از آن استفاده‌ي زیادی نخواهید برد.2. ساختار یوزکیس‌ها از سازمان به سازمان و از پروژه به پروژه متفاوت است. چیزی که اساسا در تخمین و ارزیابی موثر است. این نوشته بر مبنای ساختار ارايه شده توسط Allister Mac Lin در کتاب How To Write Effective Use Case نوشته شده است. مطالعه این کتاب را به خواننده توصیف می‌کنیم.
محدوده:
این مقاله صرفا در مورد درکUse Case Point بوده و اطلاعاتی درمورد نحوه نوشتن یوزکیس‌ها به خواننده نمی‌دهد. نوشته‌ها و مقالات بسیاری در این باب نوشته شده و در اینترنت نیز قابل دسترس است.
تاریخچه:روش Use Case Point مبتنی بر کارustav karner که در سال 1993 به عنوان تز دانشگاهی ارايه شد. این روش امروزه به عنوان روش تخمین زمان و هزینه در برخی از ابزارهای مهندسی نرم‌افزار که از UML برای مدل‌سازی استفاده می‌کنند، پیش‌بینی شده است که از آن جمله می‌توان به ابزار نرم‌افزاری خوش‌دست Sparx System Enterprise Architect اشاره کرد.
مراحل روش یوزکیس پروینت برای تخمین
1. تعیین UAW) Unadjusted Actor Weight ): اولین قدم دسته‌بندی همه بازیگران سیستم است. در جدول زیر دسته‌بندی بازیگران آمده است. ستون دوم راهنمای تصمیم گیری در مورد نوع بازیگر بوده و نشان میدهد که بازیگر باید در کدام دسته قرار می‌شود. آخرین ستون نیز عامل پیچیدگی آن را نشان می‌دهد.
2. تعیین UUCW ( Unadjusted Use Case Point ). مرحله دوم شمارش یوزکیس‌ها و تعیین وزن آن‌ها بر حسب تعداد سناریوها و تعداد تراکنش‌های آن‌هاست.
3. تعیین مجموع UUCP (Unadjusted Use Case Point ): برای محاسبه این مقدار از فرمول روبه‌رو استفاده می‌شود: مجموع UAW + مجموع UUCW = UUCP
4. محاسبه عوامل تکنیکی و محیطی: آخرین قدم برای محاسبه پیچیدگی، تعیین و اندازه‌گیری عوامل تکنیکی و محیطی سیستم است. عوامل تکنیکی 13 مورد شناخته شده دارند هر چند می‌توان عوامل دیگری را نیز به آن اضافه نمود. به هر یک عوامل تکنیکی مقادیر 0 تا 5 نسبت داده می‌شود. مجموع عوامل تکنیکی فاکتور پیچیدگی تکنیکی پروژه را تعیین کرده و با ضرب آن در ضریب پیچیدگی، میزان پیچیدگی پروژه محاسبه می‌شود. هر عامل تکنیکی وزنی نیز دارد که میزان تاثیر آن را مشخص می‌کند. 1. محاسبه فاکتور تکنیکی برای محاسبه فاکتور تکنیکی پروژه از معادله Tfactor =T1 +T2 + …….T12+T13 استفاده می‌گردد.2. محاسبه ميزان پيچيدگي تكنيكي پروژه:میزان پیچیدگی تکنیکی پروژه با فرمول TCF= 0.6 +(0.01* Tfactor)محاسبه می‌شود. 3. عامل محیطی:عوامل دیگری نیز هستند که باید در نظر گرفته شوند از جمله عوامل محیط تولید نرم‌افزار که اثر مستقیم بر روی زمان و هزینه‌ي پروژه خواهد داشت.4.مجموع عوامل محیطی از جمع مقادیر بالا محاسبه می‌شود:یعنی:Efactor=SUM(e1….e8)5.برای محاسبه ضریب عامل محیطی از معادله EF=1.4+(-0.03 * Efactor)استفاده می‌شود. 6. د رنهایت مقدارAUCP (Adjusted Use Case Points ) با استفاده از فرمول زیر محاسبه می‌شود؛ یعنی AUCP=UUCP * TCF * EFبا ضرب مقدار به دست آمده در نفر ساعت لازم برای انجام هر یوزکیس پوینت نفر ساعت کل لازم برای انجام پروژه به دست می‌آید. برای میزان نفر ساعت لازم برای هر Use Case Point مقادیر متفاوتی پیشنهاد شده از جمله 10، 15 و 20 و حتا 30 تا 40 نفر ساعت برای هرUse Case Point در نظر گرفته شده است. با این همه بعضی از متخصصان بیان کرده‌اند که این عدد خود به فاکتورهای محیطی مرتبط است. تجربه عملی نگارنده نشان داده که میزان 10 تا 15 نفر ساعت در محیط‌های کاری ما مناسب است.
مثال عملی برای تخمین زمان یک پروژه برای نشان دادن چگونگی تخمین هزینه یک پروژه از یک مثال ساده استفاده می‌کنیم. ابتدا حوزه مساله: شرکت راپیران در حال حاضر از روش دستی برای ثبت و ویرایش اطلاعات مشتریان خود و میزان اعتبار آن‌ها استفاده می‌کند. اطلاعات مشتریان به همراه اطلاعات کارت‌های اعتباری آنها در دفاتری ثبت میگردد و سپس اطلاعات کارت اعتباری آن‌ها از طریق سیستم کارت خوان که توسط بانک در اختیار شرکت گذاشته شده کنترل می‌گردد. اطلاعات مشتریان عبارت است از: - کد مشتری - نام مشتری - آدرس مشتری - تلفن مشتری - اطلاعات معتبر کارت اعتباری مشتری کد مشتری برای هر مشتری یکتا بوده بنا بر این کارمند پذیرش مشتریان بصورت دستی اطلاعات را کنترل و در دفتر ثبت مینماید . راپیران میخواهد فعالیتها و کنترلهای زیر در ثبت و ویرایش اطلاعات مشتریانش بصورت مکانیزه انجام شود: - کنترل یکتایی کد مشتری - کد مشتری نباید از 8 حرف و عدد بیشتر باشد - کنترل کارت اعتباری مشتری باید از طریق ارتباط سیستم با سیستم کارت خوان بانک بصورت اتوماتیک انجام شود - طول شماره کارت اعتباری نباید بیش از 10 حرف یا عدد باشد - اپراتور باید بتواند اطلاعات مشتری جدیدی را اضافه کرده و اطلاعات مشتری موجود را تغییر داده ویا آنرا حذف کند - بانک اطلاعاتی در دفتر اطلاعات شرکت نصب شده و تنها ورود و ویرایش و حذف اطلاعات توسط اپراتور سیستم انجام میشود - نرم افزار در میحیط ویندوز اجرا خواهد شد و سیستم عامل ویندوز XP به اینمظور استنفاده خواهد شد یوزکیس ورود اطلاعات مشتری در سیستم مشتریان شرکت راپیران الگوی تشریح و توصیف یوزکیس از شخص به شخص و از پروژه به پروژه و از سازمان به سازمان متفاوت است . موضوع اصلی در ترتیب و مراحلی است که در سناریو می‌آید. تراکنش یوزکیس:تراکنش یوزکیس، واحد مجموعه فعالیت‌هایی است که به طور کامل انجام می‌شود. برای تشخیص تراکنش یوزکیس باید دید که آیا تراکنش ارزشی تولید می‌کند. در صورتی که یک فعالیت ارزشی را تولید نمی‌کند نباید آن را به عنوان تراکنش یوزکیس در نظر گرفت؛ برای مثال این‌که کاربر کامپیوتر خود را روشن می‌کند و یا این‌ که کاربر روی کلید ایجاد مشتری و یا هر کلید دیگری در پنجره ارتباطی خود کلیک می‌کند تراکنش محسوب نمی‌شود، اما کارت اعتباری مشتری توسط یک تراکنش کنترل اعتبار بررسی می‌گردد. تعدادUse Case Point ها به طور كامل بستگی به چگونگی تعریف بازیگران و تراکنش‌های تعریف شده دارد . بنا براین تشریح وتوصیف یوزکیس ها باید ازطریق الگوها و سرخطهای مشخصی انجام شود . بهترین راه برگزاری جلسه با تمامی اعضای تیم مسئول انجام پروژه قبل از نوشتن شرح یوزکیس است. عمق تشریح یوزکیس می‌تواند تا 40 درصد روی تخمین انجام شده تاثیر گذار باشد. روش و الگویی که در این‌جا ارايه می‌شود، تنها الگو نبوده و تنها برای تشریح مساله‌ي بالا ارايه شده است.

Re:

Fri, 04 Sep 2009 11:28:09 +0200

فايل هاي تخت در مقابل پايگا ه هاي داده رابطه دار (Flat File) (Relational Database)
تعيين نيازمنديهاي يك پايگاه داده
تعيين اطلاعاتي كه بايد رديابي شود
تعيين طراحي منطقي پايگاه داده
تعريف جدول ها ( موجوديت ها) و فيلدها ( ويژگيها)
هويت دادن به جدول ها و فيلدها
تعيين كليد اصلي (Primary Key)
تعيين كليد خارجي يا كليد مرتبط كننده ( Foreign Key)
تعريف روابط در پايگاه داده
رابطه يك به يك
رابطه يك به چند
رابطه چند به چند
يكپارچگي ارجاع (IntegrityReferential )
نرمال سازي (Normalization)
نرمال سازي سطح اول(First normal form )

دانلود مقاله با فرمتpdf

Re:

Fri, 04 Sep 2009 11:34:39 +0200

صنعت نرم‌افزار در سال‌های اخیر شکوفایی قابل توجهی داشته و به سمت "دست‌یابی" روش‌مند به اهداف و "مهندسی" در حرکت بوده است. مدیریت پروژه‌های نرم‌افزاری و محیطی که این پروژه‌ها در آن اجرا می‌شوند، نیازمند دانش مجرد است؛ حقایقی که از طریق مشاهده و اندازه‌گیری به دست می‌آیند.Tom DeMarco در این باره می‌گوید: "آن‌چه را که قابل اندازه‌گیری نیست، نمی‌توان کنترل و مدیریت کرد."

برآورد اندازه‌ی پروژه به 3 دلیل عمده، ضروری به نظر می‌رسد:

1- به منظور تعدیل پروژه: مقایسه‌ی هزینه و سود پروژه و ارزیابی‌های "اگر –آن‌گاهی" برای انتخاب بین گزینه‌های کارکردی، محیطی و تکنیکی مختلف.

2- به عنوان بخش جدا نشدنی نظم مهندسی نرم‌افزار. در پروژه‌های تولید نرم‌افزار بر خلاف سایر پروژه‌ها (برای مثال پروژه‌های ساختمانی) در هر زمان از کار ممکن است که اجزای بنیادین پروژه تغییر کند، در نتیجه باید روشی برای کنترل این تغییرات و اثرات آن‌ها وجود داشته باشد. به گونه‌ای که در نهایت این تغییرات به شکست پروژه منجر نشوند.

3- بهبود فرآیندهای تولید نرم‌افزار و ارزیابی تاثیرهای بهبود فرآیند بر کیفیت محصول.

آیا پروژه‌های نرم‌افزاری، مشابه سایر پروژه‌ها قابل تخمین هستند؟

مطابق نظر [1]Paul Coombs دوازده قانون کور ولی بدیهی در تخمین وجود دارد، اولین و مهم‌ترین این قانون‌ها، به شرح زیر است:

قانون 1: تخمین‌های شما اشتباه خواهند بود.

چه‌گونه می‌تواند غیر از این باشد وقتی شما قرار است آینده را پیش‌گویی کنید! به ویژه در پروژه‌های نرم‌افزاری که عوامل تاثیرگذار بر آن‌ها بسیار زیاد است. بنابراین مدیران، مشتریان یا کارفرمایان هرگز نباید انتظار داشته باشند که تمام برآوردها دقیق و بی‌نقص باشند.

اما می‌توان با واقع‌بینی در کار احتمال اشتباه در برآوردها را به حداقل رساند. هرگز نباید در برآوردها بسیار بدبین یا بسیار خوش‌بین بود. یادآوری این نکته ضروری است که هر دونوع تخمین خوش‌بینانه (Under Estimation) و بدبینانه (Over Estimation) معایبی مانند دست‌ نیافتن به بازار (در حالت بدبینانه) و از دست دادن بازار (در حالت خوش بینانه) را به همراه دارند که در در بازار رقابتی پذیرفته نیست.

چه کسی باید تخمین را انجام دهد؟

در بهترین حالت کسی باید تخمین فعالیت‌های پروژه را انجام دهد که خود مجری آن‌هاست. به عبارت دیگر بهترین برآورد را کسی انجام می‌دهد که درباره‌ی چه‌گونگی انجام کار اطلاعات کامل و یا در انجام کار مشابه سابقه داشته باشد، بنابراین تعیین و آموزش شخصی به عنوان تخمین‌زننده‌ی حرفه‌ای در بلند مدت موثر نخواهد بود؛ زیرا این شخص به تدریج با دور شدن از روند اجرای کار، قابلیت‌های فنی خود را در تخمین از دست خواهد داد.

از این رو بهترین تخمین‌زننده‌ی فعالیت‌های یک پروژه‌ی نرم‌افزاری مدیر یا مدیر فنی پروژه خواهد بود. از سوی دیگر، یک مسوول تمام‌وقت برای ارزیابی تخمین‌ها و تعدیل آن‌ها لازم است. تا از یک سو با کنترل برآوردهای کنونی پروژه را در مسیر درست خود هدایت کند و از سوی دیگر با مستند سازی و نگه‌داری برآوردها، اطلاعات تاریخچه‌ای معتبری برای تخمین‌های بعدی فراهم کند. مسوولیت این شخص کنترل اعتبار تخمین‌های انجام شده، کنترل یکپارچگی و هماهنگی این تخمین‌ها با تخمین‌های بعدی و قبلی و تامین اطلاعات تاریخچه‌ای معتبر برای تخمین‌های بعدی است.

بهترین زمان برای تخمین پروژه چه موقعی است؟

دومین قانون تخمین به این سوال پاسخ خواهد داد:

قانون 2: اندازه‌ی پروژه در هر زمان قابل تخمین است.

درست است که در ابتدای پروژه بسیاری مسایل مانند هدف پروژه، نیازمندی‌های غیر کارکردی مورد نظر، Platform مورد نظر، روش مورد استفاده، زبان برنامه نویسی ،تعداد آزمایش‌های لازم و ... مشخص و شفاف نیستند اما همواره عددی قابل ارایه است و به تدریج به دقت این عدد اضافه خواهد شد.

تکنیک‌های تخمین:

به چهار روش می‌توان تخمین را انجام داد:

1- قضاوت افراد با تجربه: استفاده از افراد خبره در ارایه‌ی تخمین فعالیت‌ها.

2- مقایسه: مقایسه پروژه‌ی مورد نظر با سایر پروژه‌های مشابه.

3- پایین به بالا: شکستن کار به اجزای کوچک‌تر، تخمین هریک از اجزا و سپس جمع زدن تخمین‌ها با هم.

4- محاسبه ریاضی: استفاده از مدل‌های محاسباتی برای به دست آوردن برآورد اندازه‌ی کار. در این روش مقادیری که نشان دهنده‌ی ویژگی‌های پروژه هستند، در معادلاتی وارد می‌شوند که نتیجه‌ی این معادلات تخمین اندازه پروژه در قالب زمان یا هزینه است.

نکته مهم استفاده از ضرایب تعدیل در تخمین‌هاست. هر تخمینی از دو بخش تشکیل شده است؛ عدد پایه و ضریب تعدیل. برای مثال تخمین پایه‌ی 20 روز و ضریب تعدیل 50% برای یک فعالیت؛ به این معناست که این فعالیت دست پایین (در بهترین حالت) در مدت 20 روز انجام خواهد شد و بیش‌ترین زمان لازم برای انجام آن 30 روز خواهد بود. مقوله‌ی "ریسک" در ضریب تعدیل لحاظ خواهد شد، نه در عدد پایه. به عبارت دیگر یکی از عوامل موثر در تعریف ضریب تعدیل، ریسک‌های اجراست.

قانون 3: هر تخمینی باید ضریب تعدیل داشته باشد.

به طور منطقی در هر تخمین باید گام‌های زیر پیموده شود:

1- تهیه فهرستی از فعالیت‌هایی که باید تخمین زده شوند.

2- تخمین هر یک از فعالیت‌های فهرست‌بندی شده.

3- جمع کردن تمام آن تخمین‌ها.

4- اضافه کردن ضریب تعدیل.

برای انجام تخمین درست ابتدا باید مواردی که نیازمند تخمین هستند مشخص و تعریف شوند. ریسک تخمین نه فقط اشکال در محاسبه تخمین است بلکه در اکثر مواقع اشکال در تخمین به علت فراموش کردن تخمین بعضی فعالیت ها یا ریسک هاست. بنابراین:

قانون 4: تهیه‌ی فهرستی از اقلام نیازمند تخمین به مراتب مشکل‌تر از تخمین آن‌هاست.

اقلام نیازمند تخمین می‌توانند نرم‌افزار، مدیریت پروژه، مدیریت فنی، سخت‌افزار، گواهی‌نامه‌ها و پیمان‌کاران یا به عبارت دیگر تمام عوامل هزینه‌ی سیستم باشند. بنابراین آشنایی با پروژه اهمیت زیادی دارد.

قانون 5:کیفیت تخمین به آشنایی با پروژه مورد نظر وابستگی زیادی دارد.

قانون6: هر چه‌قدر جزییات اقلام نیازمند تخمین را بیش‌تر کنید، دیرتر به عدد مشخص تخمین می‌رسید.

اقلام نیازمند تخمین باید تا سطح معناداری شکسته شوند. نه آن‌قدر جزیی باشند که برای تخمین به زمان زیادی نیاز داشته باشند و نه آن‌قدر کلی که دقت تخمین را کاهش دهند.

بعضی فعالیت‌های پشتیبانی که به طور مستقیم در تولید وارد نمی‌شوند، در حالت عادی فراموش می‌شوند و باید در این باره بسیار دقت کرد.

پس از تهیه‌ی فهرست اقلام نیازمند تخمین نوبت انجام تخمین است. برای انجام عمل تخمین ابتدا:

قانون 7: مفروضات خود را ثبت کنید.

با نوشتن مفروضات لحاظ شده، دقت و شرایط تخمین معلوم می‌شود. مفروضات می‌توانند به دسته‌ای خاص از فعالیت‌ها مربوط و یا در کل پروژه حاکم باشند، مانند دست‌رسی به منابع در زمان‌های مشخص یا ثبات نیازمندی‌های مورد نظر پروژه.

حال باید ریسک‌های پروژه هم تعریف شوند تا بتوان ضریب تعدیل را تعریف کرد.

قانون 8: ضریب تخمین به صورت نسبتی با استفاده از ریسک‌ها تعریف می‌شود.

اکنون تخمین اقلامی که به همراه مفروضات و ریسک‌ها به دقت شناسایی و فهرست شده‌اند، امکان‌پذیر است. به خاطر داشتن این نکته بسیار ضروری است که:

قانون 9: هیچ روش کامل و جامعی وجود ندارد.

اگر روش کاملی وجود داشت، همه از آن استفاده می‌کردند، همه‌ی پروژه‌ها به موقع انجام می‌شدند و به مباحث پیچیده نیازی نبود. تمام روش‌های موجود، به تخمین زننده‌ها کمک می‌کنند تا نسبت به تخمین‌های خود اعتماد بیش‌تری داشته باشند.

یک روش متداول، تخمین براساس احساس تخمین‌زننده است. در این حالت از هیچ مدل ریاضی استفاده نمی‌شود و تخمین‌زننده براساس فاکتورهایی مانند اندازه‌ی فعالیت، پیچیدگی فعالیت، میزان آشنایی با فعالیت مورد نظر و کل پروژه، مهارت‌ها و دانش تیم انجام دهنده‌ی کار و ... عمل تخمین را انجام می‌دهد.

تخمین براساس یک فعالیت پایه‌ی روش دیگر تخمین است. در این روش زمانی مشخص برای نوع خاصی از فعالیت در نظر گرفته می‌شود و تخمین اندازه‌ی سایر فعالیت‌ها در مقایسه با آن فعالیت تعریف می‌شود.

برای تخمین اندازه‌ی پروژه می‌توان از مدل‌های محاسباتی مانند Function Point Analysis ,COCOMO و ابزارهایی که بر پایه‌ی این روش‌ها تهیه شده‌اند، استفاده کرد.

مرحله‌ی بعدی تخمین مدت زمان یا طول پروژه و به عبارت دیگر برنامه‌ریزی پروژه است.

قانون 10: طول پروژه به ماه باید بزرگ‌تر از متوسط تعداد افراد تیم باشد.

براساس تخمین هر یک از فعالیت‌ها و به همراه سایر تکنیک‌های برنامه‌ریزی، پروژه‌ی زمان‌بندی پروژه تهیه می‌شود.

قبل از ارسال تخمین‌ها برای مرور، باید یکپارچگی و هم‌خوانی آن‌ها با یکدیگر دوباره کنترل و از درستی آن‌ها اطمینان حاصل شود.

قانون 11: کسی غیر از تخمین‌زننده‌ی اول باید تخمین‌ها را مرور کند.

اگر برای مرور شخص دیگری با مسوولیت مستقل وجود ندارد، باید ریسکی به سایر ریسک‌ها اضافه شود.

در نهایت پس از اجرای پروژه باید تخمین‌ها نگه‌داری شوند تا در تحلیل‌های بعدی مورد استفاده قرار گیرند.

قانون 12: اطلاعات پروژه‌ی خاتمه یافته باید نگه‌داری شوند.

به عبارت دیگر گزارش انجام یک پروژه می‌تواند راه‌گشای اجرای پروژه‌های بعدی باشد.

Re:

Fri, 04 Sep 2009 11:50:46 +0200

بر اساس سال 1387

1- فرمول محاسبه :

2- جدول ضریب های شغلی

3- جدول هزینه ها

4- فرمول نرمال سازی قیمت بر اساس کارفرما

Re:

Fri, 04 Sep 2009 14:14:07 +0200

نام کتاب: آموزش کار با ریجستری ویندوز
سطح : مقدماتی ، متوسط
نویسنده : وحید نصیری
حجم:102 کیلو بایت
تعداد صفحه : 16

دانلود

Re:

Fri, 04 Sep 2009 14:47:16 +0200

واژه Ajax سرنام عبارت Asynchronous JavaScript and XML و به معني <جاوا اسكريپت و XML آسنكرون يا نامتقارن> است. اي‌جكس فناوري جديدي است كه به كمك آن مي‌توان اينترفيس يك برنامه تحت وب را طوري ساخت كه وقتي كاربر روي دكمه يا لينكي كليك مي‌كند، كليه عمليات ارسال اطلاعات و دريافت نتايج در پشت صحنه انجام ‌شود و فقط آن قسمت از اينترفيس كه قرار است اطلاعات جديد را به نمايش درآورد تغيير ‌كند بدون اينكه تمام صفحه از نو بارگذاري شود. در اين مقاله مي‌خواهيم اين فناوري نوين و تحول آفرين را از جنبه‌هاي مختلف مورد بررسي قرار دهيم و با مباني فني آن آشنا شويم.

كمربندها را ببنديد

آيا از دنياي كلاسيك وب خسته شده‌ايد؟ آيا مايليد با چهره جديد وب آشنا شويد؟ آيا مي‌خواهيد با جديدترين فناوري دنياي برنامه‌نويسي وب آشنا شويد؟ براي پرواز آماده باشيد! مقصد ما يكي از استان‌هاي كشور جديد التاسيس Web 2.0 است. مي‌خواهيم با هم به دنياي هيجان انگيز Ajax سفر كنيم.

در سرزمين اي‌جكس چهره سايت‌هاي وب مانند نرم‌افزارهاي روميزي به نظر مي‌رسند. اكنون وب خانه دوم اطلاعات ديجيتالي شما است. حالا كه با داشتن يك خط اينترنت پرسرعت مي‌توانيد در تمام طول شبانه روز به اينترنت متصل باشيد، وقت آن فرارسيده كه نرم‌افزارهاي تحت وب نيز متحول شوند و كاركرد و قابليتي مانند نرم‌افزارهاي روميزي داشته باشند. به اين ترتيب فاصله و تفاوت ميان نرم‌افزارهاي دسكتاپ و نرم‌افزارهاي آنلاين ناپديد مي‌شود. ديگر لازم نيست وقتي روي دكمه submit كليك مي‌كنيد منتظر بارگذاري مجدد صفحه وب بمانيد. همه‌چيز فورا و به سرعت اتفاق مي‌‌افتد.

تصور كنيد به صورت آنلاين در حال خواندن نامه‌هاي الكترونيكي خود در يكي از سايت‌هاي ياهو يا جي‌ميل هستيد. فورا يادتان مي‌افتد كه بايد به كسي نامه‌اي بفرستيد. لازم نيست صفحه‌اي كه در حال مطالعه آن هستيد را ترك كنيد و يا با استفاده از ترفندهايي مانند رايت كليك و فرمان Open in New window يك پنجره جديد بازكنيد و منتظر بارگذاري مجدد صفحه شويد. شما فقط مي‌خواهيد يك پنجره جديد باز كنيد كه داخلش نامه خود را تايپ كنيد.

چه نيازي به بارگذاري مجدد آن‌همه اطلاعات جزئي و جنبي (مانند لوگوي سايت، نام آيدي شما و ...) است كه در اطراف اطلاعات اصلي به نمايش درآمده‌اند؟ اي‌جكس همين كار را براي شما مي‌كند. وقتي كه نامه خود را ارسال كرديد نيز فقط همان پنجره بسته مي‌شود و چند بايت براي سايت مقصد ارسال مي‌شود و اينترفيس صندوق پستي نامه‌هاي شما بدون اين‌كه تكان بخورد و يا دوباره به نمايش درآيد همچنان پيش چشم شما و منتظر فرمان بعدي است. در دنياي اي‌جكس دكمه‌هاي Back و Forward مرورگر معني و كاربرد خود را تقريبا از دست مي‌دهند.

همه دكمه‌هاي مورد نياز داخل اينترفيس سايت موجود است. برخلاف جهان Web 1.0، در دنياي اي‌جكس گشت و گذار در وب لزوما خطي نيست. اگر مي‌خواهيد از يك فروشگاه الكترونيكي خريد كنيد، مي‌توانيد محصول مورد نظرتان را به روش drag&drop داخل سبد بيندازيد و با فشردن دكمه نهايي، خريد خود را ثبت كنيد. پيغام ثبت موفقيت آميز سفارش براي شما نمايش داده مي‌شود و كار تمام است. لازم نيست از صفحه الف به صفحه ب و سپس از آنجا به صفحه ج برويد.

اي‌جكس چيست؟
اين واژه را اولين بار جسي جيمز گرت (Jesse James Garrett)، برنامه‌نويسي از شركت Adaptive Path در مقاله‌اي با عنوان <اي‌جكس: رهيافت جديدي در برنامه‌هاي تحت وب> به‌كار برد. اي‌جكس سرنام عبارت Asynchronous JavaScript and XML و به معني تركيب نامتقارن جاوا اسكپريپت و ‌XML است.

چرا نامتقارن؟ چون تركيب اين دو فناوري به شما كمك مي‌كند قسمتي از يك صفحه وب را بروز كنيد بدون اينكه لازم باشد <همزمان يا متقارن> با اين عمل، كل آن صفحه از نو بارگذاري شود. اين عمليات توسط شيء و فرماني به نام XMLHttpRequest انجام مي‌شود كه سال‌ها پيش، هنگام معرفي نسخه 4 مرورگر اينترنت اكسپلورر وارد اين نرم‌افزار شده و به دليل قابليت‌هاي جالبي كه دارد، اين روزها تمام مرورگرهاي معروف و قدرتمند وب مانند فايرفاكس و اپرا از آن پشتيباني مي‌كنند. به كمك اين شي‌ء مي‌توانيد برنامه‌هايي به زبان جاوا اسكريپت بنويسيد كه در پشت صحنه يك صفحه وب اطلاعاتي را به سرور بفرستند و داده‌هايي را دريافت كنند.

اي‌جكس اساسا رهاوردي از دنياي جاوا است و بار ديگر فناوري جاوا و زبان اسكريپت‌نويسي وابسته به آن را در كانون توجه برنامه‌نويسان قرار داده است. اما خبر خوب اينست كه چون همه پلتفرم‌هاي برنامه‌نويسي وب از قبيلPHP ،ASP.NET و JSP از جاوا اسكريپت و ‌XML پشتيباني مي‌كنند، فناوري اي‌جكس در همه اين پلاتفرم‌ها پياده‌سازي شده و حتي جالب است بدانيد كه تعداد ماژول‌هاي اي‌جكس نوشته شده براي دات نت و ‌PHP بيشتر از انواع جاوايي آن است.

مايكروسافت كه سال‌ها پيش از شيء XMLHttpRequest در نرم‌افزار Outlook Web Access استفاده كرد و جزو اولين ترويج‌دهندگان اين تكنيك به شمار مي‌رود اخيرا نرم‌افزاري به نام Atlas معرفي كرده كه مخصوص برنامه‌نويسي مبتني بر اي‌جكس است. اما چون اي‌جكس بر اساس جاوا كار مي‌كند بديهي است كه جنبش اپن سورس و خيل عظيم برنامه‌نويسان جاوا نيز بيكار نمانده‌ و مي‌كوشند تا دير نشده Ajax را به قلب دنياي نرم‌افزارهاي آزاد بياورند و از انحصاري شدن آن جلوگيري كنند تا اين فناوري به استاندارد جديد وب تبديل شود. به نظر مي‌رسد كه آنها موفق بوده‌اند زيرا حتي پياده‌سازي‌هاي دات نتي اي‌جكس نيز اغلب به صورت اپن سورس است.

مكانيزم Ajax
جسي جيمز گرت در مقاله معروف خود شيوه عمل اي‌جكس را چنين توضيح مي‌دهد: هر عمل از سوي كاربر كه به طور معمول موجب توليد يك تقاضاي HTTP شود به جاي ارسال مستقيم به وب، موجب فراخواني يك فرمان جاوا اسكريپتي و هدايت آن به موتور اي‌جكس مي‌شود. هر نوع پاسخي به كاربر از سوي سرور (مانند كنترل صحت داده‌هاي وارد شده در يك فرم ورود اطلاعات، ويرايش اطلاعات در حافظه و حتي برخي از انواع هدايت كاربر در سايت) نيازي به ارسال يك صفحه جديد به سمت كاربر ندارد و تنها همان قسمتي كه بايد تغيير كند بروز مي‌شود.

به طور سنتي وقتي كاربر فرمي را پرمي‌كند و به سايت ارسال مي‌كند، وب سرور با بارگذاري مجدد يا تازه‌سازي صفحه (refresh) و نمايش يك پيغام و يا نتيجه پردازش اطلاعات، به او پاسخ مي‌دهد و به همين دليل هم وقت سرور براي ارسال كل محتواي آن صفحه گرفته مي‌شود و هم كاربر بايد براي دريافت كامل آن صفحه منتظر بماند؛ كه نتيجه آن كاهش بازده سرور، مصرف پهناي باند و تلف شدن وقت و هزينه است. اما به‌كارگيري تكنيك اي‌جكس اين مشكلات را به طرز قابل‌ملاحظه‌اي كاهش مي‌دهد.

گوگل باز هم پيشتار

همانطور كه جسي جيمز گرت مي‌نويسد، گوگل در ميان سايت‌هاي اينترنتي از نظر ميزان به‌كارگيري فناوري اي‌جكس پيشتاز است و اين تكنيك را در نرم‌افزار سايت‌هاي Orkut ،Gmail ،Google Groups، سيستم Google Suggest و سرويس Google Maps به كار برده است. همچنين به گفته گرت بسياري از قابليت‌هاي دوست داشتني Flickr، سايت به اشتراك‌گذاري عكس ياهو، و نيز موتور جستجوي A9 در سايت آمازون بر اساس اي‌جكس كار مي‌كنند.

گرت مي‌نويسد: اگر موتور اي‌جكس براي پاسخ دادن به كاربر نيازمند گرفتن اطلاعاتي از سمت سرور است، اگر قرار است داده‌ها براي پردازش به سرور ارسال شوند، اگر لازم است كدهاي اضافي براي نمايش تغييرات اينترفيس بارگذاري شوند، اگر نياز به بازيابي و بيرون كشيدن اطلاعات از بانك اطلاعاتي باشد، همه اين كارها به‌طور آسنكرون و با استفاده از XML، بدون اينكه وقفه‌اي در تماس ميان كاربر و اينترفيس نرم‌افزار به‌وجود آيد توسط موتور اي‌جكس انجام خواهد شد.

شكل 1

شكل 2

شكل‌هاي 1 و 2 تصاويري هستند كه گرت در مقاله خود استفاده كرده است. شكل 1 مقايسه‌اي است كه نشان مي‌دهد كه برنامه‌هاي تحت وب سنتي چگونه كنش‌هاي كاربر را مديريت مي‌كنند و اي‌جكس چگونه همين عمليات را كنترل مي‌كند.

شكل 2 مقايسه ديگري است كه نشان مي‌دهد اگر تعامل كاربر با يك سايت را در محور زمان ترسيم كنيم، چه تفاوتي ميان فرآيند ارسال و دريافت داده‌ها در نرم‌افزارهاي سنتي و نرم‌افزارهاي مبتني بر فناوري اي‌جكس وجود دارد.

اگر به نمودار شكل 2 دقت كنيد متوجه مي‌شويد كه هنگامي كه اينترفيس يك برنامه وب از اي‌جكس استفاده مي‌كند، تماس ميان كاربر و اينترفيس هرگز قطع نمي‌شود. او همواره نرم‌افزار را در دسترس و پيش روي خود مي‌بيند و موتور اي‌جكس در پشت صحنه عمليات ارسال و دريافت داده‌ها را مديريت مي‌كند.

مزايا و معايب Ajax
طي سال‌هاي اخير صنعت نرم‌افزار در عرصه وب به سوي توليد سيستم‌هايي حركت كرده‌است كه هرچه بيشتر مستقل از نوع سيستم‌عامل و مرورگري باشد كه كاربر استفاده مي‌كند.

نگاهي به سير تحولات مربوط به زبان‌هاي برنامه‌نويسي وب مانند PHP و ASP از يك‌سو و كاهش اقبال برنامه‌نويسان به فناوري‌هايي همچون ActiveX و Java Applet در سمت كلاينت از سوي ديگر، مويد اين نكته است.

در واقع يكي از دلايل مهم توجه دنياي نرم‌افزار به فناوري اي‌جكس همين است. اين دستاورد برخلاف فناوري‌هايي مانند Macromedia Flash نيازمند نصب هيچ نرم‌افزار الحاقي و اضافي روي مرورگر نيست و همين حالا بستر لازم براي پياده‌سازي اي‌جكس روي ميليون‌ها سايت و مرورگر وب وجود دارد. در اين ميان، اتكاي اي‌جكس بر فناوري XMLاز اهميت ويژه‌اي برخوردار است.

زيرا XML ماهيتا يك فناوري باز است كه انعطاف‌پذيري زيادي دارد و هم‌اكنون در مقياس گسترده‌اي در نرم‌افزارهاي تحت وب، از سيستم‌هاي تجارت‌الكترونيك گرفته تا نرم‌افزارهاي مديريت محتواي سايت‌هاي وب و فناوري‌هايي همچون وب‌سرويس، ‌RSS و حتي پادكستينگ مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

ظهور اي‌جكس نشان مي‌دهد كه فناوري XML هنوز قابليت‌هاي كشف‌نشده‌‌اي دارد كه همچنان بكر مانده‌اند و مي‌توانند منشا تحولات بزرگ در سيستم‌هاي اطلاعاتي و ارتباطي باشند.

طعم كد Ajax چگونه است؟

ورود به مباحث كد‌نويسي اي‌جكس مقوله پيچيده و مفصلي است كه در اين مقاله نمي‌گنجد، ولي خالي از لطف نيست كه كمي با شكل و قيافه كدهاي اي‌جكس آشنا شويد. كد زير نمونه‌اي از اعلان شي ءXMLHttpRequest را نشان مي‌دهد:

كد1

كد 2 نمونه‌اي از اعلان شي‌ء ‌XMLHttpRequest را در مرورگرهاي مايكروسافتي نشان مي‌دهد:

كد 2

كد 3 نمونه‌اي از كد‌نويسي جاوا اسكريپت را نشان مي‌دهد. در اي‌جكس به وفور از متدولوژي DOM در جاوا اسكريپت و DHTML استفاده مي‌كنيم:

كد 3

كد 4 نيز نمونه‌‌اي از روش ارسال يك تقاضا به وسيله Ajax را نشان مي‌دهد:

كد 4

اين تقاضا مي‌تواند مثلا از قسمتي از يك صفحه وب به صورت كد 5 باشد:

كد 5

نهايتا پاسخ دريافت شده از سمت سرور را نيز مي‌توان به وسيله كدي شبيه به كد 6 مورد استفاده قرار داد:

كد 6

در همين ارتباط، رويكرد اي‌جكس به سمت فناوري وب‌سرويس قابل توجه است. از آنجا كه ‌Ajax تا حد زيادي به معماري XMLHttpRequest وابسته است، اين قابليت را دارد كه فرامين ارسال و دريافت اطلاعات را نه فقط از طريق سايت اصلي نمايش‌ دهنده يك صفحه وب، بلكه از طريق سايت‌هاي ديگري كه احتمالا اطلاعات خود را بر بستر وب سرويس و ‌XML قرار داده‌اند نيز دريافت كند. بنابراين اي‌جكس بالقوه يك فناوري سازگار با وب سرويس نيز هستد.
مزيت مهم ديگر Ajax بهره‌گيري آن از استاندارد CSS است.

استانداردي كه به تنهايي منشا تحولات ديگري در زمينه اينترفيس نرم‌افزارهاي وب است و در آينده بسيار نزديك به وجه غالب صفحه‌آرايي و اينترفيس سايت‌هاي وب تبديل خواهد شد. توجه اي‌جكس به CSS شان مي‌دهد كه اين فناوري همزمان با به‌كارگيري جاوا اسكريپت و ‌XML براي مديريت داده‌ها، از استاندارد پيشرفته‌اي براي اينترفيس وب استفاده مي‌كند و مي‌توان حقيقتا آن را يك فناوري مرتبط با اينترفيس ( و نه فقط تعامل ميان كلاينت و سرور) تلقي كرد.

با اين وجود، اي‌جكس معايبي نيز دارد و اين معايب موضوع بحث بسياري در محافل برنامه‌نويسي روي اينترنت است. يكي از مسائلي كه به عنوان ايراد مطرح شده، دشواري تغيير عادت كاربران در استفاده از كليدهاي Back وForward و Refresh در مرورگرهاي وب است. يكي از مشكلات برنامه‌نويسان وب همواره اين است كه يا بايد كاربر را عادت دهند كه هرچه كمتر از اين دكمه‌ها استفاده كند و يا نرم‌افزار خود را طوري بنويسند كه اگر كاربر سهوا يا عمدا از اين دكمه‌ها استفاده كرد، نرم‌افزار دچار اشتباه و خطا در تفسير عمل كاربر نشود.

به عنوان مثال هنوز بسياري از سايت‌هاي تجارت الكترونيكي كه به كار فروش محصولات مشغولند هنگام طي شدن مراحل نهايي خريد آنلاين به كاربر هشدار مي‌دهند كه حين پردازش يك سفارش (يعني درست در لحظه‌اي كه فرمان نهايي از سوي كاربر ارسال شده است و هنوز صفحه نمايش پيغام ثبت موفقيت‌آميز سفارش يا عدم ثبت آن براي وي نمايش داده نشده) از فشردن كليد Refresh جدا پرهيز كنند وگرنه ممكن است از كارت اعتبار آنها دوبار پول كسر شود. همچنين استفاده از دكمه‌هاي Back و Forward در عملياتي كه به آساني برگشت‌پذير نيستند ممكن است باعث گيج شدن كاربر است.

مثلا اگر نامه‌هاي داخل صندوق پستي خود را پاك كنيد، استفاده از دكمه Back هرگز اين عمل را Undo نمي‌كند. همچنين اگر يك قلم كالا به سبد خريد آنلاين خود اضافه كنيد، فشردن دكمه‌Back ممكن است در ظاهر چنين نشان دهد كه آن قلم كالا مجددا از سبد برداشته شده اما در سمت سرور همچنان در سبد خريد كاربر باشد. از آنجا كه فناوري اي‌جكس عمل ‌Navigation يا راهبري در يك سايت را به روندي غير‌خطي تبديل مي‌كند، تمام اين مشكلات به شكل حادتري ممكن است بروز كند.

در واقع با حضور Ajax، كاركرد سيستم History مرورگر به مساله‌اي بغرنج تبديل مي‌شود. زيرا برنامه‌نويس يا بايد با گنجاندن دكمه‌ها و فرامين اضافي، مكانيزم ‌Undo را بازسازي كند و يا موتور اي‌جكس را طوري بنويسد كه فشردن دكمه ‌Back خود به خود موجب احظار فرمان Undo شود.

در هر دو صورت كار برنامه‌نويس آسان نخواهد بود. البته در اين زمينه ترفندها و تكنيك‌هايي هم ابداع شده است. از جمله، استفاده از تگ ‌IFRAME مخفي در اينترفيس صفحه كه موتور اي‌جكس بتواند در صورت فشرده شدن دكمهBack از سوي كاربر، نسخه‌هاي پيشين نمايش داده شده از اينترفيس را از انباره ‌History مرورگر بيرون بكشد و دوباره در چرخه عمليات موتور اي‌جكس وارد كند. اين ترفند هم‌اكنون در سرويس Google Maps استفاده مي‌شود.
مشكل ديگري كه در رابطه با اي‌جكس وجود دارد، بي معني شدن مفهوم Bookmark است.

بازهم مكانيزم غيرخطي اي‌جكس مشكل ساز مي‌شود. آيا شما مي‌توانيد در نرم‌افزارهاي معمولي دسكتاپ يك لحظه مشخص را Bookmark كنيد و دوباره به آن برگرديد؟ بعضي از نرم‌افزارها مانند فتوشاپ
(سيستم Action history) اين‌كار را انجام مي‌دهند، ولي اغلب نرم‌افزارها چنين نيستند. در واقع به سختي مي‌توان از لحظات مختلف يك نرم‌افزار عكس گرفت و snapshot تهيه كرد.

اين‌كار به يك انباره پيچيده نياز دارد كه هم حالت‌هاي مختلف اينترفيس و هم وضعيت‌هاي متفاوت داده‌ها را قبل و پس از تغييرات در خود نگه دارد. البته درمورد Ajax راهكارهايي در اين زمينه پيشنهاد شده است. از جمله استفاده از anchor در HTML كه پس از علا‌مت َ‌ در يك URL ‌ظاهر مي‌شود. از آنجايي كه جاوا اسكريپت امكان به روزرساني دايناميك آنكورها را دارد، بعضي برنامه‌نويسان پيشنهاد كرده‌اند كه از اين ترفند براي نگهداري حالات مختلف يك برنامه مبتني بر اي‌جكس استفاده شود. تكنيكي كه ممكن است در زمينه حل مشكل دكمه‌هاي Back و Forward نيز سودمند واقع شود.

يك مشكل عمده ديگر نيز در ارتباط با اي‌جكس وجود دارد. اين فناوري به شدت متكي به ‌XMLHttpRequest است و اين شيء به دلايل امنيتي طي ماه‌هاي اخير هرچه بيشتر و بيشتر در نسخه‌هاي جديد مرورگرها محدود شده است. زيرا اگر هر كلاينتي بتواند از هر نقطه‌اي به هر سروري اين فرمان را بفرستد، آنگاه تهديد‌هاي امنيتي عليه سايت‌ها افزايش مي‌يابد. محدوديت‌هاي جديد اعمال‌شده در نسخه‌هاي اخير مرورگرها موجب شده كه فرمانXMLHttpRequest به‌غير از سايتي كه صفحه وب از آنجا آمده است نتواند با سايت ديگري ديالوگ داشته باشد و اين مسئله در تناقض با كاربرد اي‌جكس در زمينه وب‌سرويس است.

البته براي غلبه بر اين مشكل راه‌حل‌هايي هم پيشنهاد شده است، از جمله اين‌كه شي ‌ءXMLHttpRequest مي‌تواند تقاضاي ديالوگ با سايت‌هاي ديگر را به يك وب سرويس روي سايتي كه صفحه وب از آنجا آمده است بفرستد و اين وب‌سرويس (كه روي ميزبان سايت قرار دارد و با تمام اينترنت در ارتباط است) به صورت يك واسطه عمل كند و تقاضاهاي مورد نظر را براي سايت مقصد ارسال كند. اين وب سرويس‌هاي واسطه اصطلاحا Application Proxy ناميده مي‌شوند.

البته اي‌جكس مشكلات كوچك و جنبي ديگري هم دارد كه چندان مايه نگراني نيست ولي به هرحال قابل لمس هستند. به عنوان نمونه، نرم‌افزارهاي مبتني بر اي‌جكس از حجم زيادي جاوا اسكريپت استفاده مي‌كنند كه همه اينها در هر session دست‌كم يك‌بار بايد روي مرورگر بارگذاري شوند. بنابراين اولين باري كه چنين اينترفيسي بارگذاري مي‌شود صفحه وب آن‌قدر سنگين مي‌شود كه حتي با ارتباط باندپهن هم چند لحظه طول مي‌كشد كه صفحه بارگذاري شود.

در چنين شرايطي نوشتن يك موتور اي‌جكس هوشمند كه با كمتر ميزان كد بتواند بهترين كاركرد را داشته باشد، خود به يك چالش برنامه‌نويسي تبديل مي‌شود؛ ضمن اين‌كه كاربران وب در كشورهايي كه سرعت دسترسي به اينترنت در آنها به طور معمول زياد نيست بايد هنگام بارگذاري صفحات وب اين‌چنيني صبر پيشه كنند و برنامه‌نويسان نيز مراقب باشند تا در صورتي كه به دليل كندي خط يا قطع شدن‌ها لحظه‌اي آن، كدهاي جاوا اسكريپت به طور كامل روي مرورگر بارگذاري نشد، نرم‌افزار دچار خطا و اشتباه نشود و بتواند اين مشكلات را از طريق بارگذاري مجدد و هوشمندانه كد جاوا اسكريپت روي كلاينت، مديريت كند.

جنبش Open Ajax هم از راه رسيد

در كنار همه تحولاتي كه به دنبال ظهور پديده اي‌جكس در صنعت نرم‌افزار پديد آمده است، يك خبر مهم نيز قابل توجه است. شركت IBM كه خود از پيشگامان فناوري XML است، در ابتداي ماه فوريه 2006 اعلام كرد يك ائتلاف بزرگ صنعتي متشكل از شركت‌‌هاي بورلند، BEA Systems ،Zend، ناول، ياهو، موزيلا، ردهت، اوراكل و بنياد اكليپس ايجاد كرده است كه در نظر دارد براي توسعه يك پياده‌سازي فراگير و اپن سورس از اي‌جكس تلاش كند. پيش بيني مي‌شود كه اين پياده‌سازي به يكي از استانداردهاي اصلي اي‌جكس در صنعت نرم‌افزار تبديل شود. آي‌بي‌ام در نظر دارد مجموعه Toolkit ‌پيشنهادي خود را از طريق بنيادهاي موزيلا و اكليپس در دسترس جامعه اپن سورس قراردهد. در همين رابطه شركت Zimbra، يك سازنده نرم‌افزارهاي مبتني بر اي‌جكس درنظردارد مجموعه Toolkit خود را تحت ليسانس موزيلا و Apache در اختيار برنامه‌نويسان قرار دهد.

در عين حال وقتي حجم جاوا اسكريپت بارگذاري شده روي كلاينت افزايش مي‌يابد سرعت پردازش كامپيوتري كه كاربر استفاده مي‌كند نيز به يك مسئله تبديل مي‌شود. به بيان ديگر، اي‌جكس‌ شديدا منابع و resource ‌هاي سيستم را به‌كارمي‌گيرد، چنانكه به جرات مي‌توان گفت نرم‌افزارهاي مبتني‌بر Ajax براي كاربراني كه از كامپيوترهاي ضعيف و قديمي استفاده مي‌كنند قابل استفاده نيست.

اگر فرض را بر اين بگذاريم كه اين يك مشكل عمومي است و نه مختص وب، يعني كامپيوترهاي قديمي از اجراي نسخه جديد نرم‌افزارهاي مخصوص دسكتاپ نيز ناتوانند تا چه برسد به وب، آنگاه اين مشكل چندان اهميتي ندارد زيرا به مرور زمان، با جايگزين شدن سيستم‌هاي جديد، مسئله حل خواهد شد. در چنين شرايطي ممكن است كندي بارگذاري و اجراي كدهاي جاوا اسكريپت در نرم‌افزارهاي مبتني بر اي‌جكس عملا مزيت كاهش زمان انتظار براي بارگذاري مجدد صفحه را خنثي كند و نقض غرض شود. خوشبختانه مرتبا پردازنده هاي سريع‌تري وارد بازار مي‌شوند و مي‌توان اميدوار بود كه اين مشكل قبل از آن‌كه جدي شود، ناپديد شود.

پياده سازي Ajax
يكي ديگر از مشكلاتي كه در ارتباط با اي‌جكس به نظر مي‌رسد اينست كه كار زيادي از برنامه‌نويس مي‌طلبد و در حال حاضر اجراي موفقيت‌آميز يك اينترفيس حرفه‌اي مبتني بر اي‌جكس كاري بسيار دشوار و وقت‌گير است. يعني‌Ajax به همان اندازه كه كار بازديدكننده‌ها را آسان مي‌كند، كار برنامه‌نويسان را مشكل مي‌كند! با اين حال اي‌جكس روي پلتفرم‌هاي مختلف پياده‌سازي شده و مجموعه ابزارهاي مختلفي براي تسهيل كار برنامه‌نويسان عرضه شده است تا تجربه شيرين‌تري از Ajax داشته باشند.

برنامه‌نويسان ASP.NET در صورتي كه از نسخه دات نت 1.1 استفاده مي‌كنند مي‌توان از ماژولAjax.NET استفاده كنند كه اولين پياده‌سازي دات‌نتي اي‌جكس و رايگان است. مايكروسافت در ASP.NET 2.0 اين فناوري را با نام Atlas وارد پلتفرم كرده است كه علاقه‌مندان مي‌توانند يكراست سراغ آن بروند.

براي پلتفرم جاوا نيز چندين پياده‌سازي مختلف، اغلب اپن سورس، وجود دارد. از جمله AjaxAnywhere و AjaxTagsرا ببينيد. همچنين چندين پياده‌سازي مخصوصPHP مي‌توانيد پيدا كنيد. ماژول‌هاي CPAINT و xajax از آن جمله‌اند. ماژول CPAINT براي ASP نيز قابل استفاده است. چند ماژول ديگر هم مانند GeneXus وجود دارند كه مالتي پلتفرم هستند. براي هريك از پلتفرم‌هاي Perl ،ColdFusion و Python نيز دست‌كم يك پياده‌سازي معروف وجود دارد. فهرست كامل همه اين پياده‌سازي‌ها را به همراه آدرس سايت و لينك دانلود آنها را مي‌توانيد در ضميمه آنلاين همين مقاله كه همزمان با انتشار اين شماره در بخش دانلود سايت ماهنامه شبكه قرار مي‌گيرد، پيدا كنيد.

Re:

Fri, 04 Sep 2009 15:17:37 +0200

آدرس سايت شما :
ايميل شما :

توجه داشته باشيد كه براي ثبت در موتورهاي جستجو، سايت يا وبلاگتان بايد آنلاين و فعال باشد. همچنين وارد نمودن ايميل الزامي است.

مشخص كنيد كه وبگاهتان در كدام موتور هاي جستجو به ثبت برسند:
Google.com	Google PK	Google SA
WhatUseek.com	InfoTiger.com	Rediff.com
ScrubTheWeb.com	EntireWeb.com	SearchIt.com
SusySearch.com	Abacho.co.uk	SearchUK.com
AxxaSearch	Al-Bawaba(Arabic)	AllTheWeb.com
Altavista.com	Altavista DE	Altavista UK
Anzwers	Canada	Direct Hit
Excite	Excite UK	Fireball
Go	Hotbot	Infomak
Infoseek	Lycos	Lycos EU
National Dir	Northernlight	Voila
Web Crawle	Web Top	Web Wombat
TrueSearch.com	GigaBlast.com	Splatsearch.com
Voila.com	Hotbot UK	ExactSeek.com
Onseek.com	Abacho	Abacho.de
Aesop.com	Active7	Aeiwi
Al-Bawaba	Alexa	Amfibi
Amidalla	AxxaSearch	Beena.com
BestYellow	BigFinder	Blinkx.com
Claymont.com	Cipinet.com	CozyCabin
CurryGuide	Crucesonline.com	Debra4homes
Derfinder.at	DMchat	EntireWeb
Epicurus.com	Evisum.com	Free-1.com
Gigablast	Google	Hawaianportal
Hitseek.de	Hypermaze.com	Iguana.com.mx
Internet Cruiser	Internetvitrine.de	InfoProbe.net
InfoSniff	InfoTiger	Jerkasmarknad
Kaufen.ch	Kel.nl	KnowBe
List-Team	Linkball.de	Logo22.de
Lookseek.com	Maxishop.de	Meet.de
Metaeureka.com	MixCat	MSN (BCentral)
MyProwler	Nathan.de	Noago
Objects Search	Paginanl.nl	Promosearch.de
Quicksurfer.de	Railler.nl	Ravencom.net
Rediff.com	Search.ch	Search2003.de
Search Ave	Searchdepo.com	SearchEngine
SearchIt	Searchmaster.de	Searchmax.de
Search-o-rama	Searchramp.com	SearchStar.de
SearchUK.com	Searchweb	SearchWho
Sootle	Spider.de	Splatsearch.com
Subjex	Suchefix.de	Surfgopher
SusySearch	Technikfuchs24.de	Tooga.de
Topica.de	Tripple.net	Verdwaald.nl
W8.net	Walhello	Webaapje.com
WebCactus	Webdich.de	Web-friend.com
WebSquash	WebWizard	WhatUseek
Witch.de	WotBox	Wuup.de
XXLnet.de	Yammo.de	Yatus.de
Yaq.com	Yoodel.com	Zoeky.nl

چند نکته برای مدیران سایت جهت اضافه کردن سایت به موتورهای جستجو

1- همیشه قبل از ارسال آدرس صفحات مطمئن شوید که صفحه شما در آن موتور جستجو وجود نداشته باشد. در صفحات شما نباید اتصالات شکسته وجود داشته باشد. صفحاتی که اتصالات شکسته دارند بخوبی در موتورهای جستجو ثبت نمی شوند.
2- اگر در سایتتان از فریم (Frame) استفاده می کنید، ثبت سایت شما در موتورهای جستجو می تواند با مشکل مواجه شود. بهترین کار این است که یک نسخه بدون فریم از سایت خود تهیه کنید و این نسخه را به موتور جستجو معرفی کنید. البته شما می توانید صفحه داخلی فریم را بصورت مستقل به موتور جستجو معرفی کنید.
3- روباتهای موتور جستجو نمی توانند سایتهائی که برای ورود نیاز به شناسه کاربر و کلمه عبور دارند را، ثبت کنند. این روباتها هیچیک از صفحاتی که نیاز به پر کردن فرم داشته باشند را نمی توانند ثبت کنند. علاوه بر این سایتهائی که داراری فرمهای جستجو هستند را هم به خوبی ثبت نمی کنند چرا برای دستیابی به اطلاعات نیاز به پر کردن فرمهای جستجو است. یک راه حل، ارائه صفحات ثابت برای این اطلاعات است. بعنوان مثال فروم ها (Forum) می توانند با ارائه مطالب فروم در صفحات ثابت ، آنرا به موتورهای جستجو معرفی کنند.
4- صفحات پویا روباتهای موتور جستجو را بلوکه می کنند. هر آدرسی که به همراه علامت سوال (؟) یا علامت & باشند توسط این روباتها در نظر گرفته نمی شوند.
5- بیشتر موتورهای جستجو نمی توانند متون موجود در تصاویر را در ثبت خود در نظر بگیرند. این اطلاعات بایستی بصورت دیگری در سایت ارائه شوند تا توسط موتورهای جستجو ثبت شوند.
6- اگر سایت شما سرعت پائینی دارد یا اینکه حجم صفحه سایت شما زیاد است، موتورهای جستجو در ثبت کردن سایت شما شکل دارند. سعی کنید اندازه صفحات سایت خود را طوری کوچک طراحی کنید ( از نظر حجم) که با سرعت مناسبی دیده شود. این نکته هم می تواند در در رضایت بازدیدکنندگان سایت شما موثر باشد و هم در ضریب اطمینان از ثبت شدن توسط موتورهای جستجو. بهترین اندازه برای هر صفحه با تمام تصاویر و اشیاء موجود در آن بین 50 تا 70 کیلو بایت است.
7- اگر فقط صفحه اول سایت خود را به موتور جستجو معرفی کنید، انتظار نداشته باشید که همه اتصالات موجود در سایت شما در موتور جستجو ثبت شود. هرچند بعضی از موتورهای جستجو تمام اتصالات را صبت می کنند اما شما به این مسئله اطمینان نداشته باشید و تک تک صفحات خود را در موتورهای جستجو معرفی کنید.
8- اگر زمانیکه روبات موتور جستجو به سایت شما مراجعه می کند سایت شما در دسترس نباشد، سایت شما ثبت نخواهد شد. حتی بدتر از این ،در شرایطی خاص سایت شما که قبلا در موتور جستجو ثبت شده بوده، در این حالت از لیست حذف خواهد شد. سعی کنید هاستینگ سایت خود را از شرکتهائی تهیه کنید که در 99.5 درصد موارد سایت شما در دسترس باشد.
9- اگر زمانیکه روبات موتور جستجو به سراغ سایت شما می آید، سایت شما در دسترس نباشد، نمی تواند آنرا ثبت کند. حتی بدتر از این ، اگر قبلا سایت شما ثبت شده باشد در این حالت سایت شما از لیست خارج خواهد شد. بنابراین تلاش کنید که سایت شما همیشه در دسترس باشد. همیشه وضعیت سایت خود را در موتور جستجو بررسی کنید . اگر این اتفاق برای سایت شما افتاد سعی کنید مجددا سایت خود را در آن موتور جستجو ثبت کنید.
10- موتورهای جستجو به سایتهائی که در آنها کلمات کلیدی زیاد تکرار شده اند (مانند سایتهائی که بصورت سوال و جوابی هستند) حساس هستند و آنها را ثبت نمی کنند. سعی کنید هر صفحه سایت شما به گونه ای باشد که تعداد تکرا کلمات کلیدی در آنها از یک حد معین بیشتر نباشد. برای ارزیابی سایت خود می توانید از ابزارهای رایگان موجود در اینترنت استفاده کنید و نرخ تکرار کلمات کلیدی را مشخص کنید.
11- اگر سایت شما به گونه ای است که وقتی کاربر وارد آن می شود ، او را به یک آدرس دیگر ارجاع می دهید یا اینکه از تگهای مربوط به بروزرسانی خودکار صفحه استفاده می کنید، موتورهای جستجو با ثبت آن مشکل دارند. در این حالتها یک روبات موتور جستجو تصور می کند که شما می خواهید آی پی سایت خود را پنهان کنید یا اینکه با اینکار قصد افزایش رتبه سایت خود را دارید.
12- اگر سایت خود را می خواهید در یک دایرکتوری ثبت کنید، این احتمال وجود دارد که سایت شما توسط یک شخص بررسی شود . سایت شما در صورتی ثبت خواهد شد که شرایط لازم را داشه باشد. برای اطمینان از ثبت سایت شما در یک دایرکتوری بایستی راهنما صبت سایت را حتما مطالعه کنید و از شرایط آن مطلع شوید.
13- تعدادی از موتورهای جستجو سایتهای رایگان را ثبت نمی کنند. استدلال آنها این است که در بیشتر موارد چنین سایتهائی مطالب ارزشمندی ندارند. اگر می خواهید سایت شما در موتورهای جستجو رتبه خوبی داشته باشد، سعی کنید که سایت خودتان را خریداری کنید . البته در این مورد استثنائی هم وجود دارد. وبلاگها نمونه ای از سایتهای رایگان هستند که در موتورهای جستجو بخوبی ثبت شده و رتبه مناسبی نیز دارد.
14- بعضی از موتورهای جستجو صفحاتی را که از طریق صفحه خانگی سایت قابل دسترسی نیستند، در ثبت سایت در نظر نمی گیرند. مثلا HotBot اینگونه عمل می کند. اگر شما صفحاتی دارید که نقش ورودی کاربران به سایت شما را دارد باید این نکته را درنظر بگیرید.
15- اطمینان حاصل کنید موتور جستجوئی که روی آن کار میکنید محدودیتی برای تعداد لینکهای ثبت شده ( متعلق به یک سایت ) ندارد. تعدادی از موتورهای جستجو برای ثبت لینکهای یک سایت در هر روز محدودیت قائل می شوند. سعی کنید قبل از شروع به ثبت لینکهای سایت، از این محدودیتها مطلع شوید.
16- امکان دارد که بدلیل تعدادی از خطاهای موتور جستجو مقداری از اطلاعات ثبت شده ، حذف شوند. برای اطمینان از اینکه سایت شما در موتور جستجو همیشه وجود دارد، مرتبا وضعیت سایت خود را بررسی کنید. در صورتیکه مشکلی در دیدن سایت خود در موتورهای جستجو داشتید، مجددا سایت خود را ثبت کنید.
17- روشهای ارزیابی سایت در موتورهای جستجو مرتبا تغییر میکند. لازم است که در دوره های خاصی با بررسی این تغییرات سایت خود را بازسازی کنید. همیشه باید در جریان این تغییرات قرار داشته باشید. برای این منظور می توانید در سایتهائی که در این زمینه مطلب می نویسند ، عضو شوید و از آخرین تغییرات آن مطلع شوید.

Re:

Tue, 08 Sep 2009 10:40:46 +0200

● تقسيم بندی بر اساس توپولوژی . الگوی هندسی استفاده شده جهت اتصال کامپيوترها ، توپولوژی ناميده می شود. توپولوژی انتخاب شده برای پياده سازی شبکه ها، عاملی مهم در جهت کشف و برطرف نمودن خطاء در شبکه خواهد بود. انتخاب يک توپولوژی خاص نمی تواند بدون ارتباط با محيط انتقال و روش های استفاده از خط مطرح گردد. نوع توپولوژی انتخابی جهت اتصال کامپيوترها به يکديگر ، مستقيما" بر نوع محيط انتقال و روش های استفاده از خط تاثير می گذارد. با توجه به تاثير مستقيم توپولوژی انتخابی در نوع کابل کشی و هزينه های مربوط به آن ، می بايست با دقت و تامل به انتخاب توپولوژی يک شبکه همت گماشت . عوامل مختلفی جهت انتخاب يک توپولوژی بهينه مطرح می شود. مهمترين اين عوامل بشرح ذيل است :

هزينه . هر نوع محيط انتقال که برای شبکه LAN انتخاب گردد، در نهايت می بايست عمليات نصب شبکه در يک ساختمان پياده سازی گردد. عمليات فوق فرآيندی طولانی جهت نصب کانال های مربوطه به کابل ها و محل عبور کابل ها در ساختمان است . در حالت ايده آل کابل کشی و ايجاد کانال های مربوطه می بايست قبل از تصرف و بکارگيری ساختمان انجام گرفته باشد. بهرحال می بايست هزينه نصب شبکه بهينه گردد.
انعطاف پذيری . يکی از مزايای شبکه های LAN ، توانائی پردازش داده ها و گستردگی و توزيع گره ها در يک محيط است . بدين ترتيب توان محاسباتی سيستم و منابع موجود در اختيار تمام استفاده کنندگان قرار خواهد گرفت . در ادارات همه چيز تغيير خواهد کرد.( لوازم اداری، اتاقها و ... ) . توپولوژی انتخابی می بايست بسادگی امکان تغيير پيکربندی در شبکه را فراهم نمايد. مثلا" ايستگاهی را از نقطه ای به نقطه ديگر انتقال و يا قادر به ايجاد يک ايستگاه جديد در شبکه باشيم .
سه نوع توپولوژی رايج در شبکه های LAN استفاده می گردد :
BUS
STAR
RING
توپولوژی BUS . يکی از رايجترين توپولوژی ها برای پياده سازی شبکه های LAN است . در مدل فوق از يک کابل بعنوان ستون فقرات اصلی در شبکه استفاده شده و تمام کامپيوترهای موجود در شبکه ( سرويس دهنده ، سرويس گيرنده ) به آن متصل می گردند.
مزايای توپولوژی BUS
- کم بودن طول کابل . بدليل استفاده از يک خط انتقال جهت اتصال تمام کامپيوترها ، در توپولوژی فوق از کابل کمی استفاده می شود.موضوع فوق باعث پايين آمدن هزينه نصب و ايجاد تسهيلات لازم در جهت پشتيبانی شبکه خواهد بود.
- ساختار ساده . توپولوژی BUS دارای يک ساختار ساده است . در مدل فوق صرفا" از يک کابل برای انتقال اطلاعات استفاده می شود.
- توسعه آسان . يک کامپيوتر جديد را می توان براحتی در نقطه ای از شبکه اضافه کرد. در صورت اضافه شدن ايستگاههای بيشتر در يک سگمنت ، می توان از تقويت کننده هائی به نام Repeater استفاده کرد.

معايب توپولوژی BUS
- مشکل بودن عيب يابی . با اينکه سادگی موجود در تويولوژی BUS امکان بروز اشتباه را کاهش می دهند، ولی در صورت بروز خطاء کشف آن ساده نخواهد بود. در شبکه هائی که از توپولوژی فوق استفاده می نمايند ، کنترل شبکه در هر گره دارای مرکزيت نبوده و در صورت بروز خطاء می بايست نقاط زيادی بمنظور تشخيص خطاء بازديد و بررسی گردند.
- ايزوله کردن خطاء مشکل است . در صورتيکه يک کامپيوتر در توپولوژی فوق دچار مشکل گردد ، می بايست کامپيوتر را در محلی که به شبکه متصل است رفع عيب نمود. در موارد خاص می توان يک گره را از شبکه جدا کرد. در حالتيکه اشکال در محيط انتقال باشد ، تمام يک سگمنت می بايست از شبکه خارج گردد.
- ماهيت تکرارکننده ها . در موارديکه برای توسعه شبکه از تکرارکننده ها استفاده می گردد، ممکن است در ساختار شبکه تغييراتی نيز داده شود. موضوع فوق مستلزم بکارگيری کابل بيشتر و اضافه نمودن اتصالات مخصوص شبکه است .
توپولوژی STAR . در اين نوع توپولوژی همانگونه که از نام آن مشخص است ، از مدلی شبيه "ستاره" استفاده می گردد. در اين مدل تمام کامپيوترهای موجود در شبکه معمولا" به يک دستگاه خاص با نام " هاب " متصل خواهند شد.
مزايای توپولوژی STAR
- سادگی سرويس شبکه . توپولوژی STAR شامل تعدادی از نقاط اتصالی در يک نقطه مرکزی است . ويژگی فوق تغيير در ساختار و سرويس شبکه را آسان می نمايد.
- در هر اتصال يکدستگاه . نقاط اتصالی در شبکه ذاتا" مستعد اشکال هستند. در توپولوژی STAR اشکال در يک اتصال ، باعث خروج آن خط از شبکه و سرويس و اشکال زدائی خط مزبور است . عمليات فوق تاثيری در عملکرد ساير کامپيوترهای موجود در شبکه نخواهد گذاشت .
- کنترل مرکزی و عيب يابی . با توجه به اين مسئله که نقطه مرکزی مستقيما" به هر ايستگاه موجود در شبکه متصل است ، اشکالات و ايرادات در شبکه بسادگی تشخيص و مهار خواهند گرديد.
- روش های ساده دستيابی . هر اتصال در شبکه شامل يک نقطه مرکزی و يک گره جانبی است . در چنين حالتی دستيابی به محيط انتقال حهت ارسال و دريافت اطلاعات دارای الگوريتمی ساده خواهد بود.
معايب توپولوژی STAR
- زياد بودن طول کابل . بدليل اتصال مستقيم هر گره به نقطه مرکزی ، مقدار زيادی کابل مصرف می شود. با توجه به اينکه هزينه کابل نسبت به تمام شبکه ، کم است ، تراکم در کانال کشی جهت کابل ها و مسائل مربوط به نصب و پشتيبنی آنها بطور قابل توجهی هزينه ها را افزايش خواهد داد.
- مشکل بودن توسعه . اضافه نمودن يک گره جديد به شبکه مستلزم يک اتصال از نقطه مرکزی به گره جديد است . با اينکه در زمان کابل کشی پيش بينی های لازم جهت توسعه در نظر گرفته می شود ، ولی در برخی حالات نظير زمانيکه طول زيادی از کابل مورد نياز بوده و يا اتصال مجموعه ای از گره های غير قابل پيش بينی اوليه ، توسعه شبکه را با مشکل مواجه خواهد کرد.
- وابستگی به نقطه مرکزی . در صورتيکه نقطه مرکزی ( هاب ) در شبکه با مشکل مواجه شود ، تمام شبکه غيرقابل استفاده خواهد بود.
توپولوژی RING . در اين نوع توپولوژی تمام کامپيوترها بصورت يک حلقه به يکديگر مرتبط می گردند. تمام کامپيوترهای موجود در شبکه ( سرويس دهنده ، سرويس گيرنده ) به يک کابل که بصورت يک دايره بسته است ، متصل می گردند. در مدل فوق هر گره به دو و فقط دو همسايه مجاور خود متصل است . اطلاعات از گره مجاور دريافت و به گره بعدی ارسال می شوند. بنابراين داده ها فقط در يک جهت حرکت کرده و از ايستگاهی به ايستگاه ديگر انتقال پيدا می کنند.
مزايای توپولوژی RING
- کم بودن طول کابل . طول کابلی که در اين مدل بکار گرفته می شود ، قابل مقايسه به توپولوژی BUS نبوده و طول کمی را در بردارد. ويژگی فوق باعث کاهش تعداد اتصالات ( کانکتور) در شبکه شده و ضريب اعتماد به شبکه را افزايش خواهد داد.
- نياز به فضائی خاص جهت انشعابات در کابل کشی نخواهد بود.بدليل استفاده از يک کابل جهت اتصال هر گره به گره همسايه اش ، اختصاص محل هائی خاص بمنظور کابل کشی ضرورتی نخواهد داشت .
- مناسب جهت فيبر نوری . استفاده از فيبر نوری باعث بالا رفتن نرخ سرعت انتقال اطلاعات در شبکه است. چون در توپولوژی فوق ترافيک داده ها در يک جهت است ، می توان از فيبر نوری بمنظور محيط انتقال استفاده کرد.در صورت تمايل می توان در هر بخش ازشبکه از يک نوع کابل بعنوان محيط انتقال استفاده کرد . مثلا" در محيط های ادرای از مدل های مسی و در محيط کارخانه از فيبر نوری استفاده کرد.

معايب توپولوژی RING
- اشکال در يک گره باعث اشکال در تمام شبکه می گردد. در صورت بروز اشکال در يک گره ، تمام شبکه با اشکال مواجه خواهد شد. و تا زمانيکه گره معيوب از شبکه خارج نگردد ، هيچگونه ترافيک اطلاعاتی را روی شبکه نمی توان داشت .
- اشکال زدائی مشکل است . بروز اشکال در يک گره می تواند روی تمام گرههای ديگر تاثير گذار باشد. بمنظور عيب يابی می بايست چندين گره بررسی تا گره مورد نظر پيدا گردد.
- تغيير در ساختار شبکه مشکل است . در زمان گسترش و يا اصلاح حوزه جغرافيائی تحت پوشش شبکه ، بدليل ماهيت حلقوی شبکه مسائلی بوجود خواهد آمد .
- توپولوژی بر روی نوع دستيابی تاثير می گذارد. هر گره در شبکه دارای مسئوليت عبور دادن داده ای است که از گره مجاور دريافت داشته است . قبل از اينکه يک گره بتواند داده خود را ارسال نمايد ، می بايست به اين اطمينان برسد که محيط انتقال برای استفاده قابل دستيابی است .
● تقسيم بندی بر اساس حوزه جغرافی تحت پوشش . شبکه های کامپيوتری با توجه به حوزه جغرافيائی تحت پوشش به سه گروه تقسيم می گردند :
شبکه های محلی ( کوچک ) LAN
شبکه های متوسط MAN
شبکه های گسترده WAN
شبکه های LAN . حوزه جغرافيائی که توسط اين نوع از شبکه ها پوشش داده می شود ، يک محيط کوچک نظير يک ساختمان اداری است . اين نوع از شبکه ها دارای ويژگی های زير می باشند :
توانائی ارسال اطلاعات با سرعت بالا
محدوديت فاصله
قابليت استفاده از محيط مخابراتی ارزان نظير خطوط تلفن بمنظور ارسال اطلاعات
نرخ پايين خطاء در ارسال اطلاعات با توجه به محدود بودن فاصله
شبکه های MAN . حوزه جغرافيائی که توسط اين نوع شبکه ها پوشش داده می شود ، در حد و اندازه يک شهر و يا شهرستان است . ويژگی های اين نوع از شبکه ها بشرح زير است :
پيچيدگی بيشتر نسبت به شبکه های محلی
قابليت ارسال تصاوير و صدا
قابليت ايجاد ارتباط بين چندين شبکه
شبکه های WAN . حوزه جغرافيائی که توسط اين نوع شبکه ها پوشش داده می شود ، در حد و اندازه کشور و قاره است . ويژگی اين نوع شبکه ها بشرح زير است :
قابليت ارسال اطلاعات بين کشورها و قاره ها
قابليت ايجاد ارتباط بين شبکه های LAN
سرعت پايين ارسال اطلاعات نسبت به شبکه های LAN
نرخ خطای بالا با توجه به گستردگی محدوده تحت پوشش

● کابل در شبکه
در شبکه های محلی از کابل بعنوان محيط انتقال و بمنظور ارسال اطلاعات استفاده می گردد.ازچندين نوع کابل در شبکه های محلی استفاده می گردد. در برخی موارد ممکن است در يک شبکه صرفا" از يک نوع کابل استفاده و يا با توجه به شرايط موجود از چندين نوع کابل استفاده گردد. نوع کابل انتخاب شده برای يک شبکه به عوامل متفاوتی نظير : توپولوژی شبکه، پروتکل و اندازه شبکه بستگی خواهد داشت . آگاهی از خصايص و ويژگی های متفاوت هر يک از کابل ها و تاثير هر يک از آنها بر ساير ويژگی های شبکه، بمنظور طراحی و پياده سازی يک شبکه موفق بسيار لازم است .
- کابل Unshielded Twisted pair )UTP)
متداولترين نوع کابلی که در انتقال اطلاعات استفاده می گردد ، کابل های بهم تابيده می باشند. اين نوع کابل ها دارای دو رشته سيم به هم پيچيده بوده که هر دو نسبت زمين دارای يک امپدانش يکسان می باشند. بدين ترتيب امکان تاثير پذيری اين نوع کابل ها از کابل های مجاور و يا ساير منابع خارجی کاهش خواهد يافت . کابل های بهم تابيده دارای دو مدل متفاوت : Shielded ( روکش دار ) و Unshielded ( بدون روکش ) می باشند. کابل UTP نسبت به کابل STP بمراتب متداول تر بوده و در اکثر شبکه های محلی استفاده می گردد.کيفيت کابل های UTP متغير بوده و از کابل های معمولی استفاده شده برای تلفن تا کابل های با سرعت بالا را شامل می گردد. کابل دارای چهار زوج سيم بوده و درون يک روکش قرار می گيرند. هر زوج با تعداد مشخصی پيچ تابانده شده ( در واحد اينچ ) تا تاثير پذيری آن از ساير زوج ها و ياساير دستگاههای الکتريکی کاهش يابد.
کاربردهای شبکه
هسته اصلی سیستم های توزیع اطلاعات را شبکه های کامپیوتری تشکیل می دهند. مفهوم شبکه های کامپیوتری بر پایه اتصال کامپیوتر ها و دیگر تجهیزات سخت افزاری به یکدیگر برای ایجاد امکان ارتباط و تبادل اطلاعات استوار شده است. گروهی از کامپیوتر ها و دیگر تجهیزات متصل به هم را یک شبکه می نامند. کامپیوتر هایی که در یک شبکه واقع هستند، میتوانند اطلاعات، پیام، نرم افزار و سخت افزارها را بین یکدیگر به اشتراک بگذارند. به اشتراک گذاشتن اطلاعات، پیام ها و نرم افزارها، تقریباً برای همه قابل تصور است در این فرایند نسخه ها یا کپی اطلاعات نرم افزاری از یک کامپیوتر به کامپیوتر دیگر منتقل می شود. هنگامی که از به اشتراک گذاشتن سخت افزار سخن می گوییم به معنی آن است که تجهیزاتی نظیر چاپگر یا دستگاه مودم را می توان به یک کامپیوتر متصل کرد و از کامپیوتر دیگر واقع در همان شبکه، از آن ها استفاده نمود.
به عنوان مثال در یک سازمان معمولاً اطلاعات مربوط به حقوق و دستمزدپرسنل در بخش حسابداری نگهداری می شود. در صورتی که در این سازمان از شبکه کامپیوتری استفاده شده باشد، مدیر سازمان می تواند از دفتر خود به این اطلاعات دسترسی یابد و آن ها را مورد بررسی قرار دهد. به اشتراک گذاشتن اطلاعات و منابع نرم افزاری و سخت افزاری دارای مزیت های فراوانی است. شبکه های کامپیوتری می توانند تقریباً هر نوع اطلاعاتی را به هر شخصی که به شبکه دسترسی داشته باشد عرضه کنند. این ویژگی امکان پردازش غیر متمرکزاطلاعات را فراهم می کند. در گذشته به علت محدود بودن روش های انتقال اطلاعات کلیه فرایند های پردازش آن نیز در یک محل انجام می گرفته است. سهولت و سرعت روش های امروزی انتقال اطلاعات در مقایسه با روش هایی نظیر انتقال دیسکت یا نوار باعث شده است که ارتباطات انسانی نیز علاوه بر مکالمات صوتی، رسانه ای جدید بیابند.
به کمک شبکه های کامپیوتری می توان در هزینه های مربوط به تجهیزات گران قیمت سخت افزاری نظیر هارد دیسک، دستگاه های ورود اطلاعات و... صرفه جویی کرد. شبکه های کامپیوتری، نیازهای کاربران در نصب منابع سخت افزاری را رفع کرده یا به حداقل می رسانند.
از شبکه های کامپیوتری می توان برای استاندارد سازی برنامه های کاربردی نظیر واژه پردازها و صفحه گسترده ها، استفاده کرد. یک برنامه کاربردی می تواند در یک کامپیوتر مرکزی واقع در شبکه اجرا شود و کاربران بدون نیاز به نگهداری نسخه اصلی برنامه، از آن در کامپیوتر خود استفاده کنند.
استاندارد سازی برنامه های کاربردی دارای این مزیت است که تمام کاربران و یک نسخه مشخص استفاده می کنند. این موضوع باعث می شود تا پشتیبانی شرکت عرضه کننده نرم افزار از محصول خود تسهیل شده و نگهداری از آن به شکل موثرتری انجام شود.
مزیت دیگر استفاده از شبکه های کامپیوتری، امکان استفاده از شبکه برای برقراری ارتباطات روی خط (Online) از طریق ارسال پیام است. به عنوان مثال مدیران می توانند برای ارتباط با تعداد زیادی از کارمندان از پست الکترونیکی استفاده کنند.
تاریخچه پیدایش شبکه
در سال 1957 نخستین ماهواره، یعنی اسپوتنیک توسط اتحاد جماهیر شوروی سابق به فضا پرتاب شد. در همین دوران رقابت سختی از نظر تسلیحاتی بین دو ابرقدرت آن زمان جریان داشت و دنیا در دوران رقابت سختی از نظر تسلیحاتی بین دو ابر قدرت آن زمان جریان داشت و دنیا در دوران جنگ سرد به سر می برد. وزارت دفاع امریکا در واکنش به این اقدام رقیب نظامی خود، آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته یا آرپا (ARPA) را تاسیس کرد. یکی از پروژه های مهم این آژانس تامین ارتباطات در زمان جنگ جهانی احتمالی تعریف شده بود. در همین سال ها در مراکز تحقیقاتی غیر نظامی که بر امتداد دانشگاه ها بودند، تلاش برای اتصال کامپیوترها به یکدیگر در جریان بود. در آن زمان کامپیوتر های Mainframe از طریق ترمینال ها به کاربران سرویس می دادند. در اثر اهمیت یافتن این موضوع آژانس آرپا (ARPA) منابع مالی پروژه اتصال دو کامپیوتر از راه دور به یکدیگر را در دانشگاه MIT بر عهده گرفت. در اواخر سال 1960 اولین شبکه کامپیوتری بین چهار کامپیوتر که دو تای آنها در MIT، یکی در دانشگاه کالیفرنیا و دیگری در مرکز تحقیقاتی استنفورد قرار داشتند، راه اندازی شد. این شبکه آرپانت نامگذاری شد. در سال 1965 نخستین ارتباط راه دور بین دانشگاه MIT و یک مرکز دیگر نیز برقرار گردید.
در سال 1970 شرکت معتبر زیراکس یک مرکز تحقیقاتی در پالوآلتو تاسیس کرد. این مرکز در طول سال ها مهمترین فناوری های مرتبط با کامپیوتر را معرفی کرده است و از این نظریه به یک مرکز تحقیقاتی افسانه ای بدل گشته است. این مرکز تحقیقاتی که پارک (PARC) نیز نامیده می شود، به تحقیقات در زمینه شبکه های کامپیوتری پیوست. تا این سال ها شبکه آرپانت به امور نظامی اختصاص داشت، اما در سال 1927 به عموم معرفی شد. در این سال شبکه آرپانت مراکز کامپیوتری بسیاری از دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی را به هم متصل کرده بود. در سال 1927 نخستین نامه الکترونیکی از طریق شبکه منتقل گردید.
در این سال ها حرکتی غیر انتفاعی به نام MERIT که چندین دانشگاه بنیان گذار آن بوده اند، مشغول توسعه روش های اتصال کاربران ترمینال ها به کامپیوتر مرکزی یا میزبان بود. مهندسان پروژه MERIT در تلاش برای ایجاد ارتباط بین کامپیوتر ها، مجبور شدند تجهیزات لازم را خود طراحی کنند. آنان با طراحی تجهیزات واسطه برای مینی کامپیوتر DECPDP-11 نخستین بستر اصلی یا Backbone شبکه کامپیوتری را ساختند. تا سال ها نمونه های اصلاح شده این کامپیوتر با نام PCP یا Primary Communications Processor نقش میزبان را در شبکه ها ایفا می کرد. نخستین شبکه از این نوع که چندین ایالت را به هم متصل می کرد Michnet نام داشت.
روش اتصال کاربران به کامپیوتر میزبان در آن زمان به این صورت بود که یک نرم افزار خاص بر روی کامپیوتر مرکزی اجرا می شد. و ارتباط کاربران را برقرار می کرد. اما در سال 1976 نرم افزار جدیدی به نام Hermes عرضه شد که برای نخستین بار به کاربران اجازه می داد تا از طریق یک ترمینال به صورت تعاملی مستقیما به سیستم MERIT متصل شوند.این، نخستین باری بود که کاربران می توانستند در هنگام برقراری ارتباط از خود بپرسند: کدام میزبان؟
از وقایع مهم تاریخچه شبکه های کامپیوتری، ابداع روش سوئیچینگ بسته ای یا Packet Switching است. قبل از معرفی شدن این روش از سوئیچینگ مداری یا Circuit Switching برای تعیین مسیر ارتباطی استفاده می شد. اما در سال 1974 با پیدایش پروتکل ارتباطی TCP/IP از مفهوم Packet Switching استفاده گسترده تری شد. این پروتکل در سال 1982 جایگزین پروتکل NCP شد و به پروتکل استاندارد برای آرپانت تبدیل گشت. در همین زمان یک شاخه فرعی بنام MILnet در آرپانت همچنان از پروتکل قبلی پشتیبانی می کرد و به ارائه خدمات نظامی می پرداخت. با این تغییر و تحول، شبکه های زیادی به بخش تحقیقاتی این شبکه متصل شدند و آرپانت به اینترنت تبدیل گشت. در این سال ها حجم ارتباطات شبکه ای افزایش یافت و مفهوم ترافیک شبکه مطرح شد.
مسیر یابی در این شبکه به کمک آدرس های IP به صورت 32 بیتی انجام می گرفته است. هشت بیت اول آدرس IP به شبکه های محلی تخصیص داده شده بود که به سرعت مشخص گشت تناسبی با نرخ رشد شبکه ها ندارد و باید در آن تجدید نظر شود. مفهوم شبکه های LAN و شبکه های WAN در سال دهه 70 میلادی از یکدیگر تفکیک شدند.
در آدرس دهی 32 بیتی اولیه، بقیه 24 بیت آدرس به میزبان در شبکه اشاره می کرد.
در سال 1983 سیستم نامگذاری دامنه ها (Domain Name System) به وجود آمد و اولین سرویس دهنده نامگذاری (Name Server) راه اندازی شد و استفاده از نام به جای آدرس های عددی معرفی شد. در این سال تعداد میزبان های اینترنت از مرز ده هزار عدد فراتر رفته بود.
اجزای شبکه
یک شبکه کامپیوتری شامل اجزایی است که برای درک کارکرد شبکه لازم است تا با کارکرد هر یک از این اجزا آشنا شوید. شبکه های کامپیوتری در یک نگاه کلی دارای چهار قسمت هستند. مهمترین قسمت یک شبکه، کامپیوتر سرویس دهنده (Server) نام دارد. یک سرور در واقع یک کامپیوتر با قابلیت ها و سرعت بالا است.. تمام اجزای دیگر شبکه به کامپیوتر سرور متصل می شوند.
کامپیوتر سرور وظیفه به اشتراک گذاشتن منابع نظیر فایل، دایرکتوری و غیره را بین کامپیوترهای سرویس گیرنده بر عهده دارد. مشخصات کامپیوترهای سرویس گیرنده می تواند بسیار متنوع باشد و در یک شبکه واقعی Client ها دارای آرایش و مشخصات سخت افزاری متفاوتی هستند. تمام شبکه های کامپیوتری دارای بخش سومی هستند که بستر یا محیط انتقال اطلاعات را فراهم می کند. متداول ترین محیط انتقال در یک شبکه کابل است.
تجهیزات جانبی یا منابع سخت افزاری نظیر چاپگر، مودم، هارددیسک، تجهیزات ورود اطلاعات نظیر اسکند و غیره، تشکیل دهنده بخش چهارم شبکه های کامپیوتری هستند. تجهیزات جانبی از طریق کامپیوتر سرور در دسترس تمام کامپیوترهای واقع در شبکه قرار می گیرند. شما می توانید بدون آنکه چاپگری مستقیماً به کامپیوتر شما متصل باشد، از اسناد خود چاپ بگیرید. در عمل چاپگر از طریق سرور شبکه به کامپیوتر شما متصل است.
ویژگی های شبکه
همانطور که قبلاً گفته شد، یکی از مهمترین اجزای شبکه های کامپیوتری، کامپیوتر سرور است. سرور مسئول ارائه خدماتی از قبیل انتقال فایل، سرویس های چاپ و غیره است. با افزایش حجم ترافیک شبکه، ممکن است برای سرور مشکلاتی بروز کند. در شبکه های بزرگ برای حل این مشکل، از افزایش تعداد کامپیوترهای سرور استفاده می شود که به این سرور ها، سرور های اختصاصی گفته می شود. دو نوع متداول این سرور ها عبارتند از File and Print server و Application server. نوع اول یعنی سرویس دهنده فایل و چاپ مسئول ارائه خدماتی از قبیل ذخیره سازی فایل، حذف فایل و تغییر نام فایل است که این درخواست ها را از کامپیوتر های سرویس گیرنده دریافت می کند. این سرور همچنین مسئول مدیریت امور چاپگر نیز هست.
هنگامی که یک کاربر درخواست دسترسی به فایلی واقع در سرور را ارسال می کند، کامپیوتر سرور نسخه ای از فایل کامل را برای آن کاربر ارسال می کند. بدین ترتیب کاربر می تواند به صورت محلی، یعنی روی کامپیوتر خود این فایل را ویرایش کند.
کامپیوتر سرویس دهنده چاپ، مسئول دریافت درخواست های کاربران برای چاپ اسناد است. این سرور این درخواست ها را در یک صف قرار می دهد و به نوبت آن ها را به چاپگر ارسال می کند. این فرآیند Spooling نام دارد. به کمک Spooling کاربران می توانند بدون نیاز به انتظار برای اجرای فرمان Print به فعالیت برروی کامپیوتر خود ادامه دهند.
نوع دیگر سرور، Application Server نام دارد. این سرور مسئول اجرای برنامه های Client/Server و تامین داده های سرویس گیرنده است. سرویس دهنده ها، حجم زیادی از اطلاعات را در خود نگهداری می کنند. برای امکان بازیابی سریع و ساده اطلاعات، این داده ها در یک ساختار مشخص ذخیره می شوند. هنگامی که کاربری درخواستی را به چنین سرویس دهنده ای ارسال می کند. سرور نتیجه درخواست را به کامپیوتر کاربر انتقال می دهد. به عنوان مثال یک شرکت بازاریابی را در نظر بگیرید. این شرکت در نظر دارد تا برای مجموعه ای از محصولات جدید خود تبلیغ کند. این شرکت می تواند برای کاهش حجم ترافیک، برای مشتریان با طیف درآمدهای مشخص، فقط گروهی از محصولات را تبلیغ نماید.
علاوه بر سرور های یاد شده، در یک شبکه می توان برای خدماتی از قبیل پست الکترونیک، فکس، سرویس های دایرکتوری و غیره نیز سرورهایی اختصاص داد. اما بین سرور های فایل و Application Server ها تفاوت های مهمی نهفته است. یک سرور فایل در پاسخ به درخواست کاربر برای دسترسی به یک فایل، یک نسخه کامل از فایل را برای او ارسال می کند درحالی که یک Application Server فقط نتایج درخواست کاربر را برای وی ارسال می نماید.
تقسیم بندی شبکه
تقسیم بندی براساس گستره جغرافیایی (Range): شبکه های کامپیوتری براساس موقعیت و محل نصب دارای انواع متفاوتی هستند. یکی از مهمترین عوامل تعیین نوع شبکه مورد نیاز، طول فواصل ارتباطی بین اجزای شبکه است.
شبکه های کامپیوتری گستره جغرافیایی متفاوتی دارند که از فاصله های کوچک در حدود چند متر شروع شده و در بعضی از مواقع از فاصله بین چند کشور بالغ می شود. شبکه های کامپیوتری براساس حداکثر فاصله ارتباطی آنها به سه نوع طبقه بندی می شوند. یکی از انواع شبکه های کامپیوتری، شبکه محلی (LAN) یا Local Area Network است. این نوع از شبکه دارای فواصل کوتاه نظیر فواصل درون ساختمانی یا حداکثر مجموعه ای از چند ساختمان است. برای مثال شبکه مورد استفاده یک شرکت را در نظر بگیرید. در این شبکه حداکثر فاصله بین کامپیوتر ها محدود به فاصله های بین طبقات ساختمان شرکت می باشد.
در شبکه های LAN کامپیوترها در سطح نسبتاً کوچکی توزیع شده اند و معمولاً توسط کابل به هم اتصال می یابند. به همین دلیل شبکه های LAN را گاهی به تسامح شبکه های کابلی نیز می نامند.
نوع دوم شبکه های کامپیوتری، شبکه های شهری MAN یا Metropolitan Area Network هستند. فواصل در شبکه های شهری از فواصل شبکه های LAN بزرگتر است و چنین شبکه هایی دارای فواصلی در حدود ابعاد شهری هستند. شبکه های MAN معمولاً از ترکیب و ادغام دو یا چند شبکه LAN به وجود می آیند. به عنوان مثال از شبکه های MAN موردی را در نظر بگیرید که شبکه های LAN یک شهر را از دفتر مرکزی در شهر A به دفتر نمایندگی این شرکت در شهر B متصل می سازد.
در نوع سوم شبکه های کامپیوتری موسوم به WAN یا (Wide Area Network) یا شبکه های گسترده، فواصل از انواع دیگر شبکه بیشتر بوده و به فاصله هایی در حدود ابعاد کشوری یا قاره ای بالغ می شود. شبکه های WAN از ترکیب چندین شبکه LAN یا MAN ایجاد می گردند. شبکه اتصال دهنده دفاتر هواپیمایی یک شرکت در شهرهای مختلف چند کشور، یک یک شبکه WAN است.

تقسیم بندی براساس گره (Node): این نوع از تقسیم بندی شبکه ها براساس ماهیت گره ها یا محل های اتصال خطوط ارتباطی شبکه ها انجام می شود. در این گروه بندی شبکه ها به دو نوع تقسیم بندی می شوند. تفاوت این دو گروه از شبکه ها در قابلیت های آن نهفته است. این دو نوع اصلی از شبکه ها، شبکه هایی از نوع نظیر به نظیر (Peer to Peer) و شبکه های مبتنی بر Server یا Server Based نام دارند.
در یک شبکه نظیر به نظیر یا Peer to Peer، بین گره های شبکه هیچ ترتیب یا سلسله مراتبی وجود ندارد و تمام کامپیوتر های واقع در شبکه از اهمیت یا اولویت یکسانی برخوردار هستند. به شبکه Peer to Peer یک گروه کاری یا Workgroup نیز گفته می شود. در این نوع از شبکه ها هیچ کامپیوتری در شبکه به طور اختصاصی وظیفه ارائه خدمات همانند سرور را ندارد. به این جهت هزینه های این نوع شبکه پایین بوده و نگهداری از آنها نسبتاً ساده می باشد. در این شبکه ها براساس آن که کدام کامپیوتر دارای اطلاعات مورد نیاز دیگر کامپیوتر هاست، همان دستگاه نقش سرور را برعهده می گیرد. و براساس تغییر این وضعیت در هر لحظه هر یک از کامپیوتر ها می توانند سرور باشند. و بقیه سرویس گیرنده. به دلیل کارکرد دوگانه هر یک از کامپیوتر ها به عنوان سرور و سرویس گیرنده، هر کامپیوتر در شبکه لازم است تا بر نوع کارکرد خود تصمیم گیری نماید. این فرآیند تصمیم گیری، مدیریت ایستگاه کاری یا سرور نام دارد. شبکه هایی از نوع نظیر به نظیر مناسب استفاده در محیط هایی هستند که تعداد کاربران آن بیشتر از 10 کاربر نباشد.
سیستم عامل هایی نظیر Windows NT Workstation، Windows 9X یا Windows for Workgroup نمونه هایی از سیستم عامل های با قابلیت ایجاد شبکه های نظیر به نظیر هستند. در شبکه های نظیر به نظیر هر کاربری تعیین کننده آن است که در روی سیستم خود چه اطلاعاتی می تواند در شبکه به اشتراک گذاشته شود. این وضعیت همانند آن است که هر کارمندی مسئول حفظ و نگهداری اسناد خود می باشد.
در نوع دوم شبکه های کامپیوتری یعنی شبکه های مبتنی بر سرور، به تعداد محدودی از کامپیوتر ها وظیفه عمل به عنوان سرور داده می شود. در سازمان هایی که دارای بیش از 10 کاربر در شبکه خود هستند، استفاده از شبکه های Peer to Peer نامناسب بوده و شبکه های مبتنی بر سرور ترجیح داده می شوند. در این شبکه ها از سرور اختصاصی برای پردازش حجم زیادی از درخواست های کامپیوترهای سرویس گیرنده استفاده می شود و آنها مسئول حفظ امنیت اطلاعات خواهند بود. در شبکه های مبتنی بر سرور، مدیر شبکه، مسئول مدیریت امنیت اطلاعات شبکه است و بر تعیین سطوح دسترسی به منابع شبکه مدیریت می کند. بدلیل اینکه اطلاعات در چنین شبکه هایی فقط روی کامپیوتر یا کامپیوتر های سرور متمرکز می باشند، تهیه نسخه های پشتیبان از آنها ساده تر بوده و تعیین برنامه زمانبندی مناسب برای ذخیره سازی و تهیه نسخه های پشتیبان از اطلاعات به سهولت انجام می پذیرد. در چنین شبکه هایی می توان اطلاعات را روی چند سرور نگهداری نمود، یعنی حتی در صورت از کار افتادن محل ذخیره اولیه اطلاعات (کامپیوتر سرور اولیه)، اطلاعات همچنان در شبکه موجود بوده و سیستم می تواند به صورت روی خط به کارکردخود ادامه دهد. به این نوع از سیستم ها Redundancy Systems یا سیستم های یدکی می گویند.
برای بهره گیری از مزایای هر دو نوع از شبکه ها، معمولاً سازمان ها از ترکیبی از شبکه های نظیر به نظیر و مبتنی بر سرور استفاده می کنند. این نوع از شبکه ها، شبکه های ترکیبی یا Combined Network نام دارند. در شبکه های ترکیبی دو نوع سیستم عامل برای تامین نیازهای شبکه مورد استفاده قرار می گیرند. به عنوان مثال یک سازمان می تواند از سیستم عامل Windows NT Server برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات مهم و برنامه های کاربردی در شبکه خود استفاده کنند. در این شبکه، کامپیوتر های Client می توانند از سیستم عامل ویندوز 95 استفاده کنند. در این وضعیت، کامپیوتر ها می توانند ضمن قابلیت دسترسی به اطلاعات سرور ویندوز NT، اطلاعات شخصی خود را نیز با دیگر کاربران به اشتراک بگذارند.

تقسیم بندی شبکه ها براساس توپولوژی: نوع آرایش یا همبندی اجزای شبکه بر مدیریت و قابلیت توسعه شبکه نیز تاثیر می گذارد. برای طرح بهترین شبکه از جهت پاسخگویی به نیازمندی ها، درک انواع آرایش شبکه دارای اهمیت فراوانی است. انواع همبندی شبکه، بر سه نوع توپولوژی استوار شده است. این انواع عبارتند از: توپولوژی خطی یا BUS، حلقه ای یا RING و ستاره ای یا STAR.
توپولوژی BUS ساده ترین توپولوژی مورد استفاده شبکه ها در اتصال کامپیوتر ها است. در این آرایش تمام کامپیوتر ها به صورت ردیفی به یک کابل متصل می شوند. به این کابل در این آرایش، بستر اصلی (Back Bone) یا قطعه (Segment) اطلاق می شود. در این آرایش، هر کامپیوتر آدرس یا نشانی کامپیوتر مقصد را به پیام خودافزوده و این اطلاعات را به صورت یک سیگنال الکتریکی روی کابل ارسال می کند. این سیگنال توسط کابل به تمام کامپیوتر های شبکه ارسال می شود. کامپیوتر هایی که نشانی آن ها با نشانی ضمیمه شده به پیام انطباق داشته باشد، پیام را دریافت می کنند. در کابل های ارتباط دهنده کامپیوتر های شبکه، هر سیگنال الکتریکی پس از رسیدن به انتهای کابل، منعکس شده و دوباره در مسیر مخالف در کابل به حرکت در می آید. برای جلوگیری از انعکاس سیگنال در انتهای کابل ها، از یک پایان دهنده یا Terminator استفاده می شود. فراموش کردن این قطعه کوچک گاهی موجب از کار افتادن کل شبکه می شود. در این آرایش شبکه، در صورت از کار افتادن هر یک از کامپیوتر ها آسیبی به کارکرد کلی شبکه وارد نخواهد شد. در برابر این مزیت اشکال این توپولوژی در آن است که هر یک از کامپیوتر ها باید برای ارسال پیام منتظر فرصت باشد. به عبارت دیگر در این توپولوژی در هر لحظه فقط یک کامپیوتر می تواند پیام ارسال کند. اشکال دیگر این توپولوژی در آن است که تعداد کامپیوتر های واقع در شبکه تاثیر معکوس و شدیدی بر کارایی شبکه می گذارد. در صورتی که تعداد کاربران زیاد باشد، سرعت شبکه به مقدار قابل توجهی کند می شود. علت این امر آن است که در هر لحظه یک کامپیوتر باید برای ارسال پیام مدت زمان زیادی به انتظار بنشیند. عامل مهم دیگری که باید در نظر گرفته شود آن است که در صورت آسیب دیدگی کابل شبکه، ارتباط در کل شبکه قطع شود.
آرایش نوع دوم شبکه های کامپیوتری، آرایش ستاره ای است. در این آرایش تمام کامپیوتر های شبکه به یک قطعه مرکزی به نام Hub متصل می شوند. در این آرایش اطلاعات قبل از رسیدن به مقصد خود از هاب عبور می کنند. در این نوع از شبکه ها در صورت از کار افتادن یک کامپیوتر یا بر اثر قطع شدن یک کابل، شبکه از کار خواهد افتاد. از طرف دیگر در این نوع همبندی، حجم زیادی از کابل کشی مورد نیاز خواهد بود، ضمن آنکه بر اثر از کار افتادن هاب، کل شبکه از کار خواهد افتاد.
سومین نوع توپولوژی، حلقه ای نام دارد. در این توپولوژی همانند آرایش BUS، تمام کامپیوتر ها توسط یک کابل به هم متصل می شوند. اما در این نوع، دو انتهای کابل به هم متصل می شود و یک حلقه تشکیل می گردد. به این ترتیب در این آرایش نیازی به استفاده از قطعه پایان دهنده یا Terminator نخواهد بود. در این نوع از شبکه نیز سیگنال های مخابراتی در طول کابل حرکت کرده و از تمام کامپیوتر ها عبور می کنند تا به کامپیوتر مقصد برسند. یعنی تمام کامپیوتر ها سیگنال را دریافت کرده و پس از تقویت، آن را به کامپیوتر بعدی ارسال می کنند. به همین جهت به این توپولوژی، توپولوژی فعال یا Active نیز گفته می شود. در این توپولوژی در صورت از کار افتادن هر یک از کامپیوتر ها، کل شبکه از کار خواهد افتاد، زیرا همانطور که گفته شده هر کامپیوتر وظیفه دارد تا سیگنال ارتباطی (که به آن نشانه یا Token نیز گفته می شود) را دریافت کرده، تقویت کند و دوباره ارسال نماید. این حالت را نباید با دریافت خود پیام اشتباه بگیرد. این حالت چیزی شبیه عمل رله در فرستنده های تلوزیونی است.
از ترکیب توپولوژی های ستاره ای، حلقه ای و خطی، یک توپولوژی ترکیبی (Hybrid) به دست می آید. از توپولوژی هیبرید در شبکه های بزرگ استفاده می شود. خود توپولوژی هیبرید دارای دو نوع است. نوع اول توپولوژی خطی - ستاره ای نام دارد. همانطور که از نام آن بر می آید، در این آرایش چندین شبکه ستاره ای به صورت خطی به هم ارتباط داده می شوند. در این وضعیت اختلال در کارکرد یک کامپیوتر، تاثیر در بقیه شبکه ایجاد نمی کند. ضمن آنکه در صورت از کار افتادن هاب فقط بخشی از شبکه از کار خواهد افتاد. در صورت آسیب دیدگی کابل اتصال دهنده هاب ها، فقط ارتباط کامپیوتر هایی که در گروه های متفاوت هستند قطع خواهد شد و ارتباط داخلی شبکه پایدار می ماند.
نوع دوم نیز توپولوژی ستاره ای - حلقه ای نام دارد. در این توپولوژی هاب های چند شبکه از نوع حلقه ای در یک الگوی ستاره ای به یک هاب مرکزی متصل می شوند.
امنیت شبکه
یکی از مهم ترین فعالیت های مدیر شبکه، تضمین امنیت منابع شبکه است. دسترسی غیر مجاز به منابع شبکه و یا ایجاد آسیب عمدی یا غیر عمدی به اطلاعات، امنیت شبکه را مختل می کند. از طرف دیگر امنیت شبکه نباید آنچنان باشد که کارکرد عادی کاربران را مشکل سازد.
برای تضمین امنیت اطلاعات و منابع سخت افزاری شبکه، از دو مدل امنیت شبکه استفاده می شود. این مدل ها عبارتند از: امنیت در سطح اشتراک (Share-Level) و امنیت در سطح کاربر (User-Level). در مدل امنیت در سطح اشتراک، این عمل با انتساب اسم رمز یا Password برای هر منبع به اشتراک گذاشته تامین می شود. دسترسی به منابع مشترک فقط هنگامی برقرار می گردد که کاربر اسم رمز صحیح را برای منبع به اشتراک گذاشته شده را به درستی بداند.
به عنوان مثال اگر سندی قابل دسترسی برای سه کاربر باشد، می توان با نسبت دادن یک اسم رمز به این سند مدل امنیت در سطح Share-Level را پیاده سازی کرد. منابع شبکه را می توان در سطوح مختلف به اشتراک گذاشت. برای مثال در سیستم عامل ویندوز ۹۵ می توان دایرکتوری ها را بصورت فقط خواندنی (Read Only)، برحسب اسم رمز یا به شکل کامل (Full) به اشتراک گذاشت. از مدل امنیت در سطح Share-Level می توان برای ایجاد بانک های اطلاعاتی ایمن استفاده کرد.
در مدل دوم یعنی امنیت در سطح کاربران، دسترسی کاربران به منابع به اشتراک گذاشته شده با دادن اسم رمز به کاربران تامیین می شود. در این مدل کاربران در هنگام اتصال به شبکه باید اسم رمز و کلمه عبور را وارد نمایند. در اینجا سرور مسئول تعیین اعتبار اسم رمز و کلمه عبور است. سرور در هنگام دریافت درخواست کاربر برای دسترسی به منبع به اشتراک گذاشته شده، به بانک اطلاعاتی خود مراجعه کرده و درخواست کاربر را رد یا قبول می کند.
تفاوت این دو مدل در آن است که در مدل امنیت در سطح Share-Level، اسم رمز به منبع نسبت داده شده و در مدل دوم اسم رمز و کلمه عبور به کاربر نسبت داده می شود. بدیهی است که مدل امنیت در سطح کاربر بسیار مستحکم تر از مدل امنیت در سطح اشتراک است. بسیاری از کاربران به راحتی می توانند اسم رمز یک منبع را به دیگران بگویند. اما اسم رمز و کلمه عبور شخصی را نمی توان به سادگی به شخص دیگری منتقل کرد.
آشنایی با مدل OSI (هفت لایه شبکه)
هر فعالیتی در شبکه مستلزم ارتباط بین نرم افزار و سخت افزار کامپیوتر و اجزای دیگر شبکه است. انتقال اطلاعات بین کامپیوترهای مختلف در شبکه وابسته به انتقال اطلاعات بین بخش های نرم افزاری و سخت افزاری درون هر یک از کامپیوتر هاست. هر یک از فرایند های انتقال اطلاعات را می توان به بخش های کوچک تری تقسیم کرد. هر یک از این فعالیت های کوچک را سیستم عامل براساس دسته ای از قوانین مشخص انجام می دهد. این قوانین را پروتکل می نامند. پروتکل ها تعیین کننده روش کار در ارتباط بین بخش های نرم افزاری و سخت افزاری شبکه هستند. بخش های نرم افزاری و سخت افزاری تولیدکنندگان مختلف دارای مجموعه پروتکل های متفاوتی می باشند. برای استاندارد سازی پروتکل های ارتباطی، سازمان استاندارد های بین المللی (ISO) در سال 1984 اقدام به تعیین مدل مرجع OSI یا Open Systems Interconnection نمود. مدل مرجع OSI ارائه دهنده چارچوب طراحی محیط های شبکه ای است. در این مدل، جزئیات بخش های نرم افزاری و سخت افزاری برای ایجاد سهولت انتقال اطلاعات مطرح شده است و در آن کلیه فعالیت های شبکه ای در هفت لایه مدل سازی می شود. هنگام بررسی فرآیند انتقال اطلاعات بین دو کامپیوتر، مدل هفت لایه ای OSI روی هر یک از کامپیوتر ها پیاده سازی می گردد. در تحلیل این فرآیند ها می توان عملیات انتقال اطلاعات را بین لایه های متناظر مدل OSI واقع در کامپیوتر های مبدا و مقصد در نظر گرفت. این تجسم از انتقال اطلاعات را انتقال مجازی (Virtual) می نامند. اما انتقال واقعی اطلاعات بین لایه های مجاور مدل OSI واقع در یک کامپیوتر انجام می شود. در کامپیوتر مبدا اطلاعات از لایه فوقانی به طرف لایه تحتانی مدل OSI حرکت کرده و از آنجا به لایه زیرین مدل OSI واقع در کامپیوتر مقصد ارسال می شوند. در کامپیوتر مقصد اطلاعات از لایه های زیرین به طرف بالاترین لایه مدل OSI حرکت می کنند. عمل انتقال اطلاعات از یک لایه به لایه دیگر در مدل OSI از طریق واسطه ها یا Interface ها انجام می شود. این واسطه ها تعیین کننده سرویس هایی هستند که هر لایه مدل OSI می تواند برای لایه مجاور فراهم آورد.
بالاترین لایه مدل OSI یا لایه هفت، لایه کاربرد یا Application است. این لایه تامیین کننده سرویس های پشتیبانی برنامه های کاربردی نظیر انتقال فایل، دسترسی به بانک اطلاعاتی و پست الکترونیکی است.
لایه شش، لایه نمایش یا Presentation است. این لایه تعیین کننده فرمت یا قالب انتقال داده ها بین کامپیوتر های واقع در شبکه است. این لایه در کامپیوتر مبدا داده هایی که باید انتقال داده شوند را به یک قالب میانی تبدیل می کند. این لایه در کامپیوتر مقصد اطلاعات را از قالب میانی به قالب اولیه تبدیل می کند.
لایه پنجم در این مدل، لایه جلسه یا Session است. این لایه بر برقراری اتصال بین دو برنامه کاربردی روی دو کامپیوتر مختلف واقع در شبکه نظارت دارد. همچنین تامین کننده همزمانی فعالیت های کاربر نیز هست.
لایه چهارم یا لایه انتقال (Transmission) مسئول ارسال و دریافت اطلاعات و کمک به رفع خطاهای ایجاد شده در طول ارتباط است. هنگامی که حین یک ارتباط خطایی بروز دهد، این لایه مسئول تکرار عملیات ارسال داده است.
لایه سوم در مدل OSI، مسئول آدرس یا نشانی گذاری پیام ها و تبدیل نشانی های منطقی به آدرس های فیزیکی است. این لایه همچنین مسئول مدیریت بر مشکلات مربوط به ترافیک شبکه نظیر کند شدن جریان اطلاعات است. این لایه، لایه شبکه یا Network نام دارد.
لایه دوم مدل OSI، لایه پیوند یا Data Link است. این لایه وظیفه دارد تا اطلاعات دریافت شده از لایه شبکه را به قالبی منطقی به نام فریم (Frame) تبدیل کند. در کامپیوتر مقصد این لایه همچنین مسئول دریافت بدون خطای این فریم ها است.
لایه زیرین در این مدل، لایه فیزیکی یا Physical است. این لایه اطلاعات را بصورت جریانی از رشته های داده ای و بصورت الکترونیکی روی کابل هدایت می کند. این لایه تعریف کننده ارتباط کابل و کارت شبکه و همچنین تعیین کننده تکنیک ارسال و دریافت داده ها نیز هست.
پروتکل ها
فرآیند به اشتراک گذاشتن اطلاعات نیازمند ارتباط همزمان شده ای بین کامپیوتر های شبکه است. برای ایجاد سهولت در این فرایند، برای هر یک از فعالیت های ارتباط شبکه ای، مجموعه ای از دستور العمل ها تعریف شده است. هر دستور العمل ارتباطی یک پروتکل یا قرارداد نام دارد. یک پروتکل تامین کننده توصیه هایی برای برقراری ارتباط بین اجزای نرم افزاری و سخت افزاری در انجام یک فعالیت شبکه ای است. هر فعالیت شبکه ای به چندین مرحله سیستماتیک تفکیک می شود. هر مرحله با استفاده از یک پروتکل منحصر به فرد، یک عمل مشخص را انجام می دهد. این مراحل باید با ترتیب یکسان در تمام کامپیوترهای واقع در شبکه انجام شوند. در کامپیوتر مبدا مراحل ارسال داده از لایه بالایی شروع شده و به طرف لایه زیرین ادامه می یابد. در کامپیوتر مقصد مراحل مشابه در جهت معکوس از پایین به بالا انجام می شود. در کامپیوتر مبدا، پروتکل اطلاعات را به قطعات کوچک شکسته، به آن ها آدرس هایی نسبت می دهند و قطعات حاصله یا بسته ها را برای ارسال از طریق کابل آماده می کنند. در کامپیوتر مقصد، پروتکل ها داده ها را از بسته ها خارج کرده و به کمک نشانی های آن ها بخش های مختلف اطلاعات را با ترتیب صحیح به هم پیوند می دهند تا اطلاعات به صورت اولیه بازیابی شوند.
پروتکل های مسئول فرآیندهای ارتباطی مختلف برای جلوگیری از تداخل و یا عملیات ناتمام، لازم است که به صورت گروهی به کار گرفته شوند. این عمل به کمک گروهبندی پروتکل های مختلف در یک معماری لایه ای به نام Protocol Stack یا پشته پروتکل انجام می گیرد. لایه های پروتکل های گروه بندی شده با لایه های مدل OSI انطباق دارند. هر لایه در مدل OSI پروتکل مشخصی را برای انجام فعالیت های خود بکار می برد. لایه های زیرین در پشته پروتکل ها تعیین کننده راهنمایی برای اتصال اجزای شبکه از تولیدکنندگان مختلف به یکدیگر است.
لایه های بالایی در پشته پروتکل ها تعیین کننده مشخصه های جلسات ارتباطی برای برنامه های کاربردی می باشند. پروتکل ها براساس آن که به کدام لایه از مدل OSI متعلق باشند، سه نوع طبقه بندی می شوند. پروتکل های مربوط به سه لایه بالایی مدل OSI به پروتکل های Application یا کاربرد معروف هستند. پروتکل های لایه Application تامیین کننده سرویس های شبکه در ارتباط بین برنامه های کاربردی با یکدیگر هستند. این سرویس ها شامل انتقال فایل، چاپ، ارسال پیام و سرویس های بانک اطلاعاتی هستند. پروتکل های لایه نمایش یا Presentation وظیفه قالب بندی و نمایش اطلاعات را قبل از ارسال بر عهده دارند. پروتکل های لایه جلسه یا Session اطلاعات مربوط به جریان ترافیک را به داده ها اضافه می کنند.
پروتکل های نوع دوم که به پروتکل های انتقال (Transparent) معروف هستند، منطبق بر لایه انتقال مدل OSI هستند. این پروتکل ها اطلاعات مربوط به ارسال بدون خطا یا در واقع تصحیح خطا را به داده ها می افزایند. وظایف سه لایه زیرین مدل OSI بر عهده پروتکل های شبکه است. پروتکل های لایه شبکه تامیین کننده فرآیندهای آدرس دهی و مسیریابی اطلاعات هستند. پروتکل های لایه Data Link اطلاعات مربوط به بررسی و کشف خطا را به داده ها اضافه می کنند و به درخواست های ارسال مجدد اطلاعات پاسخ می گویند. پروتکل های لایه فیزیکی تعیین کننده استاندارد های ارتباطی در محیط مشخصی هستند.

نويسنده :مهرداد امن زاده

Re:

Tue, 08 Sep 2009 10:48:05 +0200

بزرگ و کوچک، پیر و جوان اکثریت مردم از بلوتوث و نحوه کارکردن با آن آگاه هستند. بسیاری از گوشی‌های تلفن همراه، دوربین‌های دیجیتالی و پرینترها و ... مجهز به این فناوری هستند.
کلمه بلوتوث ریشه دانمارکی دارد و از نام پادشاه دانمارک در سال‌های 940 تا 986 گرفته شده است. نام پادشاه دانمارک در آن زمان Harald Blaatand بود. كلمه Blaatand پس از انتقال به زبان انگليسي به شكل Bluetooth تلفظ شد. در زمان حکومت Harald Blaatand دانمارك و نروژ در جنگ هاي مذهبي با هم مشكل داشتند و این پادشاه توانست این دو کشور را با یکدیگر متحد کند و از آن پس شهرت زيادي كسب كرد.

در واقع تكنولوژي Bluetooth هم بر پايه اتحاد يكپارچه سيستم هاي كامپيوتر كه نماد انحاد ایجاد شده بین دوکشور است.
ايده اصلي ايجاد سيستم ارتباطی یکپارچه بین وسایل الکترونیکی با یک استاندارد کلی در سال ۱۹۹۴ توسط شركت موبايل Ericsson ارائه شد. جالب است بدانید ریاست این پروژه انقلابی را زنی ایرانی به نام ماریا خورسند بر عهده داشت. ماریا خورسند، یكی از مدیران مشهور صنعت IT جهان است.
ماریا خورسند در زمان مدیریت خود در شركت اریكسون سوئد، مدیریت این پروژه را به عهده گرفت و به او لقب مادر معنوی تكنولوژی بلوتوث داده شد.

ماریا خورسند در سال 1957 (1336) در شهر ساری، مركز استان مازندران، متولد شد. او در سال 1975 به لس‌آنجلس مهاجرت كرد و فوق‌لیسانس كامپیوتر خود را از دانشگاه فولرتون (Fullerton) كالیفرنیا گرفت و در دهه 80 نیز مقیم سوئد شد.
پنج شرکت Ericsson ، Intel ، Nokia ، IBM و Toshiba توانستند گروهی را تشکیل دهند به نام Bluetooth (Special Interest Group) SIG با تشکیل این گروه موفق به پایه‌گذاری استاندارد مورد نیاز بین وسایل الکترونیک شدند. تکنولوژی بلوتوث هم مانند هر تکنولوژی دیگری رفته رفته توسعه پیدا کرده است،
شرح کاملی از این رشد و توسعه را با هم مطالعه می‌کنیم:

اولین نسخه‌های بلوتوث مشکلات و کاستی‌هایی داشتند نسخه 1.0 و B1.0 از اولین سری تکنولوژی بلوتوث هستند که اکثر شرکت‌های تولید کننده محصولات الکترونیکی استفاده کننده این تکنولوژی در برقراری ارتباط محصولاتشان با یکدیگر با مشکل مواجه می‌شدند.
این دستگاه ها برای ایجاد ارتباط مجبور بودند آدرس سخت‌افزاری دستگاه (BD-ADDR) را در فرآیند اتصال دو دستگاه فاش کنند که در نتیجه اصل پنهان نگه داشتن هویت دستگاه نقض می‌شد.

نسخه 1.1
بسیاری از خطاهای موجود در دو نسخه قبلی را پوشاند و قبلیت پشتیبانی از کانال‌های بدون رمزگذاری به آن اضافه شد و به سیستم Received Signal Strength Indication ( RSSI ) همان نمایشگر قدرت سیگنال دریافتی مجهز شد.

نسخه 1.2
تغییرات عمده‌ای را در این نسخه شاهد بوده‌ایم:
برقراری سریع‌تر ارتباط بین دستگاه‌ها
استفاده از ( AFH) Adaptive frequency-hopping spread spectrum برای جلوگیری از تداخل فرکانس‌های رادیویی
افزایش سرعت انتقال تا 721 کیلوبیت در ثانیه
ارتباط گسترده همزمان: Extended Synchronous Connections (eSCO) استفاده از این تکنیک و بهبود کیفیت صدای بسته‌های آسیب دیده و ارسال مجدد آنها را در بر می‌گیرد.
پشتیبانی رابط کنترل میزبان (HCI) Host Controller Interface برای three-wire UART

نسخه 2.0
این نسخه از دهم نوامبر سال 2004 مورد استفاده قرار گرفته است پشتیبانی از نسخه 1.1 و بالابردن سرعت ارزیابی و انتقال داده تا سه برابر و در شرایطی خاص تا ده برابر، کارآیی بهینه بین هر دستگاه و بالاتر رفتن پهنای باند از مشخصات این نسخه هستند.

نسخه 2.1
از جولای سال 2007 استفاده از این نسخه مرسوم شد این نسخه سازگاری کامل با نسخه‌های 1.1 و 2.0 را داراست.
بهینه سازی در اتصال به دستگاه‌های مختلف و ایجاد لیست از دستگاه‌های یافته شده در زمان جست‌وجو از مشخصه‌های جدید است. ساخت تونل ارتباطی رمزگذاری شده برای حفظ امینت و جلوگیری از دزدیده شدن اطلاعات در حال ارسال توسط دیگران.

نسخه 3.0
در حال حاضر آخرین نسخه و سریع‌ترین نسخه از این تکنولوژی است که با بهره‌گیری از باند گسترده رادیویی (UWB) Ultra-Wideband سرعت انتقال آن در ثانیه به 480 مگابیت می‌رسد و انرژی مصرفی آن فوق‌العاده کم است.
عدم تداخل بین دستگاه‌های در حال ارتباط با یکدیگر نیز از خصوصیت‌های نسخه 3.0 بشمار می‌رود، این تکنولوژی را SSFH مي‌نامند. بلوتوث یک استاندارد رادیویی و پروتکل ارتباطی برای ارتباط بین وسایل الکترونیکی است و برد کوتاهی دارد (1متر تا 100 متر). دستگاه‌هایی که در حدفاصل مجاز از یکدیگر قرار دارند می‌توانند با استفاده از تکنولوژی بلوتوث با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.
از آنجایی که این دستگاه ها از یک سیستم ارتباطی رادیویی استفاده می‌کنند احتیاجی به خط دید مستقیم بین آنها نیست و حتی با وجود موانع نیز می‌توانند ارتباط را برقرار کنند، اما در نهایت باید در محدوده یکی از سه کلاس موجود قرار داشته باشند:

Class 1 100 mW (20 dBm) ~100 meters
Class 2 2.5 mW (4 dBm) ~10 meters
Class 3 1 mW (0 dBm) ~1 meter

در علم IT به شبکه ایجاد شده از طریق بلوتوث شبکه بی‌سیم شخصی (PAN) Personal Area Network گفته می‌شود که با استاندارد IEEE 802.15.1 هم شناخته می‌شود.
با استفاده از بلوتوث می‌توان 8 دستگاه را به طور همزمان به هم متصل کرد. علی رغم اینکه همه دستگاه‌ها در شعاع 10 متری یکدیگر قرار دارند هیچگونه تداخلی در ارتباط بین شان پیش نخواهد آمد. این بدان دلیل است که بلوتوث با استفاده از تکنیکی با عنوان پرش فرکانس‌ها (SSFH) امکان استفاده همزمان از یک فرکانس مشخص رادر بیش از یک دستگاه غیرممکن می‌سازد. در این تکنیک بلوتوث طیف فرکانسی ISM را به 79 فرکانس مجزا تقسیم کرده و دستگاه مورد نظر بر مبنای معیارهای خاص در هر لحظه به صورت تصادفی یکی از این فرکانس‌ها را انتخاب کرده و استفاده می‌کند.

در ارتباطات بلوتوث دستگاه فرستنده در هر ثانیه 1600 بار فرکانس عوض می‌کند. بدین ترتیب تعداد دستگاه‌های بیشتری می‌توانند از طیف رادیویی استفاده کنند و امکان تداخل بین آنها هم کاهش می‌یابد.
وقتی دستگاه‌های بلوتوث در فاصله مجاز از هم قرار می‌گیرند یک گفت‌وگوی الکترونیکی بین شان رخ می‌دهد تا چنانچه داده‌ای باید منتقل شود با یکی از دستگاه‌ها باید دیگری را کنترل کند ارتباط بین شان برقرار شود. وقتی این گفت‌وگو انجام می‌شود دستگاه‌ها یک شبکه ایجاد می‌کنند. شبکه‌ای که توسط سیستم‌های بلوتوث ایجاد می‌شود شبکه شخصی (PAN) نامیده می‌شود که ممکن است فضای یک اتاق یا خانه را در بر بگیرد یا اینکه فاصله بین تلفن همراه و HANDSFREE آن که به گوش‌تان وصل است را شامل می‌شود.

موارد استفاده از تکنولوژی بلوتوث متعدد است، از شایع‌ترین آنها می‌توان به تلفن همراه اشاره کرد، با وجود این تکنولوژی در ساختار تلفن همراه شما می‌توانید ارسال و دریافت داده را به راحتی انجام دهید برقراری اتصال بین هندزفری و تلفن همراه نیز یکدیگر از موارد استفاده است.
ارتباط با دستگاه‌های ورودی و خروجی کامپیوترهای شخصی، مانند صفحه کلید، موشواره و چاپگر. مورد دیگر را می‌توان به کنسول‌های بازی اشاره کرد مانند WII محصولی از شرکت NINTENDO ، PlayStation محصول شرکت Sony و یا Xbox محصول شرکت Microsoft. این کنسول‌ها از بلوتوث برای برقراری ارتباط بین کنسول و دسته آن استفاده می‌کنند.

در این بین بازاریابی، تبلیغات و اطلاع رسانی هم پای خود را از رسانه ها فراتر گذاشته‌اند و از تلفن همراه بعنوان یک رسانه استفاده می‌کنند و با بهره‌مندی از تکنولوژی بلوتوث تبلیغات را بدون واسطه به مردم می‌رسانند:
دستگاه‌هایی ساخته شده که در صورت نصب آنها در محل‌های مختلف می‌توانید اقدام به معرفی محصولات و خدمات خود از طریق ارسال متن، عکس، فایل صوتی و حتی تصویری نیز به مشتریان بپردازید، البته همانطور که قبل تر نیز گفته شد تکنولوژی بلوتوث محدودیت طول برد دارد و بصورت متوسط از 10 متر تا 1000 و 1200 متر ادامه دارد.
استفاده از بلوتوث در عرصه اطلاع‌رسانی و تبلیغات پیشرفته تر نیز شده است. شما در نوعی از دستگاه‌های اطلاع رسانی علاوه بر ارسال تبلیغات رایگان می‌توانید دریافت اطلاعات نیز داشته باشید به عنوان مثال برای خود صندوق انتقادات و پیشنهادات درست کنید و یا از طریق بلوتوث از مشتری سفارش بگیرید.

Re:

Tue, 08 Sep 2009 10:49:29 +0200

به زبان ساده مى توان گفت: مجموعه اى از میله ها یا خطوط سیاه رنگى که معمولاً بر روى زمینه اى سفید چاپ مى شود و به وسیله آن از کالاى خریدارى شده شناسایى لازم به عمل مى آید و قیمت آن مشخص مى شود و اگر به دنبال تعریف دقیق ترى هستید، باید گفت:
بارکد عبارت است از انتقال داده ها از طریق امواج نورى. آنها مجموعه اى از خطوط میله اى موازى با عرضهاى گوناگون (پهن و نازک)هستندکه اندازه هر خط معنا و مفهوم خاصى براى دستگاه بارکدخوان دارد.
در حقیقت دستگاه بارکدخوان ماشینى است که اطلاعات را به شکل بصرى بر روى صفحه نمایش مى دهد.

ضرورت استفاده از بارکد

گرداندن یک فروشگاه کار مشکل و پردردسرى است. مدیران و صاحبان آن باید از میزان موجودى که از هزاران کالاى کوچک و بزرگ دارند، مطلع باشند (کالاهایى که مجبور به خرده فروشى آن هستند و در زمان طولانى از انبارهایشان بیرون مى روند.)
همین طور که فروشگاهها، بزرگ و بزرگتر شدند تا به فروشگاههاى زنجیره اى امروزى رسیدند، کار مشکل و مشکل تر شد. نخست مجبور شدند در فروشگاهها را هرچند وقت یکبار ببندند و تمام کیسه ها و بسته ها و کنسروها را شمارش کنند. کار بسیار دشوارى بود.
این کار سخت و هزینه بردار بیش از یک بار در سال انجام نمى شد (انبارگردانى)، بنابراین مدیران فروشگاهها مجبور بودند بیشتر کارهایشان را بر اساس حدس و گمان انجام دهند و در نهایت این نیاز مادر اختراع شد!
سیستم بارکدگذارى چگونه آغاز شد؟

در سال ۱۹۳۲ گروهى از دانشجویان رشته مدیریت بازرگانى دانشگاه هاروارد، تصمیم گرفتند روشى را انتخاب کنند تا بر اساس آن مشتریان کالاى مورد نظرشان را از درون کاتالوگى پیدا کنند و سپس با برداشتن کارت هاى خاص چسبانده شده در کنار نام هر کالا و تحویل به مسؤول کنترل و قرار دادن آن در دستگاه کارت خوان و پانچ، مستقیماً کالا را از طریق انبار به باجه کنترل انتقال دهند و صورتحساب کامل را دریافت کنند و مهم تر از همه صاحبان فروشگاه از موجودى انبار خود اطلاعات به روزى داشته باشند.
البته ایده سیستم «بارکدینگ» مدرن و پیشرفته از سال ۱۹۴۸ وارد سیستم تجارى شد.
سیستم بارکد امروزى چگونه شروع به کار کرد؟
سال ۱۹۴۸ بود که رئیس یک فروشگاه مواد غذایى در آمریکا از کار کند و بى دقت کارکنان فروشگاه به ستوه آمد و براى پیدا کردن راه حل به مسؤولان دانشگاه (Drexel) مراجعه کرد تا تقاضاى ساخت سیستم کنترل خودکارى را داشته باشد، اما مسؤولان دانشگاه از این نظریه استقبال نکردند.
یکى از دانشجویان فارغ التحصیل این دانشگاه به نام باب سیلور «Bob Silver» این گفت و گو را شنید و آن را با یکى از دوستانش Norman Joseph Woodland در میان گذاشت و تصمیم گرفتند براى ساخت چنین سیستمى شروع به کار کنند. آنها در شروع از رمز و الفباى سیستم مورس الهام گرفتند و سعى کردند با چاپ و طراحى میله هاى پهن و باریک این شیوه را راه اندازى کنند و مدتى بعد هم به فکر سیستم بارکد نقطه اى و دایره اى افتادند.
سال ۱۹۴۹ بود که توانستند اختراع خود را ثبت کنند و در سال ۱۹۵۲ نخستین سیستم بارکدخوان را ساختند. «وودلند» که از سال۱۹۵۱در شرکت IBM مشغول به کار شده بود، توانست با استفاده از موقعیتهایى که در آنجا برایش ایجاد مى شد، به کمک دوستش در سال ۱۹۵۲ دستگاهى به بزرگى یک میز تحریر بسازد و ۲ جزء اصلى در آن تعبیه کرد:
۱- یک حباب (لامپ) ۵۰۰ واتى به عنوان منبع نور.
۲- با استفاده از آنچه در سیستم ساخت فیلم (براى تراک هاى صوتى استفاده مى شد) مجرایى لوله اى ساخت و این لوله را به یک نوسان سنج متصل کرد و سپس یک قسمت کاغذ را به شکل کدهاى خطى در جلوى پرتوى نور خارج شده از منبع نور، علامت گذارى کرد. پرتو منعکس شده به مجرا مى رسید و در طرف دیگر گره اى ناشى از حباب پرقدرت کاغذ را مى سوزاند. او بدون هیچ کم و کاست به آنچه مى خواست، رسیده بود. درحالى که کاغذ حرکت مى کرد، علایم روى دستگاه نوسان سنج تغییراتى مى کرد و در نهایت توانسته بودند دستگاهى داشته باشند که به کمک آن موضوعات چاپ شده، خوانده مى شد.
بعداً متوجه شدند لامپ ۵۰۰ واتى میزان الکتریسیته اى زیادتر از آنچه آنها نیاز داشتند، تولید مى کند و میزان اضافى، علاوه بر بالا بردن هزینه ها، گرماى اضافى هم تولید مى کرد و از طرفى نگاه کردن به آن باعث آسیب چشم مى شد، بنابراین به فکر استفاده از منبعى افتادند که تمام نور مورد نیاز آنها را در فضاى کوچکى متمرکز کند. همان کارى که امروزه «لیزر» انجام مى دهد، اما در سال ۱۹۵۲ لیزر موجود نبود!
بعدها با گسترش و تولید لیزر «Laser» توانستند دستگاههاى بارکدخوان ارزان ترى تولید کنند. گرچه «باب سیلور» فرصت استفاده درست از دانش خود را در شرایط آسان تر نیافت و در ۳۸سالگى فوت کرد، اما همکارش کار را ادامه داد.
در سال ۱۹۷۲ سیستم بارکد نقطه اى نیز در عمل مورد استفاده قرار گرفت، اما این روش چندان موفق نبود (زیرا حین چاپ براحتى مغشوش مى شد.)
در سال ۱۹۷۴ وودلند در IMB سیستم بارکد خطى را گسترش داد و نخستین محصول خرده فروشى (محصولاتى چون آب میوه و آدامس) به این طریق فروخته شد. (و جالب اینکه در حال حاضر یک بسته از آن آدامس در موزه اى در آمریکا نگهدارى مى شود).
و سرانجام آقاى وود در سال ۱۹۹۲ توانست مدال ملى تکنولوژى را بابت به کارگیرى سیستم بارکد دریافت کند. (تنها به خاطر استراق سمع دوستش آقاى سیلور!)
خلاصه آنکه، بارکدها و سایر برچسب هاى خوانا در جایى که نیاز به خوانده شدن اطلاعات با پردازش توسط کامپیوتر وجود دارد، استفاده مى شوند و کاربرها به عوض تایپ کردن رشته اى طویل از داده ها، تنها بارکد مورد نظر را جلوى دستگاه بارکدخوان قرار مى دهند و پردازش بدون نیاز به نیروى انسانى به طور کاملاً خودکار انجام مى شود. بنابراین بارکد شیوه شناسایى و تعیین هویت خودکار داده ها است.
رقمى که توسط بارکد تولید مى شود، عموماً محصول خاصى را نشان مى دهد. سیستم بارکدینگ به طور معکوس هم کار مى کند، یعنى قادر است با دریافت رقم مربوط به یک محصول، بارکد مورد نظر را ایجاد بکند و در واقع نوعى خود شناسایى انجام مى شود.
فواید بارکد کردن
۱- مصون بودن از خطاپذیرى به علت کاهش دخالت نیروى انسانى و وارد نشدن دستى اطلاعات.
۲- دسته بندى دقیق اطلاعات.
۳- سرعت بالا به همراه صحت ۱۰۰درصد.
۴- دسترسى آسان به اطلاعات واقعى و حقیقى (در جریان روند مدیریت) البته اگر: با دقت تمام کالاها در فروشگاهها بارکدگذارى شوند تا مراجعه کنندگان دچار دردسرهایى که ما با آن خوب آشنایى داریم، نشوند

Re:

Sun, 11 Oct 2009 18:09:01 +0200

مزاياي شهرهاي الكترونيك (برگرفته از طرح شهر الكترونيك دليجان)

سايت اينترنتي شهر الكترونيك دليجان راه‌اندازي شد
www.edelijan.com

چشم‌اندازها، راهبردها و سياست‌هاي شهر الكترونيك دليجان

با توسعه روزافزون فناوري اطلاعات شهرهاي جهان نيز رنگ‌ و بويي جديد به خود گرفته‌اند و بسياري از شهرها در كشورهاي مختلف به شهرهاي الكترونيك تبديل شده‌اند. توسعه اين شهرها دستاوردهاي بسياري را براي شهروندان، سازمان‌هاي شهري و ديگر ذينفعان شهر به همراه داشته است. كه در اينجا به برخي از مهمترين مزاياي شهرهاي الكترونيكي جهان اشاره شده است:

1. فراهم آوردن خدمات اينترنت باكيفيت و سرعت بالا براي شهروندان به وجود آوردن يك زيرساختار مناسب جهت اتصال به اينترنت و شبكه جهاني

2. فراهم آوردن كانال‌هاي آموزشي متفاوت و محيط آموزشي مادام العمر امكان آموزش فراگير با استفاده از ابزارهاي فناوري اطلاعات و پياده‌سازي روش‌هاي مختلف آموزش از هركجا و در هر زمان براي مخاطبان.

3. بهبود كيفيت زندگي مردم
بهبود سطح كيفيت زندگي مردم با افزايش آگاهي مردم از فرآيندهاي شهري و همچنين امكانات شهر، و تسهيل انجام فعاليت‌هاي شهري و بهبود اوضاع اقتصادي شهر كه نتيجه بهبود امر تجارت در سطح شهر مي‌باشد.

4. ارائه خدمات يك مرحله‌اي به شهروندان
تقليل دادن تمام فرآيند لازم براي انجام يك كار در شهر به فعاليت‌هاي واحد، همچنين الكترونيكي كردن آنها و حذف مراجعه‌هاي پي‌در‌پي به ادارات و سازمان‌هاي مختلف جهت انجام كارها

5. تقويت رقابت تجاري شهر, و ايجاد فرصتهاي تجاري بيشتر توسط تجارت الكترونيك
تقويت محيط رقابتي شهر در عرصه تجارت، توسط الكترونيكي‌كردن پرداخت‌ها، دريافت‌ها و همچنين آگاهي سريع تجار از پتانسيل‌هاي موجود در شهر

6. ارتباط بهتر سازمان‌ها و ارگان‌هاي مختلف شهري
ارتباط بهتر سازمان‌ها بصورت الكترونيكي با يكديگر و تسهيل امر مكاتبات از طريق اينترنت توسط زير ساختارهاي ايجاد شده توسط شهر الكترونيك دليجان

7. دسترسي 24 ساعته به خدمات شهري
در جريان قرار دادن هر چه سريعتر فرماندار ، شهردار و مسئولان شهر نسبت به مشكلات و نواقص موجود شهر به منظور تسريع كشف و رفع عيوب

8. افزايش مشاركت مردم در اداره شهر
ايجاد حس مشاركت در شهروندان با اعطاء حق‌اظهار نظر به شهروندان در مورد شهر و همچنين ارتباط مستقيم با مسئولان شهر

9. كاهش ترافيك شهر با توجه به كاربرد اينترنت در فعاليت‌هاي شهري شهروندان
كاهش ترافيك شهري با استفاده از اينترنت براي انجام فعاليت‌هاي شهري شهروندان از منزل بدون نياز به مراجعه فيزيكي به سازمان‌ها

10. كاهش آلودگي هوا با كاهش ترافيك شهري
كاهش آلودگي ايجاد شده توسط اتومبيل‌ها در سطح شهر با كاهش ترافيك بوجود آمده در نتيجه افزايش استفاده از اينترنت در انجام فعاليت‌هاي شهري

11. همسو‌سازي سرمايه‌گذاري‌ها با نيازهاي شهروندان و شهر بكار بستن سرمايه گذاري‌هاي شهري در جهت برطرف‌كردن نيازهاي حاضر شهروندان و جلوگيري از سرمايه گذاري‌هاي اضافي در نقاطي كه به آنها نيازي نيست.

12. تسريع در برطرف شدن مشكلات ايجاد شده در شهر با ارتباط مستقيم مسئولان با شهروندان
آگاه كردن هر چه سريعتر مسئولين از مشكلات شهري و اقدام در جهت رفع آنها بوسيله ارتباط مستقيم شهروندان با مسئولين شهر.

13. صرفه جويي در وقت و انرژي
تقليل دادن دو عامل مصرف وقت و انرژي تا حد زياد، با افزايش استفاده از اينترنت در انجام الكترونيكي كارها.

14. جلوگيري از سرمايه‌گذاري بيشتر روي روش‌هاي قديمي اداره شهر
خودداري كردن از سرمايه‌گذاري بيشتر بر روي روش‌هاي قديمي و صورت دادن سرمايه‌گذاري‌هاي آتي شهر بر مبناي زيرساختارهاي نوين

15. ايجاد زيرساختار لازم براي توسعه‌هاي آتي شهر عدم نياز به زيرساختارهاي جديد در توسعه‌هاي آتي شهر با توجه به وجود زيرساختار مناسبي كه توسط شهر الكترونيك ايجاد خواهد شد

16. كاهش فساد اداري
كاستن اختلالات و اغتشاشاتي كه در امور اداري وجود دارد با توجه به انجام امور اداري بصورت الكترونيكي

17. افزايش نظم در فعاليت‌هاي شهر با استفاده از سيستم اطلاعاتي جامع
افزايش نظم در فرايندهاي شهري با تعريف دقيق فعاليت‌هاي شهري

18. افزايش سطح آگاهي عموم
بهبود سطح آگاهي مردم از محل زندگي خود با افزايش آگاهي مردم از اوضاع شهر و همچنين ارتباط تنگاتنگ با شهر الكترونيك دليجان

19. درآمد ثابت شهري با بوجود آمدن يك سيستم با ثبات گردش پول در جامعه
از بين رفتن تاخيرات ايجاد شده در پرداخت‌ها و در نتيجه ايجاد يك درآمد باثبات براي شهر با توجه به ايجاد سيستم‌هاي پرداخت ماليات، جرائم و قبوض به صورت برخط

20. نشر فرهنگ و عقايد
نشر فرهنگ و عقايد شهر، با افزايش اطلاعات موجود توريستي مثل رسومات و شيوه زندگي در شهر و غيره بر روي شبكه جهان گستر اينترنت.

21- مديريت و نظارت واحد خدمات شهر الكترونيك دليجان
جلوگيري از فعاليت‌هاي موازي، بي‌نظمي و اختلالات و صورت گرفتن تمام فعاليت‌ها تحت نظارت مديريت واحد، با توجه به استقرار سيستم‌‌هاي يكپارچه در شهر الكترونيك دليجان .

با توجه به مزاياي اشاره شده، ضرورت ايجاد شهر الكترونيك دليجان نزد مسئولان اين شهر احساس شد ، ولي اقدامي صورت نگرفت. در همين راستا، برنامه و طرح شهر الكترونيك دليجان توسط مهندس سيد مرتضي موسويان و با همكاري شركت رسارايان دليجان تدوين شد و در اول مهر ماه سال 1388 تهيه شد. اين طرح حاوي چشم‌اندازها، راهبردها، سياست‌ها و برنامه‌هاي توسعه شهر الكترونيك دليجان است. جهت كسب اطلاعات بيشتر در مورد طرح شهر الكترونيك دليجان به سايت www.edelijan.com مراجعه شود.

با تشكر
روابط عمومي شركت رسارايان دليجان
19/07/1388

نظر شما درباره پروژه شهر الکترونيکي دليجان (e delijan) چيست؟

Re:

Tue, 13 Oct 2009 21:47:29 +0200

نرم افزار های متن باز چگونه درآمدزایی می کنند؟

با نرم افزارهای اوپن سورس که آشنایی دارید!؟ نرم افزار اوپن سورس، نرم افزاری است که کد منبع آن در اختیار همه قرار می گیرد و معمولاً استفاده از آن برای همه رایگان است. اوپن سورس واژه ای است که این روزها بسیار زیاد به کار می رود. رایگان بودن و در دسترس بودن کد این نرم افزارها باعث پیشرفت بسیار سریع آن ها شده است. حتماً این سئوال برای شما پیش خواهد آمد که یک نرم افزار اوپن سورس چطور هزینه هایش را تامین می کند. سازندگان آن ها چگونه کسب درآمد می کنند؟
خب تا آخر این مطلب با ما باشید تا بفهمید تولید کنندگان نرم افزارهای اوپن سورس چگونه کسب درآمد می کنند.

تقاضای کمک مالی
اگر یک برنامه اوپن سورس به صورت گسترده توسط کاربران مورد استقبال قرار گیرد و این کاربران از کار کردن با آن برنامه لذت ببرند، توسعه دهندگان اوپن سورس از آن ها می خواهند در صورت تمایل، برای ادامه توسعه پروژه و خرج های اضافی مربوط به آن، به آن ها مبلغی کمک مالی بکنند. بسیاری از افراد حاضرند به برنامه های آزاد خوب و آینده دار کمک مالی بکنند. تقاضای کمک مالی یا Donation در دنیای نرم افزارهای آزاد و اوپن سورس یک امر عادی و معمول است. بسیاری از پروژه های آزاد از این روش هزینه های خود را تامین می کنند. یکی از نرم افزارهای معروف که از این راه هزینه های خود را تامین می کند، VLC Media Player است. به طور مثال چند نفر از کاربران این نرم افزار برای خرید کامپیوترهای PowerMac به تیم VLC کمک مالی کرده اند. وقتی تعداد کاربران یک نرم افزار اوپن سورس زیاد باشد، حتی کمک های مالی بسیار ناچیز هر یک از کاربران نیز برای کسب درآمد مناسب، کافیست.

سفارشی سازی محصول
معمولاً نرم افزارهای اوپن سورس ابتدا بر اساس نیازهای توسعه دهندگان خودشان یا نیازهایی که آن ها در نظر داشته اند، تولید می شوند. هنگامی که این نرم افزارها توسط کاربران و سازمان های دیگر مورد استفاده قرار می گیرند، انتظارات جدیدی نیز بوجود خواهد آمد. کاربران و سازمان های مختلف ممکن است نیازهای دیگری داشته باشند. ممکن است سازمانی از یک محصول اوپن سورس راضی باشد اما نیاز به یکسری امکانات مخصوص داشته باشد. در این گونه موارد تولید کنندگان نرم افزارهای اوپن سورس برای ایجاد تغییرات و سفارشی سازی محصول خود از سازمان ها پول دریافت می کنند. ممکن است با خود فکر کنید که نرم افزاری که آزاد و اوپن سورس باشد را هر کسی می تواند سفارشی کند، حتی خود آن سازمان هم می تواند این کار را انجام دهد، چرا برای این کار به تولیدکنندگان اصلی مراجعه می کنند و حاضرند به آن ها پول بدهند!؟ درست است که کد منبع در اختیار همه قرار می گیرد اما تغییر دادن و اضافه کردن امکانات به یک نرم افزار اوپن سورس به همین راحتی ها نیست. تولید کنندگان اصلی بیشتر از بقیه به کدهایی که نوشته اند تسلط دارند و از آن ها سر در می آورند. ایده این پروژه در سر آن ها بوده و بهترین کسی که می تواند این نرم افزار اوپن سورس را سفارشی کند توسعه دهدگان اصلی پروژه هستند.

پشتیبانی محصول
اغلب نرم افزارهایی که تولید می شوند بدون راهنما و پشتیبانی تقریباً غیر قابل استفاده اند. هر چه یک نرم افزار بزرگتر و حرفه ای تر باشد، نیاز کاربران به پشتیبانی قوی بیشتر است. معمولاً مجوزهای اوپن سورس هیچ ضمانتی برای درست عمل کردن نرم افزار یا برطرف کردن نیازهای کاربر توسط نرم افزار به کاربران نمی دهند. تولید کنندگان نرم افزارهای اوپن سورس هزینه ای برای پشتیبانی و گارانتی محصولشان از کاربران و مشتریان سازمانی می گیرند. معمولاً به صورت دوره ای با مشتریان قرارداد می بندند و به ازای مبلغ مشخصی از محصول خودشان پشتیبانی می کنند. بسیاری از شرکت هایی که نرم افزار اوپن سورس تولید می کنند از این راه کسب درآمد می کنند.

فروش خدمات
ممکن است نتوانند محصول آزاد خود را به صورت مستقیم بفروشند اما می توانند خدمات مرتبط با آن را به کاربران بفروشند. به طور مثال تولیدکنندگان CMSهای اوپن سورس، هاست و دامین می فروشند. افرادی که از CMS آن ها استفاده می کنند اغلب به هاست و دامین های آن ها بیش از شرکت های دیگر اعتماد می کنند. بسیاری از تولیدکنندگان CMSهای اوپن سورس برای نصب و راه اندازی محصول خود بر روی هاست مشتری درخواست پول می کنند و یا قالب های سفارشی و تجاری برای مشتریان خود طراحی می کنند.
فروش سخت افزارها و نرم افزارهای مرتبط
ممکن است یک نرم افزار اوپن سورس برای اجرا شدن نیاز به سخت افزار خاصی داشته باشد یا ممکن است برای اضافه کردن یک قابلیت به آن نیاز به یک سخت افزار باشد. آن ها نرم افزار خود را به صورت رایگان عرضه می کنند و از طریق فروش سخت افزار مربوط با آن، کسب درآمد می کنند. نرم افزار می تواند اوپن سورس و رایگان باشد اما اجزای اضافی یا پلاگین های آن پولی باشند. بسیاری از شرکت ها پلاگین ها یا نرم افزارهایی که قابلیت های یک محصول اوپن سورس را بهبود می بخشند را به فروش می رسانند.

تعیین مبلغی برای استفاده های تجاری
یک نرم افزار می تواند رایگان و اوپن سورس باشد در حالی که برای استفاده تجاری از آن باید مبلغی پرداخته شود. کاربران معمولی و غیر تجاری می توانند رایگان از این محصول استفاده کنند اما شرکت های تجاری باید مجوز تجاری محصول را خریداری کنند. محصول اوپن سورس می تواند دارای دو مجوز یا به اصطلاح Dual-License باشد. کاربران خانگی و غیر تجاری از یک مجوز و کاربران تجاری از یک مجوز غیر رایگان استفاده کنند. به طور مثال MySQL یکی از موفق ترین محصولات نرم افزاری اوپن سورس از این روش برای کسب درآمد استفاده می کند.

پیدا کردن اسپانسر مالی
هر چقدر محبوبیت محصول یک اوپن سورس بیشتر شود، شرکت های تجاری به سرمایه گذاری روی آن علاقه مندتر می شوند. محبوبیت یک محصول اوپن سورس باعث می شود که وب سایت آن بازدید زیادی داشته باشد. معمولاً تولیدکنندگان اینگونه نرم افزارها در وب سایت خود و مخصوصاً صفحه دانلود محصول خودشان، تبلیغات تجاری قرار می دهند. یافتن یک اسپانسر مالی مناسب برای یک محصول اوپن سورس معروف، به هیچ وجه سخت نیست.

چند مثال از دنیای نرم افزارهای آزاد:

وردپرس یک نرم افزار آزاد و کدباز برای ایجاد وبلاگ های اجتماعی و قدرتمند است. شرکت Automattic سازنده وردپرس به صورت مستقیم از این محصول خود درآمدی کسب نمی کند. این شرکت با فراهم کردن سرویس هاستینگ برای شرکت های بزرگ و پشتیبانی از وبلاگ آن ها درآمد نسبتاً مناسبی دارد. این شرکت با سرویس VIP Hosting خود در سایت Wordpress.com به صورت ماهیانه از هر مشتری خود 500 دلار پول می گیرد. منبع دیگر درآمد این شرکت، استفاده از تبلیغات گوگل در وبلاگ های موجود در سایت وردپرس.کام است. البته این تبلیغات در شرایط بسیار خاصی برای یک کاربر به نمایش در می آیند. اگر کاربر از مرورگر فایرفاکس استفاده کند، یا کاربر وردپرس.کام باشد یا از یک وبلاگ دیگر روی وردپرس.کام به یک وبلاگ دیگر روی وردپرس.کام ارجاع داده شده باشد، هرگز این تبلیغات را مشاهده نخواهد کرد!
از دیگر محصولات درآمدزای این شرکت می توان به Akismet (پلاگین قدرتمند محافظت از اسپم ها برای وردپرس) اشاره کرد. این پلاگین برای وبلاگ های شخصی رایگان است اما برای صاحبان وبلاگ های تجاری و شبکه های وبلاگی چیزی در حدود 50 دلار در ماه آب می خورد!
شرکت های وب هاستینگی که توسط سایت رسمی وردپرس معرفی شده اند و همچنین قسمت پشتیبانی وردپرس از دیگر منابع مهم درآمد این شرکت هستند.

فایرفاکس مرورگر رایگان و کدبازی است که به صورت گسترده توسط کاربران سراسر جهان برای مرور صفحات وب هر روزه مورد استفاده قرار می گیرد. لازم نیست در مورد محبوبیت و تعداد کاربران این مرورگر فوق العاده توضیح بدهم. یکی از سرمایه های مهم شرکت موزیلا همین اجتماع کاربری بزرگ و مشتاق فایرفاکس هستند. قسمت کوچکی از درآمد این شرکت را همین کاربران فایرفاکس به صورت داوطلبانه تامین می کنند.
اگر از فایرفاکس استفاده می کنید، همین الان نگاهی به گوشه بالا سمت راست مرورگر خود بیندازید! جعبه جستجو را خواهید دید. به احتمال زیاد اسم گوگل را می بینید! بله، بخش عظیمی از درآمد موزیلا از همین جعبه جستجویی است که به صورت پیش فرض از موتور جستجوی گوگل استفاده می کند. موزیلا چند سالی است با گوگل قرارداد پر سودی بسته است که به ازای استفاده از موتور جستجوی گوگل به عنوان موتور جستجوی پیش فرض در مرورگر خود فایرفاکس، مبلغ هنگفتی دریافت کند. اگر شما از این جعبه جستجو استفاده کنید و در صفحه نتایج جستجوی گوگل روی لینک های تبلیغاتی گوگل کلیک کنید، قسمتی از درآمد این تبلیغات را به جیب موزیلا خواهید ریخت!

همچنین شرکت موزیلا داری یک فروشگاه است که در آن تی شرت، کلاه و ماگ و خیلی چیزهای دیگر با مارک فایرفاکس و دیگر محصولاتش به فروش می رساند، که البته درآمدش در این قسمت در مقابل قراردادهایی که با گوگل و آمازون و eBay دارد، قابل چشم پوشی است!

اوبونتو سیستم عامل لینوکس آزاد و کدبازی است که توسط شرکت کانونیکال تولید و پشتیبانی می شود. اوبونتو آنقدر در وبلاگستان فارسی معروف است که نیازی به معرفی بیشتر ندارد. در حال حاضر شرکت کانونیکال از طریق پشتیبانی تجاری اوبونتو در بیش از 500 شرکت تجاری و مراکز تحقیقاتی و دولتی کسب درآمد می کند. این شرکت هم دارای یک فروشگاه اینترنتی است که در آن تی شرت و کلاه و آیتم های تبلیغاتی دیگر با آرم اوبونتو و کوبونتو و دیگر محصولاتش به فروش می رساند.

Re:

Tue, 13 Oct 2009 21:59:26 +0200

6 راه سريع کردن فايرفاکس

فايرفاکس تنها مرورگري بود که توانست در مقابل غولي به نام اينترنت دوام بياورد. با هر نسخه‌ جديدتري که از فايرفاکس عرضه مي‌شود، اينترنت اکسپلورر بيشتر از دور خارج مي‌شود، آخرين نسخه فايرفاکس هم از اين قاعده مستثني نبود.
برخي از کاربران ممکن است به‌خاطر نصب افزونه‌هاي زياد، فايرفاکس خود را کند ببينند، اما خيال‌تان راحت که با وجود اين افزونه‌ها هم مي‌توانيد با تنظيمات صحيح، سرعت مرورگر را بيشتر و بيشتر کنيد. حتي در برخي موارد بيشتر از سرعت دابل‌کليکتان! همه اين کارها در کمتر از 5دقيقه قابل انجام هستند و هيچ هزينه‌اي براي شما نخواهند داشت.

1- فعال‌کردن پايپ‌ها
مرورگرها معمولا خيلي مؤدب هستند. يک درخواست به سرور مي‌فرستند و تا وقتي که از طرف سرور پاسخي دريافت نکنند، کار خود را ادامه نمي‌دهند. پايپ‌ها (لوله‌ها) تکنيک عصباني‌تري هستند و چندين درخواست را قبل از دريافت درخواست بعدي ارسال مي‌کنند و اغلب اين روش زمان دانلود صفحه را کاهش مي‌دهد. براي فعال‌سازي آن، روي نوار آدرس‌ عبارت about:config را بنويسيد و روي گزينه‌هاي زير دوبار کليک کنيد تا مقاديرشان به True تغيير کند:
network.http.pipelining
network.http.proxy.pipelining
حالا روي مقدار زير دوبار کليک کنيد و مقدار آن را روي 8 تنظيم کنيد.
network.http.pipelining.maxrequests
يادتان باشد که برخي از سرورها از پايپ‌ها پشتيباني نمي‌کنند و اگر شانس شما طوري باشد که سايت‌هاي محبوبتان اين تکنيک را پشتيباني نکنند، بازدهي دريافت صفحه‌هايتان پايين مي‌آيد، بنابراين خاموش و روشن‌ کردنش با شماست.

2- راندوي سريع
صفحه‌هاي وب بزرگ مدت زمان زيادي براي بارگذاري مي‌گيرند. در طول بارگذاري صفحه، فايرفاکس نمي‌خواهد شما را منتظر بگذارد. بنابراين به‌طور پيش‌فرض هر 12/0 ثانيه هر چه دريافت شده را نمايش مي‌دهد (که به‌اين فاصله، فاصله اعلام محتوا يا Content Notify Interval مي‌گويند). اين عمل گرچه در ظاهر سرعت بيشتري به صفحه‌ها مي‌دهد، اما در کل دانلود صفحه تاثير عکس مي‌گذارد، بنابراين بهتر است اين زمان را کمي افزايش داد تا کارايي مرورگر را بالا برد.
مجددا روي آدرس بار عبارت about:config را تايپ کنيد و به آن مسير برويد، سپس هر کجاي پنجره که شد، يک کليک راست بکنيد و از منوي New باز شده، نوع Integer را انتخاب کنيد. و تايپ کنيد:
content.notify.interval
و بعد تاييد را بزنيد، عدد 500 هزار را وارد کنيد و باز هم تاييد کنيد.
دوباره روي پنجره کليک راست کنيد و اين بار Boolean را از منوي New انتخاب کنيد. اين بار مقداري با نام content.notify.ontimer بسازيد و مقدار آن را True بگذاريد.

3- بارگذاري سريع‌تر
اگر براي 75/0 ثانيه ماوس خود را حرکت ندهيد و يا به کيبورد دست نزنيد (آستانه تعويض محتوا)، فايرفاکس وارد حالت يک وقفه با فرکانس کوتاه مي‌شود و به اين معني است که رابط کاربري آن به حالت کم پاسخ مي‌رود، ولي صفحه شما با سرعت بيشتري بارگذاري مي‌شود. پايين آوردن اين ميزان باعث بالا رفتن بازدهي مي‌شود و تنها يک دقيقه وقت شما را مي‌گيرد.
عبارت «about:config» را تايپ کنيد، در صفحه راست‌ کليک کنيد و New » Integer را انتخاب کنيد. عبارت «content.switch.threshold» را تايپ و تاييد کنيد، عدد 250هزار (يک‌چهارم ثانيه) را وارد کنيد و دوباره تاييد کنيد.

4- بدون وقفه
مي‌توانيد حتي به فايرفاکس بگوييد که در زمان بارگذاري صفحه، رويدادهاي رابط کاربري را به‌کل ناديده بگيرد. اين کار باعث مي‌شود در هنگام بارگذاري صفحه‌ها، فايرفاکس‌تان از حالت پاسخگو خارج شده و به‌اصطلاح هنگ کند، اما اگر سرعت بارگذاري براي‌تان مهم‌تر است، اين را امتحان کنيد.
عبارت «about:config» را تايپ کنيد، در صفحه راست‌کليک کنيد و New » Boolean را انتخاب کنيد، « content.interrupt.parsing» را تايپ و تاييد کنيد و مقدار آن را False قرار دهيد و تاييد کنيد.

5- جلوگيري از فلش
انيميشن‌هاي فلش ناخواسته در همه‌جا وجود دارند که از بالاي مرورگر وارد محتوايي مي‌شوند که شما مي‌خواهيد بخوانيد و سرعت خواندن و مرور را پايين مي‌آورد. خوشبختانه راه بسيار ساده‌اي براي آن وجود دارد. افزونه Flashblock را نصب کنيد (flashblock.mozdev.org)! اين افزونه از بارگذاري تمام فلش‌ها جلوگيري مي‌کند و باعث مي‌شود صفحه‌هاي وب بسيار سريع‌تر بارگذاري شود. ولي اگر فکر کرديد که بعضي از فلش‌ها آنقدرها هم بي‌استفاده نيستند، مي‌توانيد روي محل قرار گرفتن آن کليک کنيد تا نصب و طبق روال معمول اجرا شوند.

6- افزايش اندازه حافظه نهان
وقتي که شما سايتي را باز مي‌کنيد، فايرفاکس تصاوير و اسکريپت‌هاي سايت را در يک حافظه نهان (Cache) محلي ذخيره مي‌کند تا اگر خواستيد دوباره همان سايت را ببينيد سريع‌تر باز شود. اگر حافظه زيادي داريد، بگذاريد فايرفاکس هميشه باز باشد تا مرتبا به صفحه‌ها بازگردد. بنابراين شما مي‌توانيد با افزايش حجم اين حافظه کش، کارايي را بالا ببريد. عبارت «about:config» را تايپ کنيد، در صفحه راست کليک کنيد و New » Integer را انتخاب کنيد. عبارت «browser.cache.memory.capacity» را وارد و تاييد کنيد. سپس عدد 65536 را وارد و دوباره تاييد کنيد. مرورگر خود را ببنديد و دوباره باز کنيد تا مرورگر کش جديد و بيشتري را بگيرد.

Re:

Tue, 13 Oct 2009 22:08:07 +0200

آشنايي با پورت USB

کامپيوترهای جديد دارای يک و يا بيش از يک کانکتور Universal Serial Bus)USB) می باشند. کانکتورهای فوق امکان اتصال تجهيزات جانبی متفاوتی نظير : چاپگر، اسکنر ، دوربين های وب و ... را فراهم می نمايند. سيستم های عامل پورت های USB را حمايت کرده و بدين ترتيب نصب درايور مربوطه بسرعت و بسادگی انجام خواهد يافت .

USB چيست ؟
همواره اتصال يک دستگاه به کامپيوتر و پيکربندی مناسب آن برای استفاده ، يکی از چالش های اصلی در رابطه با بخدمت گرفتن تجهيزات جانبی در کامپيوتر بوده است :
- چاپگرها به پورت موازی متصل شده و اغلب کامپيوترها دارای يک پورت هستند . فرض نمائيد که دارای يک Zip drive باشيم . درايوهای فوق نيازمند يک اتصال با سرعت بالا با کامپيوتر می باشند. در صورت استفاده از پورت موازی، از لحاظ سرعت خواسته يک Zip Drive تامين نخواهد گرديد
- مودم ها از پورت های سريال استفاده می نمايند. اغلب کامپيوترها دارای دو پورت سريال بوده و در اکثر موارد سرعت مناسبی را دارا نمی باشند.
- دستگاههائی که به سرعت بالائی نياز دارند بهمراه کارت های خود عرضه می گردند.اين نوع کارت ها می بايست در يکی از اسلات های برد اصلی نصب گردند.متاسفانه تعداد اسلات های موجود محدود بوده و در برخی حالات نصب نرم افزار مربوط به کارت دردسرآفرين نيز است . هدف USB خاتمه بخشيدن به تمام موارد و مشکلات موجود در زمينه بخدمت گرفتن تجهيزات جانبی در کامپيوتر است .
USB يک روش آسان و استاندارد را برای اتصال 127 دستگاه به کامپيوتر، فراهم می کند. هر دستگاه می تواند شش مگابيت در ثانيه پهنای باند داشته باشد. پهنای باند فوق برای اکثر دستگاههائی که می خواهيم به کامپيوتر متصل نمائيم ، مناسب خواهد بود. اکثر تجهيزات جانبی که جديدا" توليد می گردند، دارای يک پورت USB می باشند.
چاپگر، اسکنر، موس، دوربين های ديجيتال، دوربين های وب ،مودم، بلندگو، تلفن، رسانه های ذخيره سازی، اتصالات شبکه و ... نمونه هائی از اين نوع دستگاهها می باشند. اتصال يک دستگاه USB به کامپيوتر ساده است . کانکنورهای USB را می توان در پشت سيستم مشاهده و در ادامه کانکنور USB را به آنها متصل کرد. . در صورتيکه دستگاهی برای اولين مرتبه ( بار اول ) نصب گردد، سيستم عامل مربوطه آن را تشخيص و با نصب درايور ، عملا" زمينه استفاده از دستگاه فراهم خواهد شد. دستگاههای USB را می توان بدفعات به سيستم متصل و يا آنها را از سيستم جدا کرد. اغلب دستگاههای USB بهمراه کابل اختصاصی خود ارائه می گردند . کابل های فوق دارای اتصالی از نوع A می باشند. در صورتيکه دستگاه USB دارای کانکتور A نباشد بهمراه آن سوکتی ارائه شده که می تواند يک کانکنور از نوع B را قبول نمايد. از کانکتور نوع A برای اتصال به کامپيوتر و از کانکتور نوع B برای اتصال دستگاههای خاص استفاده می گردد. اغلب کامپيوترهای جديد بهمراه يک و يا بيش از يک سوکت USB ارائه می گردند. با توجه به وجود دستگاههای متعدد که دارای پورت USB می باشند، می توان بسادگی دستگاه مورد نظر را ازطريق پورت USB به يکی از سوکت های USB کامپيوتر متصل نمود.
مثلا" می توان به کامپيوتر يک چاپگر USB ، يک اسکنر USB ، يک دوربين وب USB و يک کارت شبکه USB را متصل نمود.
در صورتيکه کامپيونر دارای صرفا" يک کانکتور USB باشد و بخواهيم تجهيزات USB گفته شده را به آن متصل نمائيم چه کار بايد کرد؟ برای حل مشکل فوق می بايست يک USB hub را تهيه کرد. USB استاندارد قادر به حمايت از 127 دستگاه است . هاب USB بخشی از استاندارد فوق محسوب می گردد. يک هاب ممکن است چهار و يا بيش از چهار پورت داشته باشد. هاب به کامپيوتر متصل شده و هر يک از دستگاهها به يکی از پورت های هاب متصل خواهند شد. هاب ها می توانند با برق و يا بدون برق باشند. استاندارد USB اين امکان را فراهم می سازد که دستگاهها برق مورد نياز خود را از طريق اتصال USB مربوطه تامين نمايند. يک دستگاه با مصرف برق بالا نظير اسکنر دارای منبع تغذيه اختصاصی خود است ولی دستگاههای با مصرف برق پايين نظير موس و دوربين های ديجيتال ، برق مورد نياز خود را می توانند از گذرگاه مربوطه تامين نمايند. در صورتيکه از دستگاههائی نظير چاپگر و يا اسکنر استفاده می گردد که خود دارای منبع تغذيه اختصاصی می باشند، نيازی به هاب با برق نخواهد بود در صورتيکه از دستگاههای فاقد منبع تغذيه نظير موس و دوربين استفاده می گردد ، به هاب برق دار نياز خواهد بود. هاب دارای ترانسفورماتور اختصاصی خود بوده و برق مورد نياز گذرگاه را تامين خواهد کرد.

ويژگی های USB دارای ويژگی های زير است :
- حداکثر 127 دستگاه را می توان متصل نمود. ( مستقيما" و يا توسط هاب های USB)
- کابل های USBبتنهائی قادر به حمايت از طول 5 متر می باشند. در صورت استفاده از هاب حداکثر طول 30 متر خواهد بود.
- نرخ انتقال اطلاعات گذرگاه دوازده مگابيت در ثانيه است .
- هر دستگاه قادر به درخواست شش مگابيت در ثانيه است . عملا" بيش از يک دستگاه در هر لحظه نمی تواند درخواست شش مگابيت در ثانيه را داشته باشد چراکه از پهنای باند گذرگاه تجاوز خواهد کرد.
- يک کابل USB دارای دو سيم برای برق ( 5+ ولت و Ground) و يک سيم بهم تابيده برای حمل داده است .
- بر روی سيم برق، کامپيوتر قادر به تامين برق با حداکثر پانصد ميلی آمپر و پنج ولت است .
- دستگاههای با مصرف برق پايين نظير موس می توانند برق مورد نياز خود را مستقيما" از طريق گذرگاه تامين نمايند.
- دستگاههای USB را می توان هر زمان متصل و مجددا" از سيستم جدا کرد.
- اکثر دستگاههای USB می توانند توسط کامپيوتر و در زمان حالت Power-saving ، به خواب ( غيره استفاده گردند) روند. دستگاههائی که به پورت USB متصل می گردند از يک کابل USB که حامل برق و داده است استفاده می نمايند. دو سيم حامل برق ( قرمز - پنج ولت و قهوه ای ( زمين ) يک زوج کابل بهم تابيده برای حمل داده ( زرد و آبی ) زمانيکه کامپيوتر روشن می گردد ، عمليات پرس و جو در رابطه با دستگاههای متصل به گذرگاه انجام شده و به هر يک از آنها يک آدرس خاص ، نسبت خواهد شد . فرآيند فوق "سرشماری" ناميده می شود. دستگاهها نيز زمانيکه به گذرگاه متصل می گردند شمارش می گردند.

کامپيوتر از نحوه انتقال اطلاعات توسط دستگاهها با استناد بر يکی از روشهای زير ، آگاهی می يابد.
- وقفه : دستگاهی نظير موس يا صفحه کليد که داده های کمی را ارسال می دارند از روش " وقفه " استفاده می نمايند.
- Bulk ( توده ای ) . يک دستگاه نظير چاپگر که حجم بالائی از اطلاعات را در يک بسته دريافت می دارد، از روش فوق استفاده می نمايد. يک بلاک از داده ها برای چاپگر ارسال و صحت آنها نيز بررسی می گردد.
- Isochronous ( همزمان ) . دستگاههای نظير بلندگو از روش فوق استفاده می نمايند. جريان پيوسته ای از داده ها بين دستگاه و کامپيوتر برقرار می گردد. USB پهنای باند موجود را به مجموعه ای از فريم ها تقسيم و کامپيوتر فريم ها را کنترل خواهد کرد. فريم ها شامل 1500 بايت بوده و هر ميلی ثانيه يک فريم جديد، بوجود می آيد اخيرا" استاندارد USB نسخه دو، مطرح شده است . بر اساس استاندارد فوق ، سرعت ده تا بيست برابر افزايش خواهد يافت . با رسيدن به سرعت های فوق می توان تقريبا" هر نوع دستگاهی را از طريق USB به کامپيوتر متصل کرد. هارد ديسک های خارجی و دوربين های فيلم برداری نمونه هائی در اين زمينه می باشند.

Re:

Fri, 16 Oct 2009 11:42:07 +0200

پهناي باند چيست؟

وقتي شما يک سايت را از مرورگر خود درخواست مي‌کنيد، در حقيقت در حال دانلود يک فايل هستيد که مي‌تواند يک فايل صفحه وب با فرمت HTML، يک فايل تصويري مثلا با فرمت GIF و يا يک فايل صوتي مثلا با فرمت MIDI و يا ترکيبي از آنها باشد. اين فايلها در کامپيوتر شما بارگذاري (Download) شده و از طريق مرورگر وب (Web Browser) به شما نشان داده مي‌شوند.
هرگاه که شما فايلي را دانلود مي‌کنيد، داده‌ها در مسيري به سمت شما منتقل مي‌شوند که به اصطلاح به آن Data Transfer مي‌گويند. براي مثال اگر شما صفحه‌اي را با حجم يک کيلوبايت (1kb) يا 1024 بايت دانلود مي‌کنيد، دقيقا به همان مقدار يعني يک کيلوبايت داده را از سرور آن سايت به کامپيوتر خود منتقل کرده‌ايد. اين مقدار براي حجمهاي ديگر به ترتيب زير است:

KBKilo Byte1,024MBMega Byte1,048,576GBGiga Byte1,073,741,824

پهناي باند يا Bandwidth پهناي ارتباطي است که داده ها از طريق آن و از فضاي وب شما انتقال مي‌يابند. البته اين مساله رابطه مستقيمي با تعداد بازديدها يا Hit سايت شما ندارد. يک بازديد از صفحه 100 کيلوبايتي به همان مقدار پهناي باند مصرف مي‌کند که 100 بازديد از يک صفحه يک کيلوبايتي. پس هنگام انتخاب يک ميزبان براي سايت خود همواره به اين نکته و پهناي باندي که لازم داريد، توجه داشته باشيد. چه مقدار نياز داريم؟
تصور کنيد که سه فرد داريم که آنها را به ترتيب شماره 1، 2 و 3 مي‌ناميم. هر سه نفر 1،000،000 ريال پول دارند و مي‌خواهند که آن را در يک فروشگاه خرج کنند.
فرد شماره 1، تعداد زيادي وسيله با قيمت پايين براي هر يک از آنها خريداري مي‌کند.
فرد شماره 2، تعداد کمتري وسيله نسبت به فرد شماره 1 اما با قيمتهاي متوسطي مي‌خرد.
فرد شماره 3، چند وسيله بيشتر نمي‌تواند بخرد. چون براي هر يک قيمت زيادي پرداخت کرده است.
اجازه دهيد موارد فوق را براي سايت و پهناي باند شبيه‌سازي کنيم. در نظر بگيريد که مقدار موجودي هر يک همان پهناي باند است و وسايل خريداري شده اجزاي سايت و يا به عبارت ديگر فايلهاي آن هستند:
فرد شماره 1، سايتي با فايلهاي و تصاوير کم حجم طراحي کرده، در نتيجه تعداد بازديد بيشتري از سايتش مي‌تواند صورت بگيرد.
فرد شماره 2، داراي سايتي با فايلها و تصاوير کم و بيش حجيمي است که به همان نسبت تعداد کمتري بازديد باعث مصرف پهناي باند آن سايت مي‌شود.
فرد شماره 3، سايت مناسبي طراحي نکرده چون فايلها و صفحات سايتش بسيار حجيم بوده و با تعداد کمي بازديد از سايتش تمام پهناي باندش را مصرف مي‌شود.

معني اين مطالب چيست؟
مثالهاي بالا نشان مي‌دهد که براي يک پهناي باند ثابت مي‌تواند تعداد بازديدهاي متفاوتي وجود داشته باشد که با دانلود فايلهاي آن سايت در هر بار بازديد نسبت مستقيم دارد. بدين ترتيب که يک بار دانلود براي صفحه‌اي با حجم زياد، تعداد بازديد کمتري را براي يک پهناي باند ثابت به دنبال خواهد داشت.
مقدار پهناي باندي که يک سايت مصرف مي‌کند به عوامل متعددي بستگي دارد. شما بايد انواع فايلهايي را که بازديدکنندگان دانلود مي‌کنند، در نظر بگيريد.

پهناي باند نامحدود
وقتيکه شما يک پيشنهاد براي انتخاب ميزبان (Host) داريد که گفته است پهناي باند نامحدودي در اختيارتان قرار مي‌دهد، احتمالا شما به طور دقيق به دنبال اجراي مفهوم پهناي باند نامحدود بر روي سايت خود هستيد. اما هيچ ميزباني نمي‌تواند يک پهناي باند نامحدود را در اختيارتان قرار دهد. اگر واقعا اين امکان‌پذير باشد که شما بتوانيد پهناي باند نامحدودي براي سايت خود و با اين مبالغ ناچيز تهيه کنيد، به چه علت سايتهاي ياهو و يا مايکروسافت خود را بر روي اين ميزبانها منتقل نمي‌کنند؟
شما متوجه خواهيد شد که هيچ چيز نامحدودي وجود ندارد. به عبارت ديگر اينگونه تعريفها نسبي هستند و براي دوره‌اي خاص مفهوم دارند. در برابر اين ادعا، يکي از حالات زير را پيش رو داريد:
1- سايت شما در يک بازه داراي پهناي باند نامحدود است: تعداد زيادي از هاستها مشمول اين حالت هستند. اگر سايت شما مثلا کمتر از 5 گيگابايت در ماه را مورد استفاده قرار مي‌دهد، اصطلاحا به شما گفته مي‌شود که شما پهناي باند نامحدود داريد. ممکن است که پس از مدتي ترافيک سايت شما بيشتر از بازه مشخص‌شده شود و اين شما را مجبور خواهد کرد که به هاست ديگري اسباب‌کشي کنيد. به‌عبارت ديگر، نامحدود در بازه مشخص.
2- - پهناي باند مشروط: در اين حالت هاست شما به شرطي پهناي باند نامحدود در اختيارتان مي‌گذارد که شما قبول کنيد فايلهاي صوتي همچون mp3، فشرده مثل zip و tar، اجرايي مانند exe و تعدادي ديگر از فرمتهاي معمول بزرگتر از حد استاندارد يک فايل گرافيکي يا HTML را استفاده نکنيد. بعلاوه، آنها اغلب از شما مي‌خواهند که تمامي فايلهاي شما روي فضاي خودتان مصرف شوند و شما نمي‌توانيد اجازه دهيد که سايتهاي ديگر لينک مستقيمي به فايلهاي شما داشته باشند.
3- کذب محض: در برخي از موارد آنها چيزي را تبليغ کرده اند که هيچگاه توانايي انجام آنرا ندارند. آنها معمولا چيزي شبيه اين را مي‌گويند: «ما نتيجه را تضمين نمي‌کنيم». و در صورت محبوبيت سايتتان شما خواهيد ديد که پهناي باند مورد نظر برايتان غيرقابل دسترس است. تعداد زيادي از سايتها مفاد قرارداد خود را ناديده گرفته و به راحتي موانعي را در مقابل شما ايجاد مي‌کنند. تعداد اندکي از آنها اين عدم دسترسي را جبران کرده و يا وجه‌تان را به شما مسترد مي‌کنند.
البته هاستهاي دسته سوم نمي‌توانند مدت زيادي در رقابت پايدار بمانند مگر اينکه سياست خود را قبل از ازدياد مشتريهايشان عوض کنند.

چرا برخي از هوستها تبليغات دروغ انجام مي‌دهند؟
پاسخ اين سوؤال ساده است. آنها اينکار را مي‌کنند چون رقبايشان هم همين شيوه را در پيش گرفته‌اند. آنها گمان مي‌کنند که بسياري از کاربرانشان بسيار کمتر از آنچه که درخواست کرده‌اند، پهناي باند احتياج دارند و به همين دليل هيچگاه متوجه محدوديت پهناي باند خود نخواهند شد. در حقيقت بسياري از کاربران هم درک درستي از پهناي باند ندارند. آنها تنها مي‌بينند که يک هاست انها را در پهناي باند محدود کرده و ديگري آنرا به مقدار نامحدود ارائه مي‌دهد و تنها به همين علت دومي را انتخاب مي‌کنند.
از زاويه آمار، بيشتر سايتها کمتر از 500 مگابايت و يا به عبارتي 5/0 گيگابايت در ماه پهناي باند مصرف مي‌کنند. در صورتيکه شما mp3 و يا نرم‌افزار خاصي را براي دانلود در سايت خود قرار نداده باشيد، نبايد نگران پهناي باند خود باشيد. و به اين دقت کنيد که اگر هاستي در تبليغات خود مدعي پهناي باند نامحدود باشد، راه خاصي هم براي اثبات دروغ وي موجود نيست.

تفاوت بين پهناي باند (Bandwidth) و انتقال داده (Data Transfer) جيست؟
اين دو مفهوم در بسياري از موارد مترادف هستند و هر دو تصور يکساني را در ما برانگيخته مي‌کنند. بطور خلاصه، هر دو با مقدار داده‌اي که شما به صورت فايل روي سايتتان آپلود کرده‌ايد بستگي دارند. کاربران سايت شما را مرور کرده و با اين کار فايلها يا ايميلها (در صورتي که شما از هاستتان براي خدمات ايميل استفاده مي‌کنيد)، را از هاست دانلود مي‌کنند. و اما تفاوت... بگذاريد با يک مثال مساله را کمي روشن‌تر کنم. تصور کنيد که يک ارتباط اينترنتي مانند يک لوله آب و داده‌ها همان آب است. پهناي باند در اين مثال به ضخامت لوله اطلاق مي‌شود. هر گاه سخني از انتقال داده نامحدود (Unlimited data transfer) به ميان مي‌آيد، درست به مانند اين است که به شما بگويند شما مي‌توانيد از يِک لوله باريک هر چقدر که مي‌خواهيد آب بنوشيد ولي در عمل شما نمي‌توانيد آب زيادي از همچنين ضخامت کمي بنوشيد.
در صنعت هاستينگ، پهناي باند بسيار پربهاست و اطلاق عبارت نامحدود درباره آن ممکن نيست.

دزدي از پهناي باند
در بسياري از سايتها فايلهاي گرافيکي و يا صوتي قرار دارد. فرض کنيد که وب‌مسترسايت ديگر از تصوير و يا صوت موجود در سايتتان خوشش آمده باشد. ممکن است که او با بدست آوردن آدرس آن فايل (مثلا با گرفتن properties از آن) همان فايل را در ميان صفحات خود جاي دهد. با اين کار هر بار که سايت او مرور مي‌شود، فايلهاي مورد نظر از هاست شما به مرورگر فرد بازديدکننده هدايت مي گردد. با اينکار بدون آنکه کسي از سايت شما بازديد کرده باشد، شما مقداري از پهناي باند خود را از دست داده ايد. به اين کار (که در بسياري از موارد ناآگاهانه صورت مي‌گيرد)، دزدي پهناي باند يا Bandwidth theft مي‌گويند. براي جلوگيري از اين مساله بهترين راه اين است که از طريق ايميل با وب‌مستر آن سايت تماس گرفته و از وي خواهش کنيد که فايل مورد نظر را بر روي هاست خود منتقل کرده و آدرس آنرا به هاست خود تغيير دهد.